Kikker-verhalen

Na onze niet helemaal geslaagde zoektocht naar de blauwe Heikikkers van vorige week, hebben we afgelopen vrijdag wederom wat natuurgebieden afgestruind. In eerste instantie leek het weer niet te gaan lukken, het was grijs, en er waaide een ijzig koud windje. Waarom zou je als kikker naar de oppervlakte komen als je ook lekker behaaglijk in de modder kunt schuilen?

klapekster

De zoektocht langs de waterkanten  leverde wel een andere interessante, en voor sommigen van jullie misschien wat lugubere vondst op. Een Klapekster (vogel) legt altijd een voorraadje voedsel  aan, en dit  knaagdier is een achtergebleven snackje.

heikikker

Enfin, de zoektocht gaat verder, het weer klaart een beetje op, en terwijl we langs een niet zo opvallend poeltje lopen, kijken een paar prachtige kikkerogen me  aan: hebbes! Zelf vind ik het lastig om vanaf de foto te bepalen of dit nu echt een blauwe Heikikker is, of toch gewoon een Bruine  Kikker. Het doet aan de foto niets af, de kikker is prachtig en ik verbaas me, wederom, over de kwaliteit van mijn onlangs aangeschafte telezoomlens!

pad

pad

Op slechts een paar meter afstand van de eerder genoemde  kikker zat deze pad. Hij bekeek het allemaal op z’n gemak en liet zich uitgebreid fotograferen. En zeg nou zelf, is hij niet knap. In het kader van de Corona-crisis heb ik toch maar afstand gehouden en hem geen kusje gegeven.

kikkers

kikkers

En dan zijn er natuurlijk altijd van die eigenwijze types die het niet zo nauw nemen met de anderhalve meter afstand. En om deze twee op de foto te krijgen was ook wel een uitdaging. Buikschuiven aan de slootkant maar dan heb je ook wat, al waren dit niet helemaal de foto’s die ik van tevoren in gedachten had.

Als laatste wil ik deze foto met jullie delen. Deze kikker zat goed “verstopt” tussen een enorme wirwar van takken. Scherpstellen was wel even een kunst, en zoals jullie zien is deze foto niet echt scherp. Normaalgesproken zou zo’n foto bij mij onmiddellijk in de prullenmand verdwijnen. Maar …. kijk even goed, door de wat merkwaardige waterkringen om de kikker heen lijkt het net een beetje op de Paashaas. Ach, mijn website gaat over fotografie en natuurbeleving, het hoeft niet altijd perfect te zijn. Een kans om een betere foto te maken kreeg ik trouwens niet.

Inmiddels  regeert Corona ons land, er zijn belangrijker zaken aan de orde dan natuur en fotografie, en ik probeer op dagen met mooi weer weg te blijven uit de natuur, veel te druk! Aan de andere kant is een uurtje natuur wel een fijne manier om even te vergeten en het hoofd leeg te maken. Of dat lukt, lezen jullie in een volgend blog.

 

Expeditie Veluwe

De Blauwe Heikikker, mijn fotomaatje Marry en ik proberen ze al een paar jaar op de foto te krijgen, maar tot nu toe zonder veel geluk. Afgelopen vrijdag, terwijl Nederland in de ban van het Corona-virus begint te raken, zijn we naar de Veluwe gereden en opnieuw op zoek gegaan. Het was avontuurlijk, door de overvloedige regenval van de laatste tijd stonden de wandelpaden deels onder water en in no-time zaten schoenen en broek onder de blub.

We zijn in ieder geval in een goed gebied. Maar beter dan dit wordt het niet. Wellicht toch te koud en wisselvallig weer, wat de kikkers deed besluiten de warmte onder water te zoeken in plaats van het oppervlakte.

Het venijnige zonnetje, in combinatie met water en soms blauwe en dan weer inktzwarte luchten, nodigt wel uit tot een beetje landschapsfotografie.

En gewoon op een uurtje rijden van de Randstad

Enfin, genoten van dit mooie stukje natuur, maar helaas, weer geen Blauwe Heikikkers.

Als laatste plaats ik deze foto. Ja, echt gemaakt in hetzelfde natuurgebiedje. Natuurfotografie is ook: genieten, even je hoofd leeg maken, op een bankje zitten met koffie en een koekje en luisteren naar de geluiden van de natuur. Dat deden wij, Marry en ik. En hoorden en zagen de samenscholing van deze vogels. Het leverde nog een apart plaatje op.

Workshop lange sluitertijden

Filtergebruik en lange sluitertijden, een onderdeel in de fotografie wat me interesseert, maar waar ik eigenlijk maar weinig ervaring mee heb. Hoogste tijd dus voor een workshop. En zo reed ik op zaterdagochtend heel vroeg, met toepasselijk “Hier aan de kust, de Zeeuwse kust” op de radio, naar de Brouwersdam.

Daar maakten we kennis met Marcel van Balkom, ambassadeur van Kase Filters. We kregen een korte uitleg en reden naar een stukje binnenzee voor een eerste oefenronde. Iedereen plaatste filters op de camera en kon gaan uitproberen. Waar nodig was er hulp.

Hier een eerste foto, de omstandigheden (knetterhard licht) waren niet ideaal en ook de compositie kan beter, maar het gaat tenslotte om het oefenen.

Na de eerste oefenronde liepen we een stukje verder. Op deze lokatie lagen de stenen er bij in mooie kleuren, beschenen door de zon. De inspiratie en plezier begonnen te komen.

Na deze foto’s was het even tijd voor een lekker bakkie koffie en natuurlijk een Zeeuwse Bolus. Na de koffie reden we naar een ander stukje strand.

Diverse stenen waar golven overheen of omheen draaiden waren een mooi onderwerp. Timing blijft een ding met de golven maar met deze twee foto’s ben ik wel tevreden.

Inmiddels is de lucht wat aan het betrekken en steekt de wind op. De strekdam valt langzaam droog en ik besluit me op een wat gewaagder plekje op te stellen. Dat heb ik geweten, nat tot mijn knieën maar oké dan heb je ook wel een plaatje. Nog niet perfect, maar ik ben er blij mee. Wat ik zelf ook heel mooi vind is dat de kleuren intenser worden.

Na deze leuke en leerzame workshop neem ik me voor de filterset eens wat vaker in mijn fototas te stoppen.

Baardmannetjes gespot

Degenen die mij al wat langer volgen weten dat de Waterleidingduinen zo ongeveer mijn achtertuin zijn. Ik kom er graag en vaak om te wandelen en om te fotograferen. Toch had ik nog niet eerder de Baardmannetjes gezien. Dus toen er meldingen kwamen dat deze mooie vogeltjes gespot waren in de duinen, heb ik snel tijd vrij gemaakt en ben, samen met fotomaatje Marry, naar de aangegeven plek gegaan. Er waren meer fotografen ter plaatse, die allemaal aandachtig in het riet stonden te turen. In eerste instantie, helaas, geen Baardmannetjes. Totdat mijn fotomaatje Marry ze aan de andere kant van het water ontdekte in het riet. Wauw, wat een prachtige acrobatische vogeltjes zijn deze Baardmannetjes! Mede door een stevig windje was fotograferen nog wel een uitdaging. Maar uiteindelijk konden we tevreden naar huis, met een geheugenkaartje vol mooie foto’s. Geniet maar mee:

Terugblik op 2019

En zo is het jaar 2019 al weer bijna voorbij. Net als veel anderen wil ik even terugblikken op een aantal bijzondere gebeurtenissen.

Over het hoogtepunt van dit jaar hoef ik geen seconde na te denken, dat was absoluut het moment dat mijn grote droom uit kwam en ik het noorderlicht mocht aanschouwen. Het overtrof mijn stoutste verwachtingen, wat heb ik staan genieten daar op het strandje van Senja (Noorwegen). Meer foto’s van Noorwegen kun je bekijken in het fotoalbum op deze website.

klaprozen
De eerste foto’s met mijn nieuwe camera

Tijdens mijn reis op Senja werd me wel pijnlijk duidelijk dat mijn fotografiespullen aan vervanging/vernieuwing toe waren. En zo werd 2019 ook het jaar van grote veranderingen. Naast de overstap van Windows naar Apple, en van Photoshop naar Affinity, kwam daar de SonyA7III. Een fullframe systeemcamera en daarbij in eerste instantie een mooie 24-105 lens van Sony. Ik ga er hier geen review over schrijven, maar wauw, wat ben ik blij dat ik deze stap heb gezet.

Stadsreus
Stadsreus

Omdat ik nu eenmaal een liefhebber van macrofotografie ben, duurde het niet lang of er kwam ook nog een mooie macrolens van Sony bij. Op dat moment besloot ik ook om even tijd voor mezelf te nemen en lekker op ontdekking te gaan met mijn nieuwe apparatuur. En wat heb ik genoten, ik ben een vaste bezoeker van de heemtuin in Hillegom geworden en daarnaast heb ik natuurlijk weer heel wat voetstappen in de Amsterdamse Waterleidingduinen gezet.

Castlefest

En na het genieten van vorig jaar, mocht ook dit jaar een bezoekje aan Castlefest niet ontbreken, uiteraard mocht mijn nieuwe camera mee. Meer foto’s staan in het speciale fotoalbum op deze site.

En net voor de kerstvakantie kwam de zo gewenste telelens. Die moest natuurlijk ook even uitgeprobeerd worden, op een koude gure middag in de Weerlaner Polder ging ik op zoek naar wat vogels, maar helaas, die hadden allemaal een beschut plekje opgezocht denk ik. Deze Shetlandpony wilde wel even poseren, is hij niet leuk?

 

waterleidingduinen
Zwarteveldkanaal

En tenslotte was er ook nog (weer) tijd om een struinronde te organiseren, de After-Christmas-Walk. Het was weer genieten, ik realiseer me hoe leuk het is om met gelijkgestemden te struinen en te fotograferen. De agenda voor 2020 staat online, zie ik jullie een keer tijdens één van mijn activiteiten?

Ik wens iedereen een heel voorspoedig, gezond en fotogeniek 2020.

After-Christmas-Walk 2019

Vorig jaar was de After-Christmas-Walk een succes, en was het voor mij al snel zeker dat deze weer op de agenda moest komen. Het is ook heerlijk om na een paar feestdagen even lekker in de natuur rond te struinen.

Tijdens de wandeling van dit jaar was struinen en genieten belangrijk, wat mede door het aangename winterweer prima lukte. Daarbij waren er voldoende onderwerpen voor een fotomomentje.

struinen
Warme chocolademelk met slagroom tijdens de picknick, foto: Inge Hoogeveen

Waar het voor de pauze nog over relatief makkelijke paden ging, ging het na de pauze even flink berg op en berg af. Het was genieten en nog eens genieten, en weer voor herhaling vatbaar. Na zo’n 10 km. kwamen we voldaan terug bij de uitgang.

Onderstaand nog wat foto’s die onderweg gemaakt zijn.

Damherten

De dag na kerst is het heerlijk weer, en ik besluit in de middag om even een rondje Waterleidingduinen te gaan lopen. Dit is meteen een mooie gelegenheid om mijn nieuwe telelens nog eens even uit te proberen. Ik had het kunnen weten….. als ik bij ingang De Zilk de parkeerplaats op kom, zie ik dat het helemaal vol staat. Nou ja, niets aan te doen, ik loop mijn geplande rondje en merk dat de meeste watervogels rustiger plekken hebben opgezocht. Ik zal het met de Damherten moeten doen voor de foto’s.

Damherten, er zijn er meer dan genoeg en echt schuw zijn ze niet. Inspiratie krijg ik er eigenlijk ook nooit van, verder dan een registrerend plaatje kom ik meestal niet. Zo ook vandaag niet, maar het is toch een mooie test van mijn nieuwe lens. Ik zie wel dat de foto’s die met deze lens uit de camera rollen, vele malen scherper zijn, dan die met mijn oude camera en zoomlens.

Enfin, ik heb in ieder geval een lekkere frisse neus gehaald, en onderstaand uiteraard een paar plaatjes van Damherten.

 

Kleurrijke ochtend

Spontaan een dagje vrij genomen gisteren, met in mijn achterhoofd een vroeg uitstapje naar de natuur. Maar ja, wat zou het worden, weer een saaie, grijze en natte dag? Of toch de wekker vroeg zetten en hopen op wat bijzonders? Wat ben ik blij dat ik het laatste heb gedaan. Rond 07.30 parkeerde ik de auto bij Panneland. Al onderweg had ik wat vage tinten in de nog donkere lucht gezien. In plaats van direct de Waterleidingduinen in te lopen, besloot ik een paar meter terug te lopen en het pad in te slaan langs de buitengrens van het gebied. Daar heb je wat meer vrij uitzicht richting oosten.

zonsopkomst

Een goede keuze, want dit was het spektakel van de zonsopgang. Wat een intense kleurenpracht. Enige haast was wel geboden, want het duurde maar kort.

Zonsopkomst

Niet veel later werd de lucht al fletser. De bijzonder opstapeling van wolken bleef nog wel even zichtbaar. Maar even later was de betovering verbroken. De lucht werd grijzig en flets. Tijd om even richting het bos te gaan. Voorbij ingang Panneland sloeg ik rechtsaf naar de Beukenlaan. Na enig rondneuzen kwamen er toch wat leuke onderwerpen voor de lens.

herfstkleuren

De rode ochtendlucht kleurde de hele omgeving in een oranje-rode gloed.

herfst

Hoezo, een saaie grijze dag? Wat een heerlijke kleuren.

herfst

Ik keek toevallig even omhoog, wat een mooi licht viel er op deze boomtakken.

boomstam

Een gespleten boomstam, vol met mooie structuren, en deze al wat oudere zwammen.

En tenslotte nog even gespeeld met beweging en lange sluitertijd. Bij deze foto’s heb ik een lange sluitertijd gecreëerd en vervolgens tijdens het indrukken van de ontspanknop de camera rustig verticaal bewogen. En dat kan hele leuke foto’s opleveren. Sprookjesbos, of Spookbos? Het was een mooie ochtend, en ik was net voor de eerste regenbui thuis.

Oktober-gezwam 2019

Het zal velen van jullie al bekend zijn, ik hou van  de herfst, van de mooie kleuren en het frisse weer. Ik ben de afgelopen tijd behoorlijk vaak met de camera op pad geweest, waarbij paddenstoelen eigenlijk het enige onderwerp waren. Dit omdat de echte herfstkleuren in het landschap nog een beetje op zich lieten wachten.

Maar waar  de je de afgelopen twee jaar padddenstoelen met een vergrootglaasje moest zoeken, hoef je dit jaar maar een paar stappen in het bos te doen of je struikelt er over. Ik heb me er prima mee vermaakt. Soms heb  ik een mooi, registrerend plaatje gemaakt, omdat mijn vondsten interessant waren, en soms heb ik m’n creativiteit er op los gelaten en geprobeerd er echt iets moois van te maken.

Kijk mee en geniet:

Steampunk en meer in Scheveningen

Al een tijdje ben ik lid van een fotogroep. Tot op heden bleef mijn ‘deelname’ beperkt tot het af en toe posten van een foto in de Facebookgroep en een like of commentaar op foto’s van andere leden. Het kwam er niet van om een keer mee te gaan met één van de fotoactiviteiten van de groep. Vorige week is daar verandering in gekomen. Met een aantal leden zijn we naar Scheveningen geweest, om daar de jaarlijkse Steampunk Victorian Walk te fotograferen.

Voor dat deze wandeling begon, was er nog tijd om even de pier op te gaan, de boulevard, of het strand. Na enig twijfelen koos ik het strand. Het was, na de hele zomer in de natuur te hebben rond gehangen met de macrolens, weer even wennen. Het was druk en het licht was hard. Uiteindelijk kon ik toch een paar leuke foto’s maken:

Rond de middag was het tijd om terug te gaan naar de boulevard en kwamen de mensen die aan de wandeling mee deden naar buiten. Wat waren ze allemaal prachtig aangekleed, ik werd er meteen helemaal vrolijk van. Alleen….. een fatsoenlijke foto maken was hier nog wel een ding. Knetterhard zonlicht, rommelige achtergrond en grote drukte…. Maar aan de andere kant, het is wat het is! Onderstaand een selectie uit vele foto’s: