Bosanemoontjes 2017

Tsja, het is blijkbaar anno 2017 “not done”, afgezaagd, te vaak vertoond, etc. etc. Daar zal best een kern van waarheid inzitten, maar ze blijven fotogeniek, de Bosanemoontjes.

Afgelopen woensdag heb ik een workshop macrofotografie gevolgd, bloemetjes fotograferen op een schilderachtige manier, creatief, vanuit een ander standpunt, daar ging het om. En stomtoevallig of misschien ook niet in deze tijd van het jaar, de Bosanemoontjes waren prachtige fotomodellen. Ik heb er van genoten om al “buikschuivend” op zoek te gaan naar een compositie die toch net even anders of creatiever is, en met een goede leermeester en leuke mede-fotografen er bij is dat volgens mij prima gelukt. Hieronder de resultaten:

 

Winterblog 2017

Winter, ik hou er van. En de afgelopen tijd mochten we niet klagen. Ik had eigenlijk best druk, maar gelukkig had ik een paar keer tijd om even door de Waterleidingduinen te struinen, uiteraard met fotocamera. De IJsvogel liet zich opvallend vaak zien, maar vogels fotograferen, dat is niet zo mijn ding, ze zijn me meestal te vlug af. Uiteindelijk lukte het me om een foto te maken die ik hier wel wil plaatsen. In onderstaande galerij een paar foto’s die ik de afgelopen tijd gemaakt heb.

Ruimte voor macro-fotografie was er ook nog, een minuut of 10 plat op mijn buik liggen leverde mij de “foto van de maand” op op de website van Waternet.

miepsan
Ruig Haarmos met een toefje rijp erop. Het juryrapport kun je hier lezen.

Behalve fotograferen, heb ik ook nagedacht over de activiteiten die ik de komende tijd ga organiseren. Inmiddels heb ik de kalender online gezet, klik hier

De wintermaanden waren ook goed voor een heleboel uitzoekwerk, mapjes met foto’s stonden onaangeroerd op mijn PC. Inmiddels is het merendeel uitgezocht en soms ook op mijn website te bekijken, zoals het album van Kopenhagen.

Kopenhagen

Meer foto’s klik hier

Winterfotografie met de smartphone

Zoals iedere ochtend, vertrok ik ook vandaag in het donker op de fiets naar mijn werk. Daardoor, helaas, had ik niet door hoe mooi alles onder de aangevroren rijp zat. Daar kwam ik pas achter toen ik al een half uurtje op kantoor zat en het buiten licht werd.

Ai…. mijn fotocamera lag thuis, vrij nemen was geen optie. Maar na en tijdje moest ik gewoon even naar buiten, en bij gebrek aan beter mijn smartphone maar mee genomen om een paar foto’s rondom het bedrijf te maken. Ik ben niet zo handig in foto’s maken met zo’n mobieltje maar vandaag is het aardig gelukt, en toen ik de foto’s eenmaal terug zag, waren ze eigenlijk heel erg leuk. Zo leuk dat ik ze toch even wil delen op mijn website, voor deze ene keer. De laatste twee foto’s heb ik gemaakt onderweg naar huis. Het was zo mooi, ik moest gewoon even mijn fiets parkeren en genieten.

Jaaroverzicht 2016

Het jaar 2016 is omgevlogen, en dus is het weer tijd voor een jaaroverzicht. Ik heb 12 foto’s uitgekozen, soms de mooiste foto van een bepaalde maand, en in andere gevallen een foto waaraan ik een goede herinnering heb. Mijn hart ligt weliswaar bij de natuurfotografie, maar 2016 bracht mij ook andere projecten. Ik fotografeerde voor ‘t eerst een bruiloft, en ook het muzikale gezin van een goede vriendin heb ik op de foto gezet. Nieuwe uitdagingen die ik super leuk vond en waar ik tevreden op terug kijk. Ik vraag jullie niet om de mooiste foto te kiezen, geniet gewoon lekker mee.

Verder wil ik iedereen bedanken voor alle bezoekjes aan mijn blog en alle reacties. Ik hoop jullie in 2017 ook weer tegen te komen.

Ik wens jullie allen een spetterend, fotogeniek en gezond 2017.

 

Winter-voorbode?

Zaterdag 3 december, mijn wekkertje gaat als het nog aardedonker is. Na een lekkere kop koffie en het krabben van de autoruitjes rijd ik bij schemerlicht richting ingang Panneland van de Amsterdamse Waterleidingduinen. Ik hoop op mist en een mooie zonsopgang. Mijn geduld word even op de proef gesteld, op het weggetje naar Panneland loopt een kudde van een stuk of 12 losgebroken koeien en ze zijn niet van plan om ook maar één hoefje aan de kant te gaan. Één koe likt de koplamp van mijn auto schoon, een andere staart nieuwsgierig naar binnen. Ik bel de politie en vind vervolgens een gaatje om tussen de koeien door te rijden.

Mooi, precies met zonsopgang wandel ik het duingebied in. Het is koud en windstil. Helaas is de zonsopgang vandaag nogal gewoontjes, en ook de hoeveelheid mist is niet waar ik op hoopte. Maar toch!! Het is heel erg mooi en als dit een voorbode van de winter is dan verheug ik mij daar op. Ik wandel het Zwarteveldkanaal rond en geniet met volle teugen. Op de terugweg zie ik nog een IJsvogeltje maar die heeft helaas geen zin om even te poseren. Inmiddels begint het ook druk te worden met hardlopers en wandelaars. Tevreden wandel ik naar de auto.

Herfst-Fotografie 28-10-2016

Zaterdagochtend 28 oktober was ik met twee deelnemers in de Amsterdamse Waterleidingduinen om de herfst te fotograferen.

Zelf was ik de vrijdag ervoor nog even op verkenning geweest om de herfst te zoeken. Echte herfstkleuren laten dit jaar op zich wachten en zo ook de paddenstoelen. Maar gelukkig was er genoeg moois te fotograferen en met het onderwerp "herfst" kun je lekker veel kanten op.

vogelenzang

Onderweg naar ingang Panneland moest ik gewoon even stoppen om het in nevelen gehulde landschap op de plaat te zetten. Dit beloofde een mooie dag te worden, en dat werd het ook!

Bij Panneland ontmoette ik Karen en Yvonne, twee heel verschillende fotografen met twee heel verschillende camera's. Maar dat kon allemaal op deze mooie morgen. In overleg besloten we eerst langs de rand van het gebied te lopen met uitzicht op de Vogelenzangseweg. Een goede keuze want we konden genieten van een prachtige zonsopgang. Hierna leefden de dames zich uit, de één wat meer op het landschap en de Damherten, en de ander, gewapend met rijstzak, macrolens en afstandsbediening, wat meer op de paddenstoelen. Het werd een heerlijk ochtendje fotograferen met een koffiepauze in de warme herfstzon.

 

miepsan

Actiefoto's

Heb je ook zin gekregen om een keer mee te gaan? Kijk dan op mijn activiteitenpagina of op mijn Facebookpagina.

Saal Digital review

“Gefeliciteerd! U bent uitgekozen om een review over een wanddecoratie van Saal Digital te fotograferen, te filmen of te schrijven! Presenteer uw eigen review op een originele manier”.

Dat zijn nog eens leuke e-mails om te krijgen. En dus toog ik aan de slag. De software van Saal Digital was in ieder geval eenvoudig te downloaden dus dat was een goed begin. Vervolgens moest ik bedenken welke foto ik op een wanddecoratie zou willen en wat voor wanddecoratie het moest worden. Ik koos een foto van onze poes Pien. Ten eerste uiteraard omdat het leuk is om een foto van haar aan de muur te hebben. Maar ook was deze foto prima geschikt om te vergelijken. Ik had de foto tweemaal eerder gebruikt, in een digitaal fotoboek en op een kalender (van twee verschillende andere aanbieders van digitale fotoproducten). Ofschoon ik een wanddecoratie op aluminium ook mooi vind, besloot ik toch te kiezen voor canvas, dit om te kunnen vergelijken met een andere foto op canvas die ik recentelijk bij de plaatselijke vakfotograaf heb laten afdrukken.

Het maken en bestellen van de wanddecoratie ging gemakkelijk, ik kreeg keurig een bevestiging die al snel werd gevolgd door een bericht dat mijn bestelling verzonden was. Nou dat was snel! Twee dagen later werd de foto afgeleverd. De bestelling was degelijk en netjes verpakt. Eenmaal de foto uit de verpakking hebben mijn man en ik kritisch gekeken. De foto is mooi geprint, echt scherp en netjes opgespannen. Wat wij een klein minpuntje vonden, is dat er geen bevestigingshaakje op zat. Mijn handige man heeft dat inmiddels geregeld, maar toch.

We hebben de foto opgehangen en mijn enige twijfelpuntje zijn de kleuren. Ze zijn helemaal niet slecht, maar voor mijn gevoel, en als ik het vergelijk met de eerdere, bovengenoemde, afdrukken, dan zijn ze het ook net niet. Met name het bloemetje links boven in de hoek mist net een beetje de frisheid.

Maar alles bij elkaar ben ik dik tevreden. Ik plaats hieronder een foto. Ga niet helemaal af op de kleuren van deze foto want het viel nog niet mee om een foto van een foto te maken.

saal digital

 

Dagje Diergaarde Blijdorp

Op zondag 2 oktober hadden wij ons jaarlijks familie-uitje. Dit doen we in plaats van verjaardagen vieren, moederdag, vaderdag etc. Dit jaar hebben we een bezoek gebracht aan Diergaarde Blijdorp in Rotterdam. Het was lang geleden, wij waren er voor het laatst in 2003. Er is in die tussentijd veel, te goede van de dieren, veranderd. Natuurlijk gaat mijn fotocamera mee op zo’n dagje uit, maar ik vind het in zo’n dierentuin nog knap lastig om te fotograferen. Spiegelend glas en tralies zijn regelmatig spelbreker, en daarbij hadden wij ook nog eens slecht weer. Af en toe een fel waterig zonnetje en vaak een flinke bui. En, het was druk! Met name bezoekers jonger dan 6 jaar waren in grote getalen aanwezig. Enfin, zie er dan maar iets van te fotograferen. Onderstaand een kleine impressie.

Bureaukalender 2017

bureaukalender

De bureaukalender voor 2017 kun je nu bestellen.

Handige kalender om op je bureau te zetten, met iedere maand een andere natuurfoto van Miepsan. Afmetingen 21 x 11 cm. Leuk om kado te geven of om zelf te houden. Bestel voor 15 november, dan heb je de kalender voor Sinterklaas in huis. Bestellen voor 1 december, dan heb je de kalender voor Kerst in huis. Prijs: € 10,00 per stuk. Bestellen kan via het bestelformulier op deze pagina. Na bestelling krijg je een e-mail ter bevestiging en de gegevens omtrent betaling.

Bestellen










Gouden avond

Vrijdagmiddag half 5, waar mijn weekend normaal gesproken al lang begonnen is, ben ik nu nog razend druk op kantoor. Vanuit mijn ooghoek zie ik een berichtje van mijn vriendin op mijn telefoon verschijnen. “Hoe laat gaan we naar de hei?” Oeps, dat was ik in alle drukte eigenlijk een beetje vergeten. Maar ik zie ook dat het aan het einde van deze grijze vrijdag begint op te klaren, ik heb wel zin in een frisse neus. “Half 8” app ik terug.

En zo kan ik om half 6 kantoor verlaten, boodschappen doen, eten, zelfs nog even op de bank liggen, en dan wandelbroek en -schoenen aan en camera pakken en gaan. De hei is in dit geval het stukje hei in de Waterleidingduinen, bij ingang De Zilk. Vorig jaar bloeide het amper, nu is het mooi paars. Aangekomen weet ik eigenlijk niet goed wat ik er qua fotografie eens van zal maken. Het is altijd een beetje rommelig, en bovendien maken de wind en de vele grassprieten die er tussen staan het er niet gemakkelijker op. Ik probeer wat maar kan m’n draai niet vinden. Al snel valt mijn oog op een boom, die mooi in wat laat zonlicht tussen het wuivend gras staat.

Als we genoeg foto’s van de hei hebben, lopen we een stukje het bos in. En dan…… een Reegeit roept haar kalf ….. en verraadt hiermee hun aanwezigheid. We zijn meteen muisstil, en sluipen door het bos. Op een smal paadje spotten we het kalf. Het loopt eerst op een lastige plaats om te fotograferen, en bovendien, het is al best donker, ik heb geen statief, dus dan maar de ISO flink omhoog. Moeder ree roept nog een keer, en dan krijgt deze avond z’n eerste gouden momentje, het kalf komt uit de struiken tevoorschijn en we kunnen een paar minuten genieten. Wauw, wauw wauw!! Daarna gaat het kalf achter haar moeder aan.

Wij laten het hierbij en lopen richting zweefvliegveld. Hier kleurt onze avond dan letterlijk goud. De zon gaat onder en geeft het landschap een magisch uiterlijk. Dit levert een paar hele mooie foto’s op. Lang duurt de betovering niet, na 10 minuten is de zon weg gezakt en doet het blauwe uurtje langzaam zijn intrede. Tijd voor ons om te gaan. Een groot Damhert staart ons nog aan, maar wij zijn voldaan. Wat een avond.