Samen macrofotograferen 27 april 2018

Koningsdag 2018, het duin is na het lange koude voorjaar nog kaal en onderwerpen voor macrofotografie zijn ver te zoeken. Maar gelukkig kon ik een andere, super leuke lokatie vinden om met een paar enthousiaste deelnemers in de wereld van de macrofotografie te duiken. We waren van harte welkom bij bloembollenkweker Hein Meeuwissen in Voorhout. Op zijn tuin bloeiden de meest mooie soorten Tulpen en Narcissen, we konden ons hart ophalen.

macrofotografie
Macrofotografie

Enkele deelnemers hadden al wat meer ervaring met macrofotografie en het duurde niet lang of ik zag ze plat op hun buik in het bollenland liggen. Anderen hadden wat meer tijd nodig. Na een uurtje konden we even pauzeren en werden getracteerd op koffie, thee en oranje-tompoucen. Hierna gingen we terug naar het land en bij iedereen rolden de mooie en creatieve foto's uit de camera. Het was een mooie en leerzame ochtend en zeker voor herhaling vatbaar.

Kijk hier voor de resultaten (eerste foto aanklikken om fotogalerij te openen):

Vroeg rondje struinen

5 mei, voor mij geen bevrijdingsfestival of andere festiviteiten. Mijn wekkertje gaat vroeg om een lekkere wandeling in de Waterleidingduinen te gaan maken. Ik wil een beetje trainen voor mijn aanstaande vakantie in bergachtig gebied, dus via een lange omweg loop ik naar één van mijn favourite plekjes voor macrofotografie. Na een broodje en koffie struin ik langs het poeltje en focus me in eerste instantie op een aantal spinnetjes die in de rietstengels hangen. Totdat…. mijn oog op iets heel anders valt, ik zie een libel uitsluipen en besluit dat proces gade te slaan. Tussen de eerste en de laatste foto zitten 20 minuten, wat is de natuur toch boeiend. Blij met mijn gemaakte foto’s loop ik terug richting Panneland. De terugweg duurt lang, ik zie nog meer Libellen en ook nog een mooie Zandhagedis. Wat een heerlijk ochtendje!

Struinen en fotograferen 07-04-2018

Op 7 april jl. waren er wederom 5 enthousiaste wandelaars/fotografen die mee gingen naar de Amsterdamse Waterleidingduinen. Het leek er op dat er een mooie zonsopgang zou komen dus ik had de deelnemers gevraagd om vroeg op te staan. Helaas was de zonsopgang toch een beetje gewoontjes, maar het was evengoed genieten zo vroeg in de ochtend. Alleen al het concert van alle vogeltjes maakte indruk.

struinen
struinen

Deze keer had ik de deelnemers een keuze laten maken uit een aantal onderwerpen, en liet ze zelf aan de slag gaan met de fotografie. Dit leverde uiteenlopende mooie foto’s op. Daarnaast was er gezelligheid en werden ervaringen uitgewisseld over fotografie.

De onderwerpen om uit te kiezen waren: chaos; minimalistisch; herhaling; landschap; wildlife; groen; spiegelingen; wolken; structuur.

De resulaten (1e foto aanklikken om de galerij te openen:

Bosanemoontjes 2018

Het is weer de tijd van het jaar, de Bosanemoontjes bloeien. Bij mij in de buurt kun je die het mooist fotograferen in het park rondom Landgoed-Kasteel Oud Poelgeest. Gisteren ben ik daar met een vriendin heen geweest. We waren bij lange na niet de enige fotografen, dit park is echt een hotspot. Maar gelukkig bloeien er Bosanemoontjes (en andere Stinzenplanten) genoeg en hoefden we elkaar niet in de weg te lopen. Ik moest er weer even inkomen, het is altijd even zoeken naar compositie en licht. Maar na een tijdje had ik het weer te pakken en kon ik met een paar mooie plaatjes huiswaarts. Misschien is het onderwerp Bosanemoontjes niet heel origineel, maar voor mij is het genieten om even lekker op mijn buik tussen deze fotogenieke bloemetjes te liggen.

IJskoud genieten

Voor de struinronde van 3 maart had ik een bijzonder stukje Waterleidingduin in gedachten: de Van Limburg Stirumvallei. Hier was ooit een kanaal, maar dat werd later gedempt, in 1994/1995 het zuidelijk deel en in 2006 het noordelijk deel. Daarna ontstond een grootschalig gebied van stuifduinen en helmgras, en in het zuidelijk deel zijn mooie natte valleien te vinden. Het is een fotogeniek landschap. Enkele weken van tevoren ga ik even op verkenning. Het is stormachtig, ijzig koud en het licht is keihard. Een interessante foto maken is best een uitdaging.

En dan is het 3 maart, Nederland is in de ban van "De Russische Beer" of met andere woorden, het is echt super koud! Er waait een harde oostenwind, en er is een piepklein beetje sneeuw gevallen. Ik zou het niemand kwalijk hebben genomen die zou afzeggen. Maar alle deelnemers waren, dik aangekleed en gewapend met warme koffie/thee en natuurlijk de fotocamera, aanwezig! En zo gaan we op weg naar de zandvallei. Voordat we daar aankomen maken we een fotostop bij een bevroren poeltje langs de Oude Haasvelderweg. Het landschap doet bijna buitenaards aan en vraagt om foto's.

struinen
Actiefotos

 

 

waterleidingduinen
Buitenaards landschap

Deze struinronde gemist?

Kijk op de activiteitenpagina voor de volgende struinronde.

Na een kwartiertje fotograferen heeft iedereen het al wat koud gekregen en lopen we verder naar de Van Limburg Stirumvallei. Daar aangekomen kunnen de deelnemers zich helemaal uitleven, al is het voor sommige even zoeken naar lijnen, voorgrond etc. Mijn tip om het eens vanuit een ander standpunt te bekijken wordt dapper opgevolgd, ook met deze ijzige kou zie ik sommige deelnemers languit op de grond liggen. Na een half uurtje heeft iedereen zijn foto's wel gemaakt en gaan we op zoek naar een beschut plekje voor koffie en wat lekkers.

Hier onder nog wat resultaten:

Struinronde 3 februari 2018

Na een lange pauze (te druk met werk en andere zaken) ga ik vanaf februari dit jaar de struinrondjes weer oppakken. Ik vind het nog steeds maar al te leuk om al struinende door de natuur wat ervaringen uit te wisselen met andere fotografen/natuurliefhebbers.

struinen

Twee weken voor de geplande struinronde liep ik het rondje even voor. Ik had geluk, blauwe lucht en een dun laagje ijs op het water, mooie wolkenluchten, kortom van alles te zien. Maar wat als het grijs en regenachtig is, dus ik probeerde verder te kijken naar details. En ik heb het wandelrondje dusdanig in elkaar gezet, dat er halverwege de route een omkeerpunt is, dit na de nogal “natte” ervaringen van de struinronde in oktober.

Op zaterdag 3 februari ontmoet ik vier deelnemers, deels bekende gezichten en deels nieuwe gezichten. Ik heb blijkbaar een abonnementje op regenachtig grijs weer, maar het is windstil dus we gaan vol goede moed op pad. Het is toch genieten en we vinden voldoende onderwerpen om te fotograferen. In onderstaande galerij wat foto’s die op deze struinronde genomen zijn. Deelnemers die nog geen foto’s ingestuurd hebben mogen dat alsnog doen.

Ik kijk terug op een geslaagd struinrondje. Wil je ook een keer mee? Kijk dan snel op de activiteitenpagina en geef je op.

De donkere dagen

De donkere dagen in december, veel mensen kunnen er niet goed tegen. En ik geef toe, ik vind er ook niets aan als het de hele dag grijs en nat is. Maar gelukkig zijn er best vaak mooie ochtend- en avondluchten te zien.

Deze foto’s zijn genomen in de Weerlaner Polder in Hillegom, in de omgeving van de nieuwe manege.

En soms….. is het even code rood, in dit geval voor mij code wit: SNEEUW !!! Ik hou er van, en dan kan er nog zo hard geroepen worden dat je niet de weg op moet gaan als het niet nodig is, maar ik heb het er toch op gewaagd. Fotograferen viel niet mee, het sneeuwde en waaide hard en het was erg grijs. Mijn camera (en mijn bril, haha) droog houden viel niet mee, maar o, o, wat was het genieten. En het leverde toch een paar aardige plaatjes op.

Foto’s gemaakt in de Amsterdamse Waterleidingduinen – ingang Panneland. Van mij mogen er meer van dit soort winterse dagen volgen.

Herfstperikelen

Inmiddels is de herfst al een tijdje op gang gekomen. Echt herfstweer is echter meestal nog ver te zoeken, de temperaturen zijn vaak nog hoog en de echte herfstkleuren laten hier in de duinen nog even op zich wachten. Op 7 oktober jl. had ik een grote struinronde door de Waterleidingduinen georganiseerd. Helaas liet het weer zich op deze zaterdag niet van z'n beste kant zien, al na een half uurtje konden de regenjassen aan en van fotograferen kwam in eerste instantie helemaal niets. Maar de deelnemers wilden van geen omkeren weten, en zo bereikten we redelijk nat geregend de picknicktafel die langs het ruiterpad bij de Marelberg ligt. We genoten van een korte pauze en bestudeerden de buienradar, het leek wat droger te worden. Maar helaas, niets was minder waar, ik denk dat we van de 11 km. er 9 in de regen hebben gelopen. Fotograferen werd best een uitdaging maar ik denk dat de deelnemers toch met een geslaagde serie foto's zijn thuis gekomen. Onderstaand mijn impressie van deze toch heerlijke wandeling:

boomkikker

De week voor de grote struinronde liep ik de wandeling even voor. Tot mijn grote verbazing zag ik zo laat in het seizoen nog een Boomkikker, en zomaar langs het pad. Ik erger me behoorlijk aan alle verstoring in het leefgebied van de Boomkikkers, sommige stukken zijn helemaal plat getrapt en ik wil daar niet aan mee doen. Ik heb dit jaar dan ook niet zoveel Boomkikkers op de foto staan. Maar voor deze foto's hoef ik geen moeite te doen en wat zijn het toch relaxte fotomodellen.

boomkikker
Boomkikker

damhert

Half oktober ga ik op vrijdagavond mee op excursie met Wandel het bos in. We gaan op zoek naar wat spectakel bij de Damherten, de bronsttijd is aangebroken. Maar het is misschien nog te warm, de heren liggen lekker relaxed tussen de bomen, foto's maken is een uitdaging en er is gewoon geen actie.

zonsondergang

Desalniettemin genieten we met de groep van een heerlijke avondwandeling, die een bijzonder fraaie afsluiting krijgt. Ik loop het laatste stukje even wat vooruit naar de brug bij de Zandvoortselaan en kan deze foto maken.

Op de laatste zaterdag van oktober stond eigenlijk een fotografie-activiteit gepland maar echte herfstkleuren en paddenstoelen ontbraken. En daarbij was het grijs en stormachtig weer. Het was dus helemaal niet zo erg dat niemand zich had opgegeven. Mijn zus had wel zin in een rondje struinen en weer of geen weer, we hebben genoten, een lekkere wandeling gemaakt en een laatste beetje activiteit van de damherten-bronst mee gepikt. Maar in zijn algemeenheid heerste rust en stilte. Hieronder nog een paar foto's van de damherten en daarmee sluit ik het verslagje van de herfst af.

Voorbode van de herfst

Al ruim voordat de kalender de herfst officieel aankondigde, zag je in de natuur de eerste herfst-verschijnselen: blaadjes verkleurden, bloemen raakten uitgebloeid. In de maand september ben ik een paar keer op Buitenplaats Leyduin geweest, een leuk klein natuurgebied bij mij om de hoek. Hier kun je je uitleven als je paddenstoelen wil fotograferen, maar daarover later meer. De afgelopen weken heb ik me vermaakt met libellen, juffers en vlinders. In de onderstaande fotogalerij een kleine selectie:

Mooie start van de zomer

Hoe mooi kan de zomer beginnen?

Nou de 1e dag begon nogal grijs en regenachtig, maar 's avonds klaarde het op. En dan is het heerlijk dat het zo lang licht is. Dus ik pakte mijn camera's en reed naar ingang Panneland van de Waterleidingduinen. Ik had diverse tips over bijzondere vlinders gekregen, maar daarvoor was ik te laat op de dag, of misschien waaide het nog te hard. Maar bij een poeltje vond ik iets leuks, een heleboel piepkleine Waterleliemotten. Terwijl ik mijn cameratas neer zette kwamen er twee op mijn duim zitten en besloten voor wat nageslacht te zorgen. Met de camera in één hand slaagde ik er wonder boven wonder in om ze op de foto te zetten. Hierna hing ik het verliefde stelletje aan een grasspriet en begon aan mijn pogingen om er een mooie foto van te maken. Enfin.... dertig mislukte foto's (bewogen door de wind), een paar natte voeten en een natte kont later (want ja ik wilde toch echt een mooiere achtergrond)..... tromgeroffel..... een geslaagde foto.

Onderweg naar de uitgang leekt het erop dat er een mooie zonsondergang aan zou komen. En inderdaad, het leverde dit, bijna on-Nederlandse, plaatje op:

waterleidingduinen

Na de eerste mislukte poging om een paar mooie vlinders op de foto te zetten, deed ik een paar avonden later een tweede poging. Nu was het echt een mooie, windstille en redelijk warme avond, maar op een paar vlinders na vond ik weer niets. Ik besloot terug te gaan naar het poeltje waar ik de Waterleliemotten had gefotografeerd. Wie weet kon ik die nog wat fraaier fotograferen. Terwijl ik aan kwam lopen viel het me op dat één van de planten van het Jacobskruiskruid zo raar slap hing. Ik ging kijken en zag iets wat ik nog niet eerder had gezien, een Grote Groene Sabelsprinkhaan die net verveld is. Hij (of zij) hangt nog op te drogen is zodoende wel een ideaal fotomodel. Nadat ik een aantal foto's had gemaakt liep ik rondje rond het poeltje en vond nog zo'n prachtige Sprinkhaan. Goh, mijn avond kon niet meer stuk, wat is de natuur toch altijd weer boeiend.

De aanhouder wint, de volgende zondagmiddag is het lekker warm en omdat drie maal nu eenmaal scheepsrecht is, fietste ik naar ingang Panneland en ging wederom op zoek naar de Keizersmantel. Deze prachtige grote oranje vlinder staat in Nederland op de rode lijst en werd enkele jaren niet meer gezien in de Waterleidingduinen. Vorig jaar werden ze wel weer waargenomen, ik had toen ook al het geluk om er ééntje op de foto te zetten, en kwam er pas thuis achter wat een bijzondere vlinder ik had gespot.

Dit jaar hoef je niet lang te zoeken. Al vlak voorbij de ingang is een veldje waar het Jacobskruiskruid uitbundig bloeit en waar je werkelijk door een oranje wolk van Keizersmantels loopt. Zo ook deze zondagmiddag. Na eerst een paar "gewone" foto's te hebben gemaakt, is het tijd voor wat andere poses.

Tijdens alle struinrondjes kwam er natuurlijk ook nog wel iets anders voor mijn lens. Ik kijk tevreden terug op de eerste helft van juli en ben benieuwd wat er verder nog voor moois op mijn pad komt.