Workshop Fotografie Bloeiend Zijpe

Bloeiende bollenvelden, ik hoef alleen maar de straat uit te rijden en ik zit er midden in, en ook op mijn werk heb ik met bloembollen te maken. Ik heb in de loop van de jaren dan ook aardig wat foto’s gemaakt, van het landschap, of lekker dicht met de macrolens op een bloem gekropen. Mooi, maar wel een beetje steeds hetzelfde.

Op de website van Bloeiend Zijpe zag ik een aankondiging voor een workshop fotografie tussen de bloeiende bollenvelden met zulke leuke “andere” foto’s dat ik mij besloot aan te melden. En zo reed ik afgelopen zaterdag naar de mooie Zijper Polder. Na een gastvrije ontvangst hield fotograaf Johan Pronk een inspirerend verhaal, waarna we “het veld” in gingen, op zoek naar onderwerpen/composities voor een originele foto.

Ik wil niet meteen alle tips en tricks van Johan verraden maar diverse voorwerpen, de deelnemers aan een schilderworkshop alsmede de aanwezigheid van een model zorgden voor voldoende mogelijkheden om te fotograferen, en ik heb in ieder geval een heleboel inspiratie opgedaan.

Onderstaand een paar foto’s die ik heb gemaakt.

Vertel de lente met drie foto’s

Nu het ‘s avonds weer lekker lang licht is, zijn de struin- en fotografierondjes verplaatst van de zaterdagochtend naar de woensdagavond. En zoals altijd, alles mag, niets moet, gewoon even lekker van de natuur genieten staat bij mij voorop. Kunnen we daarbij toevallig een paar mooie foto’s maken en wat ervaringen uitwisselen over fotografie, dan is dat natuurlijk prima.

Voor het struinrondje van afgelopen woensdagavond had ik een opdrachtje bedacht: Leg de lente vast in drie foto’s. Dat is een heel rekbaar thema en ik ben altijd benieuwd waar de deelnemers zich dan op focussen.

Het weer van afgelopen woensdagavond was trouwens alles behalve lenteachtig….. er stond een harde wind en het was ijzig koud. Macrofotografie viel af, te veel beweging en door de kou geen vlinders of andere fladderaars te bekennen. Wat dan? Bij ingang De Zilk van de Waterleidingduinen zie je altijd veel mannetjes-Damherten. Inmiddels hebben ze hun gewei afgeworpen, en onmiddelijk daarna begint een nieuw gewei te groeien, de mannetjes hebben twee licht behaarde knobbels tussen hun oren wat over een tijdje weer een mooi nieuw gewei zal worden. De Koningsvarens waren ook een echt teken van lente, met hun mooie gekrulde groei-toppen zijn ze echt fotogeniek. Als het dan te hard waait voor de details, is het altijd nog de moeite waard om een plaatje van de varens in het landschap te maken.

Zelf vind ik het voor de afwisseling altijd leuk om even te stoeien met lange sluitertijden en beweging in de foto’s. Soms denk ik “wauw” en soms gooi ik het thuis meteen weg. Maar al doende leer je en ik laat even zien wat voor leuke resultaten je er mee kunt behalen.

Uiteindelijk hadden wij een gezellige avond en wat betreft de lentefoto’s zeg ik “goed gelukt”.

 

De donkere dagen

De donkere dagen in december, veel mensen kunnen er niet goed tegen. En ik geef toe, ik vind er ook niets aan als het de hele dag grijs en nat is. Maar gelukkig zijn er best vaak mooie ochtend- en avondluchten te zien.

Deze foto’s zijn genomen in de Weerlaner Polder in Hillegom, in de omgeving van de nieuwe manege.

En soms….. is het even code rood, in dit geval voor mij code wit: SNEEUW !!! Ik hou er van, en dan kan er nog zo hard geroepen worden dat je niet de weg op moet gaan als het niet nodig is, maar ik heb het er toch op gewaagd. Fotograferen viel niet mee, het sneeuwde en waaide hard en het was erg grijs. Mijn camera (en mijn bril, haha) droog houden viel niet mee, maar o, o, wat was het genieten. En het leverde toch een paar aardige plaatjes op.

Foto’s gemaakt in de Amsterdamse Waterleidingduinen – ingang Panneland. Van mij mogen er meer van dit soort winterse dagen volgen.

Bosanemoontjes 2017

Tsja, het is blijkbaar anno 2017 “not done”, afgezaagd, te vaak vertoond, etc. etc. Daar zal best een kern van waarheid inzitten, maar ze blijven fotogeniek, de Bosanemoontjes.

Afgelopen woensdag heb ik een workshop macrofotografie gevolgd, bloemetjes fotograferen op een schilderachtige manier, creatief, vanuit een ander standpunt, daar ging het om. En stomtoevallig of misschien ook niet in deze tijd van het jaar, de Bosanemoontjes waren prachtige fotomodellen. Ik heb er van genoten om al “buikschuivend” op zoek te gaan naar een compositie die toch net even anders of creatiever is, en met een goede leermeester en leuke mede-fotografen er bij is dat volgens mij prima gelukt. Hieronder de resultaten: