Damhertenbronst 2020

Bronst bij de Damherten, het trekt ieder jaar weer veel publiek naar de Waterleidingduinen. Zelf loop ik er meestal wel een paar keer langs, maar ga ik er niet speciaal voor naar de duinen.

Dit jaar viel de bronst mooi samen met een week vakantie. Vakantie die ik had moeten doorbrengen in een ruige bergachtige omgeving, ergens ver weg van Nederland. Maar Corona gooide ook hier roet in het eten. En dus had ik nu eens alle tijd om een paar keer de duinen in te gaan en te proberen een paar knappe foto’s van de Damhertenbronst te maken.

Ik vind het altijd nog maar lastig om er wat van te maken, bewegende onderwerpen zijn niet mijn sterkste punt, maar het gaat steeds beter. En dan, die takkenomgeving….. er is werkelijk geen foto waar niet een takje, boomstronkje of sprietje in de weg zit. Iets wat mij als perfectioniste eigenlijk wel irriteert. Maar aan de andere kant, het is wat het is! Wat voor mij vooral telt was de beleving, en ik kan jullie verklappen, ik heb genoten !! Zo gaaf om heel dicht bij een paar vechtende Damherten te staan.

Kijk mee in de fotogalerij, ik heb er lekker veel foto’s ingezet, geen tekst, alleen maar plaatjes. Komt ‘ie:

Herfst 2020

Het is alweer een tijdje herfst, één van mijn favoriete seizoenen. Ik hou van alle mooie kleuren en de herfstachtige frisheid in de morgen. Gelukkig had ik een aantal keren gelegenheid om er met de camera op uit te trekken. Dit jaar vind ik het wel lastiger om te fotograferen dan andere jaren, het is druk in de natuur, soms al vroeg in de ochtend. En dan kan ik me maar slecht concentreren, dus probeer ik op drukke tijden gewoon weg te blijven uit de natuur. Hopelijk gaan we ooit terug naar “Het oude normaal”.

Hoewel ik het lastig vind om een fietstocht te combineren met fotografie, heb ik de laatste tijd toch een paar keer mijn fotocamera meegenomen. Al met al een blogje met van alles wat. En o ja, de bronst van de damherten was er ook nog, daarover volgt nog een apart blog.

In onderstaande fotogalerij een kleine impressie van de herfst:

Kleurrijke ochtend

Spontaan een dagje vrij genomen gisteren, met in mijn achterhoofd een vroeg uitstapje naar de natuur. Maar ja, wat zou het worden, weer een saaie, grijze en natte dag? Of toch de wekker vroeg zetten en hopen op wat bijzonders? Wat ben ik blij dat ik het laatste heb gedaan. Rond 07.30 parkeerde ik de auto bij Panneland. Al onderweg had ik wat vage tinten in de nog donkere lucht gezien. In plaats van direct de Waterleidingduinen in te lopen, besloot ik een paar meter terug te lopen en het pad in te slaan langs de buitengrens van het gebied. Daar heb je wat meer vrij uitzicht richting oosten.

zonsopkomst

Een goede keuze, want dit was het spektakel van de zonsopgang. Wat een intense kleurenpracht. Enige haast was wel geboden, want het duurde maar kort.

Zonsopkomst

Niet veel later werd de lucht al fletser. De bijzonder opstapeling van wolken bleef nog wel even zichtbaar. Maar even later was de betovering verbroken. De lucht werd grijzig en flets. Tijd om even richting het bos te gaan. Voorbij ingang Panneland sloeg ik rechtsaf naar de Beukenlaan. Na enig rondneuzen kwamen er toch wat leuke onderwerpen voor de lens.

herfstkleuren

De rode ochtendlucht kleurde de hele omgeving in een oranje-rode gloed.

herfst

Hoezo, een saaie grijze dag? Wat een heerlijke kleuren.

herfst

Ik keek toevallig even omhoog, wat een mooi licht viel er op deze boomtakken.

boomstam

Een gespleten boomstam, vol met mooie structuren, en deze al wat oudere zwammen.

En tenslotte nog even gespeeld met beweging en lange sluitertijd. Bij deze foto’s heb ik een lange sluitertijd gecreëerd en vervolgens tijdens het indrukken van de ontspanknop de camera rustig verticaal bewogen. En dat kan hele leuke foto’s opleveren. Sprookjesbos, of Spookbos? Het was een mooie ochtend, en ik was net voor de eerste regenbui thuis.

Oktober-gezwam 2019

Het zal velen van jullie al bekend zijn, ik hou van  de herfst, van de mooie kleuren en het frisse weer. Ik ben de afgelopen tijd behoorlijk vaak met de camera op pad geweest, waarbij paddenstoelen eigenlijk het enige onderwerp waren. Dit omdat de echte herfstkleuren in het landschap nog een beetje op zich lieten wachten.

Maar waar  de je de afgelopen twee jaar padddenstoelen met een vergrootglaasje moest zoeken, hoef je dit jaar maar een paar stappen in het bos te doen of je struikelt er over. Ik heb me er prima mee vermaakt. Soms heb  ik een mooi, registrerend plaatje gemaakt, omdat mijn vondsten interessant waren, en soms heb ik m’n creativiteit er op los gelaten en geprobeerd er echt iets moois van te maken.

Kijk mee en geniet:

Speulderbos

Meestal blijf ik ver weg van plekken waar veel fotografen komen. Ik ga liever op zoek naar iets origineels, i.p.v. met veel fotografen op dezelfde plek te staan en allemaal met dezelfde plaatjes thuis te komen.

Maar het Speulderbos in de herfst stond toch wel hoog op mijn verlanglijstje, en zo zat ik gisterenochtend al om 06.15 in de auto richting mooie Veluwe. Al toen het licht werd realiseerde ik me dat dit een hele mooie ochtend ging worden. Zo jammer dat je op de snelweg niet even een fotostop kunt maken, laaghangende mist en een knalrode ochtendlucht zorgden voor spektakel onderweg.

Aangekomen op de Veluwe was het best frisjes na wat vorst in de vroege ochtend, en er stond geen zuchtje wind. Op naar de “dansende bomen”. Ik vond het nog best lastig om een mooie foto te maken, “door de bomen het bos niet meer zien” kon je hier wel heel letterlijk opvatten. Maar uiteindelijk toen de zon door de bomen begon te schijnen, waren de omstandigheden echt even heel fraai. Het duurde maar kort, daarna werd het licht knetterhard.

Tijd voor macrofotografie, en we gingen op zoek naar paddenstoelen. Zoals ook in veel andere natuurgebieden in Nederland, zijn paddenstoelen deze herfst amper te vinden. Maar één is genoeg en daarmee kun je heel wat macro-plezier beleven. Het was een mooie ochtend, daar in het Speulderbos. Voor herhaling vatbaar.

 

 

Herfstperikelen

Inmiddels is de herfst al een tijdje op gang gekomen. Echt herfstweer is echter meestal nog ver te zoeken, de temperaturen zijn vaak nog hoog en de echte herfstkleuren laten hier in de duinen nog even op zich wachten. Op 7 oktober jl. had ik een grote struinronde door de Waterleidingduinen georganiseerd. Helaas liet het weer zich op deze zaterdag niet van z'n beste kant zien, al na een half uurtje konden de regenjassen aan en van fotograferen kwam in eerste instantie helemaal niets. Maar de deelnemers wilden van geen omkeren weten, en zo bereikten we redelijk nat geregend de picknicktafel die langs het ruiterpad bij de Marelberg ligt. We genoten van een korte pauze en bestudeerden de buienradar, het leek wat droger te worden. Maar helaas, niets was minder waar, ik denk dat we van de 11 km. er 9 in de regen hebben gelopen. Fotograferen werd best een uitdaging maar ik denk dat de deelnemers toch met een geslaagde serie foto's zijn thuis gekomen. Onderstaand mijn impressie van deze toch heerlijke wandeling:

boomkikker

De week voor de grote struinronde liep ik de wandeling even voor. Tot mijn grote verbazing zag ik zo laat in het seizoen nog een Boomkikker, en zomaar langs het pad. Ik erger me behoorlijk aan alle verstoring in het leefgebied van de Boomkikkers, sommige stukken zijn helemaal plat getrapt en ik wil daar niet aan mee doen. Ik heb dit jaar dan ook niet zoveel Boomkikkers op de foto staan. Maar voor deze foto's hoef ik geen moeite te doen en wat zijn het toch relaxte fotomodellen.

boomkikker
Boomkikker

damhert

Half oktober ga ik op vrijdagavond mee op excursie met Wandel het bos in. We gaan op zoek naar wat spectakel bij de Damherten, de bronsttijd is aangebroken. Maar het is misschien nog te warm, de heren liggen lekker relaxed tussen de bomen, foto's maken is een uitdaging en er is gewoon geen actie.

zonsondergang

Desalniettemin genieten we met de groep van een heerlijke avondwandeling, die een bijzonder fraaie afsluiting krijgt. Ik loop het laatste stukje even wat vooruit naar de brug bij de Zandvoortselaan en kan deze foto maken.

Op de laatste zaterdag van oktober stond eigenlijk een fotografie-activiteit gepland maar echte herfstkleuren en paddenstoelen ontbraken. En daarbij was het grijs en stormachtig weer. Het was dus helemaal niet zo erg dat niemand zich had opgegeven. Mijn zus had wel zin in een rondje struinen en weer of geen weer, we hebben genoten, een lekkere wandeling gemaakt en een laatste beetje activiteit van de damherten-bronst mee gepikt. Maar in zijn algemeenheid heerste rust en stilte. Hieronder nog een paar foto's van de damherten en daarmee sluit ik het verslagje van de herfst af.

Voorbode van de herfst

Al ruim voordat de kalender de herfst officieel aankondigde, zag je in de natuur de eerste herfst-verschijnselen: blaadjes verkleurden, bloemen raakten uitgebloeid. In de maand september ben ik een paar keer op Buitenplaats Leyduin geweest, een leuk klein natuurgebied bij mij om de hoek. Hier kun je je uitleven als je paddenstoelen wil fotograferen, maar daarover later meer. De afgelopen weken heb ik me vermaakt met libellen, juffers en vlinders. In de onderstaande fotogalerij een kleine selectie: