Herfst 2020

Het is alweer een tijdje herfst, één van mijn favoriete seizoenen. Ik hou van alle mooie kleuren en de herfstachtige frisheid in de morgen. Gelukkig had ik een aantal keren gelegenheid om er met de camera op uit te trekken. Dit jaar vind ik het wel lastiger om te fotograferen dan andere jaren, het is druk in de natuur, soms al vroeg in de ochtend. En dan kan ik me maar slecht concentreren, dus probeer ik op drukke tijden gewoon weg te blijven uit de natuur. Hopelijk gaan we ooit terug naar “Het oude normaal”.

Hoewel ik het lastig vind om een fietstocht te combineren met fotografie, heb ik de laatste tijd toch een paar keer mijn fotocamera meegenomen. Al met al een blogje met van alles wat. En o ja, de bronst van de damherten was er ook nog, daarover volgt nog een apart blog.

In onderstaande fotogalerij een kleine impressie van de herfst:

Stormachtige wandelingen

Mei 2020, we blijven nog steeds veel thuis, maar gelukkig kan ik nog steeds doen wat ik leuk vind: wandelen in de natuur en fotograferen. De afgelopen weken was ik een paar keer in de Waterleidingduinen. Iedere keer heb ik weer genoten van het concert van de vogels en de mooie natuur. Wat betreft de fotografie kwam het tot wisselende resultaten, voornamelijk dank zij de harde wind die er tijdens al mijn bezoekjes stond.

Ik had van alles in mijn hoofd om de Meidoorns mooi te fotograferen, en de settings waren er ook wel, maar zoals al gezegd, verpestte de wind het eigenlijk iedere keer.

meidoorn
Leuk natuurlijk, zo’n registrerend plaatje.
meidoorn
Het blijft een prachtig gezicht, en de geuren zijn super lente-achtig.
meidoorn
Maar ik ben op zoek naar een wat meer schilderachtige setting.
meidoorn
Hier schijnt de lage avondzon wel mooi door de bloemblaadjes heen.
meidoorn
Op weg naar de uitgang doe ik nog een laatste poging er iets van te maken.

Al wandelend kom ik het eerste (en tot nu toe enige) Icarusblauwtje van dit jaar tegen. Het is wel een super meewerkend fotomodel.

icarusblauwtje
Icarusblauwtje.
icarusblauwtje
Icarusblauwtje.
icarusblauwtje
Icarusblauwtje.

Na de foto’s heb ik dit Icarusblauwtje welterusten gewenst en ben verder gelopen. Ik moest wel de tijd een beetje in de gaten houden om voor zonsondergang terug bij de uitgang te kunnen zijn. Bij één van de poeltjes op het Groot Zwarteveld viel mijn oog op een redelijk verse Libel. Meestal bungelen ze in het riet, deze hing aan een boomtakje te balanceren boven het water. Degenen die mij op Social Media volgen hebben ongetwijfeld de filmpjes al gezien over hoe onderstaande foto’s tot stand zijn gekomen, ik hield er in ieder geval weer eens een paar natte voeten aan over.

libel
Libel, hier wat meer van de omgeving mee genomen op de foto.
libel
Libel, de vleugels mooi opgelicht door de avondzon.
libel
Libel, hangend aan een takje.
libel
De Libel bleef rustig hangen, de wind was ook hier wel spelbreker bij het maken van de foto’s.

Na deze fotoshoot werd het wel tijd om in een flink tempo terug naar de uitgang te lopen.

Enkele dagen later was ik weer in de Waterleidingduinen, en zo ook de wind. Mijn plannetje om verder te gaan met het fotograferen van de Meidoorns heb ik maar meteen uit mijn hoofd gezet. Een hert langs het Zwarteveldkanaal bleef me roerloos aanstaren. Dit werd een gemakkelijke fotoshoot. Eenmaal thuis zag ik pas dat hij allerlei verschillende bekkies had getrokken, waarvan ik er enkele in een fotocollage heb gezet. Het duurde vrij lang voordat hij twee oren netjes naar voren had, waarvan dan een grotere foto.

damhert
Pas thuis zag ik de diverse bekkies die dit Damhert trok.
damhert
En uiteindelijk stond meneer er mooi bij, je ziet ook al goed zijn beginnende nieuwe gewei.

Meer spanning zat er niet in deze avond. Ik hoopte nog op een mooie zonsondergang, maar helaas trok de lucht wat flets en grijs dicht.

Een week later besloot ik wat minder vroeg te gaan, in de hoop dat ik, met een zonnetje, wat kikkers en hagedissen zou spotten. Het begon op een andere manier al goed, ik zag diverse Argusvlinders. Maar helaas (en alweer dankzij de harde wind) kwam er geen mooi fotomomentje. Ik zag ook diverse Kleine Vuurvlinders, die gelukkig wel net lang genoeg bleven zitten.

vuurvlinder
Deze Kleine Vuurvlinder bleef wat langer zitten.
vuurvlinder
Wat zijn ze toch prachtig, deze Kleine Vuurvlinders.

Verder zag ik van alles, maar het lukte me niet om een serie te maken van één en hetzelfde beestje. Dus onderstaand maar een rijtje “Los zand”.

bruinvleugelroofvlieg
De Bruinvleugelroofvlieg.
gaasvlieg
Gewone Gaasvlieg.
glazenmaker
Voor mij een nieuwe waarneming, deze Vroege Glazenmaker.
zandhagedis
Na lang zoeken vond ik toch, goed verstopt, een Zandhagedis.

De misser van de dag wil ik jullie niet onthouden, en misschien herkennen enkelen van jullie het wel, na lang zoeken zie je daar in de verte een vlinder zitten, en het lijkt een hele bijzondere. Zo ook nu, en met de camera in de aanslag sloop ik dichterbij. Nou, onderstaand mijn “bijzondere vlinder”.

misser
Niets is wat het lijkt, mijn “bijzondere vlinder” bleek gewoon een verdroogd blaadje een een rietstengel.

Tot zo ver mijn verslaggeving uit de mooie Waterleidingduinen. Ik hoop van harte dat de wind eens wat minder wordt, en dat er een heleboel regen valt, daar wordt de natuur vast heel blij van.

Alle foto’s nog even in een galerij bekijken:

 

Vroege vogels – april 2020

Corona, ik ga er niet teveel woorden aan vuil maken. We moeten zoveel mogelijk thuis blijven en afstand houden. Ik probeer er natuurlijk het beste van te maken, en geniet van het thuis zijn. Maar gelukkig, een frisse neus halen mag, en van die vrijheid maak ik dankbaar en verstandig gebruik. Mijn bezoekjes aan de Waterleidingduinen zijn in ieder geval niet in de drukke weekenden en ook niet op mooie dagen overdag. Echt nieuws is dit niet want eigelijk ging ik toch al nooit op drukke tijdstippen. Nee, ik zet ook nu één keer per week heel vroeg de wekker en sta met zonsopgang voor het hek.

Het levert in ieder geval een paar fraaie sfeerplaatjes op. Dit alleen al maakt het vroege opstaan meer dan waard.

Verder is er in de eerste helft van april nog niet veel te beleven in het duin, het lentegroen moet nog groeien en voor de macrolens zie ik weinig geschikte onderwerpen. De vogels daarentegen laten uitbundig van zich horen. Nou ben ik nooit een echte vogelfotograaf geweest, mijn hart ligt bij macro en landschap. Maar, met de komst van mijn fantastische telezoomlens begin ik er lol in te krijgen, en probeer me er in te bekwamen. En dat resulteert in dit blog in een uitgebreide galerij met vogels. Oefening baart kunst, zullen we maar zeggen.

 

Workshop lange sluitertijden

Filtergebruik en lange sluitertijden, een onderdeel in de fotografie wat me interesseert, maar waar ik eigenlijk maar weinig ervaring mee heb. Hoogste tijd dus voor een workshop. En zo reed ik op zaterdagochtend heel vroeg, met toepasselijk “Hier aan de kust, de Zeeuwse kust” op de radio, naar de Brouwersdam.

Daar maakten we kennis met Marcel van Balkom, ambassadeur van Kase Filters. We kregen een korte uitleg en reden naar een stukje binnenzee voor een eerste oefenronde. Iedereen plaatste filters op de camera en kon gaan uitproberen. Waar nodig was er hulp.

Hier een eerste foto, de omstandigheden (knetterhard licht) waren niet ideaal en ook de compositie kan beter, maar het gaat tenslotte om het oefenen.

Na de eerste oefenronde liepen we een stukje verder. Op deze lokatie lagen de stenen er bij in mooie kleuren, beschenen door de zon. De inspiratie en plezier begonnen te komen.

Na deze foto’s was het even tijd voor een lekker bakkie koffie en natuurlijk een Zeeuwse Bolus. Na de koffie reden we naar een ander stukje strand.

Diverse stenen waar golven overheen of omheen draaiden waren een mooi onderwerp. Timing blijft een ding met de golven maar met deze twee foto’s ben ik wel tevreden.

Inmiddels is de lucht wat aan het betrekken en steekt de wind op. De strekdam valt langzaam droog en ik besluit me op een wat gewaagder plekje op te stellen. Dat heb ik geweten, nat tot mijn knieën maar oké dan heb je ook wel een plaatje. Nog niet perfect, maar ik ben er blij mee. Wat ik zelf ook heel mooi vind is dat de kleuren intenser worden.

Na deze leuke en leerzame workshop neem ik me voor de filterset eens wat vaker in mijn fototas te stoppen.

Kleurrijke ochtend

Spontaan een dagje vrij genomen gisteren, met in mijn achterhoofd een vroeg uitstapje naar de natuur. Maar ja, wat zou het worden, weer een saaie, grijze en natte dag? Of toch de wekker vroeg zetten en hopen op wat bijzonders? Wat ben ik blij dat ik het laatste heb gedaan. Rond 07.30 parkeerde ik de auto bij Panneland. Al onderweg had ik wat vage tinten in de nog donkere lucht gezien. In plaats van direct de Waterleidingduinen in te lopen, besloot ik een paar meter terug te lopen en het pad in te slaan langs de buitengrens van het gebied. Daar heb je wat meer vrij uitzicht richting oosten.

zonsopkomst

Een goede keuze, want dit was het spektakel van de zonsopgang. Wat een intense kleurenpracht. Enige haast was wel geboden, want het duurde maar kort.

Zonsopkomst

Niet veel later werd de lucht al fletser. De bijzonder opstapeling van wolken bleef nog wel even zichtbaar. Maar even later was de betovering verbroken. De lucht werd grijzig en flets. Tijd om even richting het bos te gaan. Voorbij ingang Panneland sloeg ik rechtsaf naar de Beukenlaan. Na enig rondneuzen kwamen er toch wat leuke onderwerpen voor de lens.

herfstkleuren

De rode ochtendlucht kleurde de hele omgeving in een oranje-rode gloed.

herfst

Hoezo, een saaie grijze dag? Wat een heerlijke kleuren.

herfst

Ik keek toevallig even omhoog, wat een mooi licht viel er op deze boomtakken.

boomstam

Een gespleten boomstam, vol met mooie structuren, en deze al wat oudere zwammen.

En tenslotte nog even gespeeld met beweging en lange sluitertijd. Bij deze foto’s heb ik een lange sluitertijd gecreëerd en vervolgens tijdens het indrukken van de ontspanknop de camera rustig verticaal bewogen. En dat kan hele leuke foto’s opleveren. Sprookjesbos, of Spookbos? Het was een mooie ochtend, en ik was net voor de eerste regenbui thuis.

Allerlei’tje voorjaar 2019

Gisteren konden we genieten van de langste dag, en wat voor één! Afgelopen voorjaar hebben fotografie en struinrondes een beetje stil gelegen. De fotografie met name omdat mijn verouderde camera’s mij niet meer zo konden motiveren om op pad te gaan. De struinrondes omdat we gewoon een paar keer pech hadden met het weer.

Maar het is ook niet zo dat er helemaal niets gebeurd is, dus in dit blog even een fotogalerij met wat foto’s die ik jullie toch niet wil onthouden.

Ik was een aantal keren in de Waterleidingduinen om struinrondes voor te bereiden. Helaas wegens voorspeld onweer en harde regen moest ik een paar keer afzeggen. Tijdens één van mijn voorverkenningen zag ik mooie blaadjes drijven in een poeltje (foto 1).

Met een vriendin maakte ik een heerlijke wandeling door Meyendel/Berkheide. We zagen boomkikkers (geen goede foto) maar ook diverse Lieveheersbeestjes en veel bloeiende Veldhondstong (foto 2/4). Wat een heerlijk natuurgebied is dit trouwens, hier ga ik zeker nog naar terug.

In afwachting van mijn nieuwe camera en macrolens nam ik evengoed mijn oude spullen mee, en wist daarmee nog heel fraai wat Juffers en Viervleklibellen op de foto te zetten (foto 5/8)/

Tijdens een paar weekendjes weg met man en vrienden had ik slechts een compakt-camera mee. We bezochten de Brabantse Biesbosch en het mooie Haaksbergerveen. Wat is Nederland toch mooi. Evengoed leverde dit nog een paar mooie foto’s op (foto 9/10 en 21).

Tijdens mijn vakantie bracht ik ook, nog steeds met m’n oude apparatuur, een bezoekje aan de Hillegomse Heemtuin, Schülte-Küperjanshof. Wat was het heerlijk om rond te dwalen. In het begin leek er niet zo veel te beleven, maar hoe langer je kijkt, hoe meer je ontdekt. Dus ik heb naar hartenlust kunnen fotograferen, wat nog niet helemaal mee viel omdat er een stevig windje stond (foto’s 11 t/m 18).

De Vosse- en Weerlaner Polder is ook zo’n stukje natuur dicht bij huis. Ik kom er graag en vaak. Ook de afgelopen weken was ik er regelmatig, op zoek naar vlinders die ik helaas niet vond. De Honingbijen waren wel een goed fotomodel (foto 19 en 20).

En hiermee eindigt dit blog.

Speulderbos

Meestal blijf ik ver weg van plekken waar veel fotografen komen. Ik ga liever op zoek naar iets origineels, i.p.v. met veel fotografen op dezelfde plek te staan en allemaal met dezelfde plaatjes thuis te komen.

Maar het Speulderbos in de herfst stond toch wel hoog op mijn verlanglijstje, en zo zat ik gisterenochtend al om 06.15 in de auto richting mooie Veluwe. Al toen het licht werd realiseerde ik me dat dit een hele mooie ochtend ging worden. Zo jammer dat je op de snelweg niet even een fotostop kunt maken, laaghangende mist en een knalrode ochtendlucht zorgden voor spektakel onderweg.

Aangekomen op de Veluwe was het best frisjes na wat vorst in de vroege ochtend, en er stond geen zuchtje wind. Op naar de “dansende bomen”. Ik vond het nog best lastig om een mooie foto te maken, “door de bomen het bos niet meer zien” kon je hier wel heel letterlijk opvatten. Maar uiteindelijk toen de zon door de bomen begon te schijnen, waren de omstandigheden echt even heel fraai. Het duurde maar kort, daarna werd het licht knetterhard.

Tijd voor macrofotografie, en we gingen op zoek naar paddenstoelen. Zoals ook in veel andere natuurgebieden in Nederland, zijn paddenstoelen deze herfst amper te vinden. Maar één is genoeg en daarmee kun je heel wat macro-plezier beleven. Het was een mooie ochtend, daar in het Speulderbos. Voor herhaling vatbaar.

 

 

Hittestress

Hittestress, hèt woord van 2018. Ik moet eerlijk toegeven, van mij hoeft het niet zo warm, ik ben toch meer een liefhebber van mooie frisse herfst-ochtenden of een beetje echte winter. Maar ja, je kunt het niet altijd helemaal naar wens hebben, en de hele bloedhete zomer binnen blijven zitten, daar wordt een mens ook niet vrolijk van. Tussen mijn drukke werkzaamheden door ben ik dus toch een paar keer even de natuur in geweest. In eerste instantie waren er nog voldoende onderwerpen te vinden voor macrofotografie. Zo spotte ik op een warme vrijdagochtend het mooie Bonte Zandoogje, de Wespspin en tot mijn vreugde een Heivlinder. De laatste zat met gesloten vleugels op een boomstam, wat een schutkleuren !! Mijn eerste foto was gelukkig een goede foto, en meteen de laatste…… ik wilde natuurlijk heel graag deze vlinder met de vleugels open fotograferen, maar na de eerste foto werd de vlinder verjaagd door twee Hoornaars, en toen ik de boom nog eens goed bekeek, bleken er in totaal vijf!! Hoornaars op te zitten, En dat op vrijdag de 13e. Ik heb mijn tas gepakt en ben verder gegaan, ik heb het niet zo op al die Wesp-achtigen.

Behalve in de Waterleidingduinen heb ik ook een paar keer in de Voss- en Weerlanerpolder gelopen, een klein stukje natuur bij mij om de hoek. Eind juli en begin augustus waren er veel Icarusblauwtjes, altijd een leuk onderwerp om te fotograferen. Maar inmiddels zijn alle bermen in de polder gemaaid en valt er niet zoveel meer te fotograferen.

Vorige week was ik, op een ietwat aangenamere avond dan we de laatste tijd gewend zijn, nog een keer in de Waterleidingduinen. Het was heerlijk om een rondje te struinen. Bloemetjes en kleine fladderaars zag ik nauwelijks. Het was wel genieten van de vele jonge Damhertjes die even speelkwartier hadden, en soms zie je opeens een stukje landschap dat vraagt om een foto.

Het waren mooie momentjes maar nu snak ik naar wat frissere lucht en gun ik de natuur een flinke regenbui. Wie weet….. later vanavond.

 

Vertel de lente met drie foto’s

Nu het ‘s avonds weer lekker lang licht is, zijn de struin- en fotografierondjes verplaatst van de zaterdagochtend naar de woensdagavond. En zoals altijd, alles mag, niets moet, gewoon even lekker van de natuur genieten staat bij mij voorop. Kunnen we daarbij toevallig een paar mooie foto’s maken en wat ervaringen uitwisselen over fotografie, dan is dat natuurlijk prima.

Voor het struinrondje van afgelopen woensdagavond had ik een opdrachtje bedacht: Leg de lente vast in drie foto’s. Dat is een heel rekbaar thema en ik ben altijd benieuwd waar de deelnemers zich dan op focussen.

Het weer van afgelopen woensdagavond was trouwens alles behalve lenteachtig….. er stond een harde wind en het was ijzig koud. Macrofotografie viel af, te veel beweging en door de kou geen vlinders of andere fladderaars te bekennen. Wat dan? Bij ingang De Zilk van de Waterleidingduinen zie je altijd veel mannetjes-Damherten. Inmiddels hebben ze hun gewei afgeworpen, en onmiddelijk daarna begint een nieuw gewei te groeien, de mannetjes hebben twee licht behaarde knobbels tussen hun oren wat over een tijdje weer een mooi nieuw gewei zal worden. De Koningsvarens waren ook een echt teken van lente, met hun mooie gekrulde groei-toppen zijn ze echt fotogeniek. Als het dan te hard waait voor de details, is het altijd nog de moeite waard om een plaatje van de varens in het landschap te maken.

Zelf vind ik het voor de afwisseling altijd leuk om even te stoeien met lange sluitertijden en beweging in de foto’s. Soms denk ik “wauw” en soms gooi ik het thuis meteen weg. Maar al doende leer je en ik laat even zien wat voor leuke resultaten je er mee kunt behalen.

Uiteindelijk hadden wij een gezellige avond en wat betreft de lentefoto’s zeg ik “goed gelukt”.

 

April in fotovlucht

April, na een periode met veel koude dagen en harde wind kunnen we eindelijk een beetje genieten van de zon. Met zulk weer kleurt en geurt de omgeving van mijn huis en werk, het is iedere dag genieten van de mooie bloembollenvelden. Ik probeer er regelmatig op uit te gaan om te fotograferen voor mezelf, en word ook voor mijn werk regelmatig naar Keukenhof en diverse bollenkwekers gestuurd. Aan het einde van de maand april was mijn collectie foto's aardig uitgebreid, en was het nog een hele klus om de foto's uit te zoeken en na te bewerken.

Voor het "Samen macrofoto's maken" op Koningsdag moest ik op zoek naar een andere lokatie. Een wandeling door de waterleidingduinen leerde me snel dat daar nog niet veel te beleven was, en, geïnspireerd door al mijn bezoekjes aan de bloembollenvelden, trok ik de stoute schoenen aan, zocht contact met een bloembollenkweker, en jawel, we waren van harte welkom en hadden een  heerlijke ochtend tussen de Tulpjes en Narcissen. De foto's van de deelnemers heb ik al in een apart nieuwsberichtje gepubliceerd, je kunt ze hier bekijken.

Zelf vind ik het altijd lastig om te fotograferen en andere mensen te helpen. Maar na de koffiepauze kon ik toch ook even los met de camera en dat leverde een paar fleurige foto's op.

tulp

Saharastof, dat woord deed figuurlijk wel wat stof opwaaien, er werden super mooie rood gekleurde luchten voorspeld bij zonsondergang. Nou ik had ook wel zin om dat eens mooi op de foto te zetten en reed op de avond die als DE rode avond werd voorspeld naar de uitwatering in Katwijk aan Zee. Maar eigenlijk wist ik al dat het kansloos was. Een uurtje voor zonsondergang was de lucht dicht getrokken en het regende zelfs even. Maar opgeven is voor mij nooit een optie en hopende op een goed moment stelde ik, samen met een mede-fotograaf, mijn statief en camera op. Nou, we moesten lang geduld hebben...... maar uiteindelijk, heel even, kwam er een lichte plek in de grijze lucht. Dat was inmiddels ver na zonsondergang in het blauwe uurtje, maar het leverde in ieder geval één foto op waar ik nog een beetje gelukkig van werd.

avondstemming

Tussen alle struinrondjes in de natuur en door de bollenvelden door mocht ik deze lieve mooie hond op de foto zetten, die volgens zijn baasje nooit mooi wilde poseren. Ach, 't is een kwestie van geduld, en hij werkte ook niet de hele tijd mee, maar ik was toch dik tevreden en 't baasje heel blij.

En zo was april een mooie maand vol kleur en geur. Wat zal mei ons brengen?