Allerlei’tje voorjaar 2019

Gisteren konden we genieten van de langste dag, en wat voor één! Afgelopen voorjaar hebben fotografie en struinrondes een beetje stil gelegen. De fotografie met name omdat mijn verouderde camera’s mij niet meer zo konden motiveren om op pad te gaan. De struinrondes omdat we gewoon een paar keer pech hadden met het weer.

Maar het is ook niet zo dat er helemaal niets gebeurd is, dus in dit blog even een fotogalerij met wat foto’s die ik jullie toch niet wil onthouden.

Ik was een aantal keren in de Waterleidingduinen om struinrondes voor te bereiden. Helaas wegens voorspeld onweer en harde regen moest ik een paar keer afzeggen. Tijdens één van mijn voorverkenningen zag ik mooie blaadjes drijven in een poeltje (foto 1).

Met een vriendin maakte ik een heerlijke wandeling door Meyendel/Berkheide. We zagen boomkikkers (geen goede foto) maar ook diverse Lieveheersbeestjes en veel bloeiende Veldhondstong (foto 2/4). Wat een heerlijk natuurgebied is dit trouwens, hier ga ik zeker nog naar terug.

In afwachting van mijn nieuwe camera en macrolens nam ik evengoed mijn oude spullen mee, en wist daarmee nog heel fraai wat Juffers en Viervleklibellen op de foto te zetten (foto 5/8)/

Tijdens een paar weekendjes weg met man en vrienden had ik slechts een compakt-camera mee. We bezochten de Brabantse Biesbosch en het mooie Haaksbergerveen. Wat is Nederland toch mooi. Evengoed leverde dit nog een paar mooie foto’s op (foto 9/10 en 21).

Tijdens mijn vakantie bracht ik ook, nog steeds met m’n oude apparatuur, een bezoekje aan de Hillegomse Heemtuin, Schülte-Küperjanshof. Wat was het heerlijk om rond te dwalen. In het begin leek er niet zo veel te beleven, maar hoe langer je kijkt, hoe meer je ontdekt. Dus ik heb naar hartenlust kunnen fotograferen, wat nog niet helemaal mee viel omdat er een stevig windje stond (foto’s 11 t/m 18).

De Vosse- en Weerlaner Polder is ook zo’n stukje natuur dicht bij huis. Ik kom er graag en vaak. Ook de afgelopen weken was ik er regelmatig, op zoek naar vlinders die ik helaas niet vond. De Honingbijen waren wel een goed fotomodel (foto 19 en 20).

En hiermee eindigt dit blog.

Speulderbos

Meestal blijf ik ver weg van plekken waar veel fotografen komen. Ik ga liever op zoek naar iets origineels, i.p.v. met veel fotografen op dezelfde plek te staan en allemaal met dezelfde plaatjes thuis te komen.

Maar het Speulderbos in de herfst stond toch wel hoog op mijn verlanglijstje, en zo zat ik gisterenochtend al om 06.15 in de auto richting mooie Veluwe. Al toen het licht werd realiseerde ik me dat dit een hele mooie ochtend ging worden. Zo jammer dat je op de snelweg niet even een fotostop kunt maken, laaghangende mist en een knalrode ochtendlucht zorgden voor spektakel onderweg.

Aangekomen op de Veluwe was het best frisjes na wat vorst in de vroege ochtend, en er stond geen zuchtje wind. Op naar de “dansende bomen”. Ik vond het nog best lastig om een mooie foto te maken, “door de bomen het bos niet meer zien” kon je hier wel heel letterlijk opvatten. Maar uiteindelijk toen de zon door de bomen begon te schijnen, waren de omstandigheden echt even heel fraai. Het duurde maar kort, daarna werd het licht knetterhard.

Tijd voor macrofotografie, en we gingen op zoek naar paddenstoelen. Zoals ook in veel andere natuurgebieden in Nederland, zijn paddenstoelen deze herfst amper te vinden. Maar één is genoeg en daarmee kun je heel wat macro-plezier beleven. Het was een mooie ochtend, daar in het Speulderbos. Voor herhaling vatbaar.

 

 

Hittestress

Hittestress, hèt woord van 2018. Ik moet eerlijk toegeven, van mij hoeft het niet zo warm, ik ben toch meer een liefhebber van mooie frisse herfst-ochtenden of een beetje echte winter. Maar ja, je kunt het niet altijd helemaal naar wens hebben, en de hele bloedhete zomer binnen blijven zitten, daar wordt een mens ook niet vrolijk van. Tussen mijn drukke werkzaamheden door ben ik dus toch een paar keer even de natuur in geweest. In eerste instantie waren er nog voldoende onderwerpen te vinden voor macrofotografie. Zo spotte ik op een warme vrijdagochtend het mooie Bonte Zandoogje, de Wespspin en tot mijn vreugde een Heivlinder. De laatste zat met gesloten vleugels op een boomstam, wat een schutkleuren !! Mijn eerste foto was gelukkig een goede foto, en meteen de laatste…… ik wilde natuurlijk heel graag deze vlinder met de vleugels open fotograferen, maar na de eerste foto werd de vlinder verjaagd door twee Hoornaars, en toen ik de boom nog eens goed bekeek, bleken er in totaal vijf!! Hoornaars op te zitten, En dat op vrijdag de 13e. Ik heb mijn tas gepakt en ben verder gegaan, ik heb het niet zo op al die Wesp-achtigen.

Behalve in de Waterleidingduinen heb ik ook een paar keer in de Voss- en Weerlanerpolder gelopen, een klein stukje natuur bij mij om de hoek. Eind juli en begin augustus waren er veel Icarusblauwtjes, altijd een leuk onderwerp om te fotograferen. Maar inmiddels zijn alle bermen in de polder gemaaid en valt er niet zoveel meer te fotograferen.

Vorige week was ik, op een ietwat aangenamere avond dan we de laatste tijd gewend zijn, nog een keer in de Waterleidingduinen. Het was heerlijk om een rondje te struinen. Bloemetjes en kleine fladderaars zag ik nauwelijks. Het was wel genieten van de vele jonge Damhertjes die even speelkwartier hadden, en soms zie je opeens een stukje landschap dat vraagt om een foto.

Het waren mooie momentjes maar nu snak ik naar wat frissere lucht en gun ik de natuur een flinke regenbui. Wie weet….. later vanavond.

 

Vertel de lente met drie foto’s

Nu het ‘s avonds weer lekker lang licht is, zijn de struin- en fotografierondjes verplaatst van de zaterdagochtend naar de woensdagavond. En zoals altijd, alles mag, niets moet, gewoon even lekker van de natuur genieten staat bij mij voorop. Kunnen we daarbij toevallig een paar mooie foto’s maken en wat ervaringen uitwisselen over fotografie, dan is dat natuurlijk prima.

Voor het struinrondje van afgelopen woensdagavond had ik een opdrachtje bedacht: Leg de lente vast in drie foto’s. Dat is een heel rekbaar thema en ik ben altijd benieuwd waar de deelnemers zich dan op focussen.

Het weer van afgelopen woensdagavond was trouwens alles behalve lenteachtig….. er stond een harde wind en het was ijzig koud. Macrofotografie viel af, te veel beweging en door de kou geen vlinders of andere fladderaars te bekennen. Wat dan? Bij ingang De Zilk van de Waterleidingduinen zie je altijd veel mannetjes-Damherten. Inmiddels hebben ze hun gewei afgeworpen, en onmiddelijk daarna begint een nieuw gewei te groeien, de mannetjes hebben twee licht behaarde knobbels tussen hun oren wat over een tijdje weer een mooi nieuw gewei zal worden. De Koningsvarens waren ook een echt teken van lente, met hun mooie gekrulde groei-toppen zijn ze echt fotogeniek. Als het dan te hard waait voor de details, is het altijd nog de moeite waard om een plaatje van de varens in het landschap te maken.

Zelf vind ik het voor de afwisseling altijd leuk om even te stoeien met lange sluitertijden en beweging in de foto’s. Soms denk ik “wauw” en soms gooi ik het thuis meteen weg. Maar al doende leer je en ik laat even zien wat voor leuke resultaten je er mee kunt behalen.

Uiteindelijk hadden wij een gezellige avond en wat betreft de lentefoto’s zeg ik “goed gelukt”.

 

April in fotovlucht

April, na een periode met veel koude dagen en harde wind kunnen we eindelijk een beetje genieten van de zon. Met zulk weer kleurt en geurt de omgeving van mijn huis en werk, het is iedere dag genieten van de mooie bloembollenvelden. Ik probeer er regelmatig op uit te gaan om te fotograferen voor mezelf, en word ook voor mijn werk regelmatig naar Keukenhof en diverse bollenkwekers gestuurd. Aan het einde van de maand april was mijn collectie foto's aardig uitgebreid, en was het nog een hele klus om de foto's uit te zoeken en na te bewerken.

Voor het "Samen macrofoto's maken" op Koningsdag moest ik op zoek naar een andere lokatie. Een wandeling door de waterleidingduinen leerde me snel dat daar nog niet veel te beleven was, en, geïnspireerd door al mijn bezoekjes aan de bloembollenvelden, trok ik de stoute schoenen aan, zocht contact met een bloembollenkweker, en jawel, we waren van harte welkom en hadden een  heerlijke ochtend tussen de Tulpjes en Narcissen. De foto's van de deelnemers heb ik al in een apart nieuwsberichtje gepubliceerd, je kunt ze hier bekijken.

Zelf vind ik het altijd lastig om te fotograferen en andere mensen te helpen. Maar na de koffiepauze kon ik toch ook even los met de camera en dat leverde een paar fleurige foto's op.

tulp

Saharastof, dat woord deed figuurlijk wel wat stof opwaaien, er werden super mooie rood gekleurde luchten voorspeld bij zonsondergang. Nou ik had ook wel zin om dat eens mooi op de foto te zetten en reed op de avond die als DE rode avond werd voorspeld naar de uitwatering in Katwijk aan Zee. Maar eigenlijk wist ik al dat het kansloos was. Een uurtje voor zonsondergang was de lucht dicht getrokken en het regende zelfs even. Maar opgeven is voor mij nooit een optie en hopende op een goed moment stelde ik, samen met een mede-fotograaf, mijn statief en camera op. Nou, we moesten lang geduld hebben...... maar uiteindelijk, heel even, kwam er een lichte plek in de grijze lucht. Dat was inmiddels ver na zonsondergang in het blauwe uurtje, maar het leverde in ieder geval één foto op waar ik nog een beetje gelukkig van werd.

avondstemming

Tussen alle struinrondjes in de natuur en door de bollenvelden door mocht ik deze lieve mooie hond op de foto zetten, die volgens zijn baasje nooit mooi wilde poseren. Ach, 't is een kwestie van geduld, en hij werkte ook niet de hele tijd mee, maar ik was toch dik tevreden en 't baasje heel blij.

En zo was april een mooie maand vol kleur en geur. Wat zal mei ons brengen?