Januari 2019

Januari 2019, net zoals veel andere fotografen verlang ik naar winterse omstandigheden. Het laat even op zich wachten, januari begint wat het weer betreft grijs en saai. Maar in de loop van de maand brengt Koning Winter een bliksembezoekje aan ons land.

Op zondagmiddag 20 januari vervallen onverwacht de afspraken uit mijn agenda. En, het is super mooi weer. Ik weet dat het op zondagmiddag altijd erg druk is in de Waterleidingduinen maar ik ga toch. Al fietsend op het weggetje naar Panneland verbaas ik me al over de drukte. Ik besluit om richting verboden gebied te lopen en op zoek te gaan naar de Wilde Zwanen. Voordat ik in dat gebied ben, laat ik me even verleiden tot wat macro-fotografie, alle grassprietjes, mos, takjes etc. is prachtig aangevroren, het vraagt om een paar foto’s. Helaas is wel het licht heel fel en er zijn veel irritante schaduwen. Dus ik vervolg m’n weg. Na een tijdje zie ik twee Wilde Zwanen, heel in de verte. Te ver weg voor een goede foto, en helaas, in dit stukje van de Waterleidingduinen mag je niet van de paden af. Ik moet het er maar mee doen en wacht op betere kansen.

Ik hoef niet lang te wachten, twee dagen later valt er zowaar een paar centimeter sneeuw. Ik neem de volgende ochtend vrij en ben meteen bij zonsopgang in de Waterleidingduinen. Oké het pak sneeuw had ietsje dikker mogen zijn, maar het is toch genieten. Ik loop een eindje, zoek en vind wat plekken voor een foto, en loop door richting het Zwarteveldkanaal, één van mijn favoriete plekjes in dit gebied. Oh…. ik heb echt geluk, de Wilde Zwanen, die zich normaal vanwege de rust liever verstoppen in het verboden gebied, zwemmen voor me uit in het kanaal. Ik sluip er wat stilletjes achteraan, en na een paar minuten voelen ze mij blijkbaar niet als bedreiging. Ze stappen aan de overkant aan wal en beginnen met wat rek- en strekoefeningen, om daarna te beginnen aan een dutje. Ik kan een paar aardige foto’s maken, temeer omdat de zon er even wat mooi ochtendlicht overheen laat vallen. Wauw!! Mijn ochtend kan niet meer stuk. Tevreden loop ik terug naar Panneland, net op tijd, het wordt alweer druk.

Winter, het mag van mij nog even zo blijven, maar terwijl ik dit blog schrijf zijn de temperaturen boven nul en is er van winter geen spoor meer te bekennen.

! Reacties op dit blog worden zichtbaar na goedkeuring !

Fujifilm Macro Experience

Voorop gesteld, dit blogje is geen review, het is puur een verslag van een middag fotograferen.

Enkele weken geleden heb ik mee gedaan aan de Fujifilm Macro Experience, tijdens dit evenement kon je geheel vrijblijvend diverse systeemcamera’s en lenzen van het merk Fuji uitproberen. Ik overweeg al een tijdje om over te stappen van een spiegelreflex camera naar een systeemcamera, en dit leek mij een mooie gelegenheid om eens te ervaren hoe dat is. Plaats van handeling: de vlindertuin in “De Orchideeënhoeve” in Luttelgeest.

Na enig overleg kreeg ik een Fuji T-X3 met in eerste instantie een 80mm. macrolens er op. Na een korte uitleg ging ik op verkenning in de vlindertuin. Natuurlijk, het is even wennen als je opeens een ander merk camera in je handen hebt, maar de bediening was relatief eenvoudig en al snel had ik de eerste vlinders op de foto. Na een tijdje heb ik nog een 100-400mm. zoomlens uitgeprobeerd en later nog een 60mm. macrolens. De tijd vloog, ik had nog zoveel meer willen uitproberen.

Kort gezegd, ik zou deze camera best willen aanschaffen. Maar de beslissing is nog lang niet genomen. Dat hoeft ook niet, want ik heb nog twee prima camera’s. Onderstaand een kleine selectie uit de foto’s die ik tijdens deze middag gemaakt heb.

! Reacties worden zichtbaar na goedkeuring

Speulderbos

Meestal blijf ik ver weg van plekken waar veel fotografen komen. Ik ga liever op zoek naar iets origineels, i.p.v. met veel fotografen op dezelfde plek te staan en allemaal met dezelfde plaatjes thuis te komen.

Maar het Speulderbos in de herfst stond toch wel hoog op mijn verlanglijstje, en zo zat ik gisterenochtend al om 06.15 in de auto richting mooie Veluwe. Al toen het licht werd realiseerde ik me dat dit een hele mooie ochtend ging worden. Zo jammer dat je op de snelweg niet even een fotostop kunt maken, laaghangende mist en een knalrode ochtendlucht zorgden voor spektakel onderweg.

Aangekomen op de Veluwe was het best frisjes na wat vorst in de vroege ochtend, en er stond geen zuchtje wind. Op naar de “dansende bomen”. Ik vond het nog best lastig om een mooie foto te maken, “door de bomen het bos niet meer zien” kon je hier wel heel letterlijk opvatten. Maar uiteindelijk toen de zon door de bomen begon te schijnen, waren de omstandigheden echt even heel fraai. Het duurde maar kort, daarna werd het licht knetterhard.

Tijd voor macrofotografie, en we gingen op zoek naar paddenstoelen. Zoals ook in veel andere natuurgebieden in Nederland, zijn paddenstoelen deze herfst amper te vinden. Maar één is genoeg en daarmee kun je heel wat macro-plezier beleven. Het was een mooie ochtend, daar in het Speulderbos. Voor herhaling vatbaar.

 

 

Wind in de Weerribben

Macrofotografie, soms lastig maar ook o zo leuk om te doen. Er valt veel over te leren en omdat je nooit uitgeleerd bent, had ik me opgegeven voor een workshop macrofotografie in “De Weerribben”, een waterrijk natuurgebied in Overijssel. Het staat bekend om z’n vele Libellen. Vol goede moed ging ik gisteren op pad, het is altijd leuk om eens een ander stukje Nederland te zien. Bij het plaatsje Ossenzijl werd verzameld en één en ander verteld over macrofotografie. Daarna togen we de natuur in.

De omstandigheden waren lastig, gisteren, er stond een harde wind en de zon liet het afweten, en daardoor bleven de Libellen ook weg. Tsja…. aan de ene kant wel jammer, aan de andere kant, het maakt je creatief, want je moet op zoek naar andere onderwerpen. En als je maar goed kijkt, dan vind je altijd wel iets. Zelf zocht ik vooral wat lager in de begroeïng, waar de wind minder spelbreker was. Met de tips van de workshopleider, die regelmatig langs kwam om te kijken en je gemaakte foto’s van opbouwende kritiek te voorzien, kon ik gelukkig toch met een paar mooie foto’s huiswaarts keren. De resultaten:

 

Hittestress

Hittestress, hèt woord van 2018. Ik moet eerlijk toegeven, van mij hoeft het niet zo warm, ik ben toch meer een liefhebber van mooie frisse herfst-ochtenden of een beetje echte winter. Maar ja, je kunt het niet altijd helemaal naar wens hebben, en de hele bloedhete zomer binnen blijven zitten, daar wordt een mens ook niet vrolijk van. Tussen mijn drukke werkzaamheden door ben ik dus toch een paar keer even de natuur in geweest. In eerste instantie waren er nog voldoende onderwerpen te vinden voor macrofotografie. Zo spotte ik op een warme vrijdagochtend het mooie Bonte Zandoogje, de Wespspin en tot mijn vreugde een Heivlinder. De laatste zat met gesloten vleugels op een boomstam, wat een schutkleuren !! Mijn eerste foto was gelukkig een goede foto, en meteen de laatste…… ik wilde natuurlijk heel graag deze vlinder met de vleugels open fotograferen, maar na de eerste foto werd de vlinder verjaagd door twee Hoornaars, en toen ik de boom nog eens goed bekeek, bleken er in totaal vijf!! Hoornaars op te zitten, En dat op vrijdag de 13e. Ik heb mijn tas gepakt en ben verder gegaan, ik heb het niet zo op al die Wesp-achtigen.

Behalve in de Waterleidingduinen heb ik ook een paar keer in de Voss- en Weerlanerpolder gelopen, een klein stukje natuur bij mij om de hoek. Eind juli en begin augustus waren er veel Icarusblauwtjes, altijd een leuk onderwerp om te fotograferen. Maar inmiddels zijn alle bermen in de polder gemaaid en valt er niet zoveel meer te fotograferen.

Vorige week was ik, op een ietwat aangenamere avond dan we de laatste tijd gewend zijn, nog een keer in de Waterleidingduinen. Het was heerlijk om een rondje te struinen. Bloemetjes en kleine fladderaars zag ik nauwelijks. Het was wel genieten van de vele jonge Damhertjes die even speelkwartier hadden, en soms zie je opeens een stukje landschap dat vraagt om een foto.

Het waren mooie momentjes maar nu snak ik naar wat frissere lucht en gun ik de natuur een flinke regenbui. Wie weet….. later vanavond.

 

Kleurrijk begin van juli

Juli, het is warm en droog in de natuur, dat zal niemand ontgaan zijn. Maar er is nog genoeg te zien.

Laat ik maar meteen met mijn meest bijzondere waarneming van afgelopen week beginnen: de Sint-Jansvlinders. Op zich niet bijzonder, maar ik zag er twee paren, waarvan de ene net uit de pop was gekropen en nog niet eens was opgedroogd. Dat had ik nog niet eerder gezien. De boswachters van de Amsterdamse Waterleidingduinen konden er ook niet veel zinnigs over zeggen en dus besloot ik mijn foto door te sturen naar de Vlinderstichting. Ook daar vonden ze het op zijn minst opmerkelijk, de foto komt ook bij hun op de website, en wie weet hoor ik er nog meer over.

Twee dagen na mijn bijzondere waarneming ging ik op vrijdagochtend even naar de Waterleidingduinen. Er waren vlinders, heel veel vlinders in soorten en kleuren. Natuurlijk spotte ik de Keizersmantel, deze opvallende verschijning is helemaal terug van weg geweest. Maar verder zag ik Boomblauwtjes, Distelvlinders, Dagpauwogen, Groot Koolwitjes en nog veel meer. Niet alle vlinders hadden trouwens zin om even mooi stil te blijven zitten.

Een veel geduldiger fotomodel was de voor mij tot nu toe onbekende Harkwesp, de grote vriendelijke reus onder de wespen. Deze graafwesp zie je maar zelden maar wat een prachtige wesp. Kijk naar die mooie grote ogen! En zo relaxed! Het was een mooie ochtend, in onderstaande galerij nog een klein overzichtje van alle fladderaars, èn uiteraard van de Harkwesp.

Fotograferende Vroege Vogels

Hemelvaartsdag 2018, 6 vroege vogels verzamelen zich, samen met mij, bij Ingang Panneland. Het is grijs, miezerig en niet al te warm maar we gaan op pad en het is één groot genieten, de vogels zingen het hoogste lied, we lopen een uur door de natuur zonder ook maar een mens tegen te komen, de Meidoorn bloeit en geurt heerlijk.

Bij een poeltje houden we een lange pauze, iedereen kan hier even lekker zitten, wat eten en fotograferen. Er is in eerste instantie niet zoveel te zien, maar naar mate we langer speuren vinden we toch voldoende interessante dingen, wat is de natuur toch wonderlijk. Na de pauze lopen we terug richting Panneland en genieten onderweg van de Boomkikkers en Zandhagedissen. Bijna 5 uur na vertrek zijn we bij de uitgang.

Tijd om even gezellig na te praten onder het genot van koffie en pannenkoeken.

Meestal vraag ik de deelnemers om 2 mooie foto’s uit te kiezen, maar we hebben zoveel gezien dat ik er voor deze keer een lekkere uitgebreide fotoserie van maak.

April in fotovlucht

April, na een periode met veel koude dagen en harde wind kunnen we eindelijk een beetje genieten van de zon. Met zulk weer kleurt en geurt de omgeving van mijn huis en werk, het is iedere dag genieten van de mooie bloembollenvelden. Ik probeer er regelmatig op uit te gaan om te fotograferen voor mezelf, en word ook voor mijn werk regelmatig naar Keukenhof en diverse bollenkwekers gestuurd. Aan het einde van de maand april was mijn collectie foto's aardig uitgebreid, en was het nog een hele klus om de foto's uit te zoeken en na te bewerken.

Voor het "Samen macrofoto's maken" op Koningsdag moest ik op zoek naar een andere lokatie. Een wandeling door de waterleidingduinen leerde me snel dat daar nog niet veel te beleven was, en, geïnspireerd door al mijn bezoekjes aan de bloembollenvelden, trok ik de stoute schoenen aan, zocht contact met een bloembollenkweker, en jawel, we waren van harte welkom en hadden een  heerlijke ochtend tussen de Tulpjes en Narcissen. De foto's van de deelnemers heb ik al in een apart nieuwsberichtje gepubliceerd, je kunt ze hier bekijken.

Zelf vind ik het altijd lastig om te fotograferen en andere mensen te helpen. Maar na de koffiepauze kon ik toch ook even los met de camera en dat leverde een paar fleurige foto's op.

tulp

Saharastof, dat woord deed figuurlijk wel wat stof opwaaien, er werden super mooie rood gekleurde luchten voorspeld bij zonsondergang. Nou ik had ook wel zin om dat eens mooi op de foto te zetten en reed op de avond die als DE rode avond werd voorspeld naar de uitwatering in Katwijk aan Zee. Maar eigenlijk wist ik al dat het kansloos was. Een uurtje voor zonsondergang was de lucht dicht getrokken en het regende zelfs even. Maar opgeven is voor mij nooit een optie en hopende op een goed moment stelde ik, samen met een mede-fotograaf, mijn statief en camera op. Nou, we moesten lang geduld hebben...... maar uiteindelijk, heel even, kwam er een lichte plek in de grijze lucht. Dat was inmiddels ver na zonsondergang in het blauwe uurtje, maar het leverde in ieder geval één foto op waar ik nog een beetje gelukkig van werd.

avondstemming

Tussen alle struinrondjes in de natuur en door de bollenvelden door mocht ik deze lieve mooie hond op de foto zetten, die volgens zijn baasje nooit mooi wilde poseren. Ach, 't is een kwestie van geduld, en hij werkte ook niet de hele tijd mee, maar ik was toch dik tevreden en 't baasje heel blij.

En zo was april een mooie maand vol kleur en geur. Wat zal mei ons brengen?

Samen macrofotograferen 27 april 2018

Koningsdag 2018, het duin is na het lange koude voorjaar nog kaal en onderwerpen voor macrofotografie zijn ver te zoeken. Maar gelukkig kon ik een andere, super leuke lokatie vinden om met een paar enthousiaste deelnemers in de wereld van de macrofotografie te duiken. We waren van harte welkom bij bloembollenkweker Hein Meeuwissen in Voorhout. Op zijn tuin bloeiden de meest mooie soorten Tulpen en Narcissen, we konden ons hart ophalen.

macrofotografie
Macrofotografie

Enkele deelnemers hadden al wat meer ervaring met macrofotografie en het duurde niet lang of ik zag ze plat op hun buik in het bollenland liggen. Anderen hadden wat meer tijd nodig. Na een uurtje konden we even pauzeren en werden getracteerd op koffie, thee en oranje-tompoucen. Hierna gingen we terug naar het land en bij iedereen rolden de mooie en creatieve foto's uit de camera. Het was een mooie en leerzame ochtend en zeker voor herhaling vatbaar.

Kijk hier voor de resultaten (eerste foto aanklikken om fotogalerij te openen):

Vroeg rondje struinen

5 mei, voor mij geen bevrijdingsfestival of andere festiviteiten. Mijn wekkertje gaat vroeg om een lekkere wandeling in de Waterleidingduinen te gaan maken. Ik wil een beetje trainen voor mijn aanstaande vakantie in bergachtig gebied, dus via een lange omweg loop ik naar één van mijn favourite plekjes voor macrofotografie. Na een broodje en koffie struin ik langs het poeltje en focus me in eerste instantie op een aantal spinnetjes die in de rietstengels hangen. Totdat…. mijn oog op iets heel anders valt, ik zie een libel uitsluipen en besluit dat proces gade te slaan. Tussen de eerste en de laatste foto zitten 20 minuten, wat is de natuur toch boeiend. Blij met mijn gemaakte foto’s loop ik terug richting Panneland. De terugweg duurt lang, ik zie nog meer Libellen en ook nog een mooie Zandhagedis. Wat een heerlijk ochtendje!