Wind in de Weerribben

Macrofotografie, soms lastig maar ook o zo leuk om te doen. Er valt veel over te leren en omdat je nooit uitgeleerd bent, had ik me opgegeven voor een workshop macrofotografie in “De Weerribben”, een waterrijk natuurgebied in Overijssel. Het staat bekend om z’n vele Libellen. Vol goede moed ging ik gisteren op pad, het is altijd leuk om eens een ander stukje Nederland te zien. Bij het plaatsje Ossenzijl werd verzameld en één en ander verteld over macrofotografie. Daarna togen we de natuur in.

De omstandigheden waren lastig, gisteren, er stond een harde wind en de zon liet het afweten, en daardoor bleven de Libellen ook weg. Tsja…. aan de ene kant wel jammer, aan de andere kant, het maakt je creatief, want je moet op zoek naar andere onderwerpen. En als je maar goed kijkt, dan vind je altijd wel iets. Zelf zocht ik vooral wat lager in de begroeïng, waar de wind minder spelbreker was. Met de tips van de workshopleider, die regelmatig langs kwam om te kijken en je gemaakte foto’s van opbouwende kritiek te voorzien, kon ik gelukkig toch met een paar mooie foto’s huiswaarts keren. De resultaten:

 

Hittestress

Hittestress, hèt woord van 2018. Ik moet eerlijk toegeven, van mij hoeft het niet zo warm, ik ben toch meer een liefhebber van mooie frisse herfst-ochtenden of een beetje echte winter. Maar ja, je kunt het niet altijd helemaal naar wens hebben, en de hele bloedhete zomer binnen blijven zitten, daar wordt een mens ook niet vrolijk van. Tussen mijn drukke werkzaamheden door ben ik dus toch een paar keer even de natuur in geweest. In eerste instantie waren er nog voldoende onderwerpen te vinden voor macrofotografie. Zo spotte ik op een warme vrijdagochtend het mooie Bonte Zandoogje, de Wespspin en tot mijn vreugde een Heivlinder. De laatste zat met gesloten vleugels op een boomstam, wat een schutkleuren !! Mijn eerste foto was gelukkig een goede foto, en meteen de laatste…… ik wilde natuurlijk heel graag deze vlinder met de vleugels open fotograferen, maar na de eerste foto werd de vlinder verjaagd door twee Hoornaars, en toen ik de boom nog eens goed bekeek, bleken er in totaal vijf!! Hoornaars op te zitten, En dat op vrijdag de 13e. Ik heb mijn tas gepakt en ben verder gegaan, ik heb het niet zo op al die Wesp-achtigen.

Behalve in de Waterleidingduinen heb ik ook een paar keer in de Voss- en Weerlanerpolder gelopen, een klein stukje natuur bij mij om de hoek. Eind juli en begin augustus waren er veel Icarusblauwtjes, altijd een leuk onderwerp om te fotograferen. Maar inmiddels zijn alle bermen in de polder gemaaid en valt er niet zoveel meer te fotograferen.

Vorige week was ik, op een ietwat aangenamere avond dan we de laatste tijd gewend zijn, nog een keer in de Waterleidingduinen. Het was heerlijk om een rondje te struinen. Bloemetjes en kleine fladderaars zag ik nauwelijks. Het was wel genieten van de vele jonge Damhertjes die even speelkwartier hadden, en soms zie je opeens een stukje landschap dat vraagt om een foto.

Het waren mooie momentjes maar nu snak ik naar wat frissere lucht en gun ik de natuur een flinke regenbui. Wie weet….. later vanavond.

 

Kleurrijk begin van juli

Juli, het is warm en droog in de natuur, dat zal niemand ontgaan zijn. Maar er is nog genoeg te zien.

Laat ik maar meteen met mijn meest bijzondere waarneming van afgelopen week beginnen: de Sint-Jansvlinders. Op zich niet bijzonder, maar ik zag er twee paren, waarvan de ene net uit de pop was gekropen en nog niet eens was opgedroogd. Dat had ik nog niet eerder gezien. De boswachters van de Amsterdamse Waterleidingduinen konden er ook niet veel zinnigs over zeggen en dus besloot ik mijn foto door te sturen naar de Vlinderstichting. Ook daar vonden ze het op zijn minst opmerkelijk, de foto komt ook bij hun op de website, en wie weet hoor ik er nog meer over.

Twee dagen na mijn bijzondere waarneming ging ik op vrijdagochtend even naar de Waterleidingduinen. Er waren vlinders, heel veel vlinders in soorten en kleuren. Natuurlijk spotte ik de Keizersmantel, deze opvallende verschijning is helemaal terug van weg geweest. Maar verder zag ik Boomblauwtjes, Distelvlinders, Dagpauwogen, Groot Koolwitjes en nog veel meer. Niet alle vlinders hadden trouwens zin om even mooi stil te blijven zitten.

Een veel geduldiger fotomodel was de voor mij tot nu toe onbekende Harkwesp, de grote vriendelijke reus onder de wespen. Deze graafwesp zie je maar zelden maar wat een prachtige wesp. Kijk naar die mooie grote ogen! En zo relaxed! Het was een mooie ochtend, in onderstaande galerij nog een klein overzichtje van alle fladderaars, èn uiteraard van de Harkwesp.

Fotograferende Vroege Vogels

Hemelvaartsdag 2018, 6 vroege vogels verzamelen zich, samen met mij, bij Ingang Panneland. Het is grijs, miezerig en niet al te warm maar we gaan op pad en het is één groot genieten, de vogels zingen het hoogste lied, we lopen een uur door de natuur zonder ook maar een mens tegen te komen, de Meidoorn bloeit en geurt heerlijk.

Bij een poeltje houden we een lange pauze, iedereen kan hier even lekker zitten, wat eten en fotograferen. Er is in eerste instantie niet zoveel te zien, maar naar mate we langer speuren vinden we toch voldoende interessante dingen, wat is de natuur toch wonderlijk. Na de pauze lopen we terug richting Panneland en genieten onderweg van de Boomkikkers en Zandhagedissen. Bijna 5 uur na vertrek zijn we bij de uitgang.

Tijd om even gezellig na te praten onder het genot van koffie en pannenkoeken.

Meestal vraag ik de deelnemers om 2 mooie foto’s uit te kiezen, maar we hebben zoveel gezien dat ik er voor deze keer een lekkere uitgebreide fotoserie van maak.

April in fotovlucht

April, na een periode met veel koude dagen en harde wind kunnen we eindelijk een beetje genieten van de zon. Met zulk weer kleurt en geurt de omgeving van mijn huis en werk, het is iedere dag genieten van de mooie bloembollenvelden. Ik probeer er regelmatig op uit te gaan om te fotograferen voor mezelf, en word ook voor mijn werk regelmatig naar Keukenhof en diverse bollenkwekers gestuurd. Aan het einde van de maand april was mijn collectie foto's aardig uitgebreid, en was het nog een hele klus om de foto's uit te zoeken en na te bewerken.

Voor het "Samen macrofoto's maken" op Koningsdag moest ik op zoek naar een andere lokatie. Een wandeling door de waterleidingduinen leerde me snel dat daar nog niet veel te beleven was, en, geïnspireerd door al mijn bezoekjes aan de bloembollenvelden, trok ik de stoute schoenen aan, zocht contact met een bloembollenkweker, en jawel, we waren van harte welkom en hadden een  heerlijke ochtend tussen de Tulpjes en Narcissen. De foto's van de deelnemers heb ik al in een apart nieuwsberichtje gepubliceerd, je kunt ze hier bekijken.

Zelf vind ik het altijd lastig om te fotograferen en andere mensen te helpen. Maar na de koffiepauze kon ik toch ook even los met de camera en dat leverde een paar fleurige foto's op.

tulp

Saharastof, dat woord deed figuurlijk wel wat stof opwaaien, er werden super mooie rood gekleurde luchten voorspeld bij zonsondergang. Nou ik had ook wel zin om dat eens mooi op de foto te zetten en reed op de avond die als DE rode avond werd voorspeld naar de uitwatering in Katwijk aan Zee. Maar eigenlijk wist ik al dat het kansloos was. Een uurtje voor zonsondergang was de lucht dicht getrokken en het regende zelfs even. Maar opgeven is voor mij nooit een optie en hopende op een goed moment stelde ik, samen met een mede-fotograaf, mijn statief en camera op. Nou, we moesten lang geduld hebben...... maar uiteindelijk, heel even, kwam er een lichte plek in de grijze lucht. Dat was inmiddels ver na zonsondergang in het blauwe uurtje, maar het leverde in ieder geval één foto op waar ik nog een beetje gelukkig van werd.

avondstemming

Tussen alle struinrondjes in de natuur en door de bollenvelden door mocht ik deze lieve mooie hond op de foto zetten, die volgens zijn baasje nooit mooi wilde poseren. Ach, 't is een kwestie van geduld, en hij werkte ook niet de hele tijd mee, maar ik was toch dik tevreden en 't baasje heel blij.

En zo was april een mooie maand vol kleur en geur. Wat zal mei ons brengen?

Samen macrofotograferen 27 april 2018

Koningsdag 2018, het duin is na het lange koude voorjaar nog kaal en onderwerpen voor macrofotografie zijn ver te zoeken. Maar gelukkig kon ik een andere, super leuke lokatie vinden om met een paar enthousiaste deelnemers in de wereld van de macrofotografie te duiken. We waren van harte welkom bij bloembollenkweker Hein Meeuwissen in Voorhout. Op zijn tuin bloeiden de meest mooie soorten Tulpen en Narcissen, we konden ons hart ophalen.

macrofotografie
Macrofotografie

Enkele deelnemers hadden al wat meer ervaring met macrofotografie en het duurde niet lang of ik zag ze plat op hun buik in het bollenland liggen. Anderen hadden wat meer tijd nodig. Na een uurtje konden we even pauzeren en werden getracteerd op koffie, thee en oranje-tompoucen. Hierna gingen we terug naar het land en bij iedereen rolden de mooie en creatieve foto's uit de camera. Het was een mooie en leerzame ochtend en zeker voor herhaling vatbaar.

Kijk hier voor de resultaten (eerste foto aanklikken om fotogalerij te openen):

Vroeg rondje struinen

5 mei, voor mij geen bevrijdingsfestival of andere festiviteiten. Mijn wekkertje gaat vroeg om een lekkere wandeling in de Waterleidingduinen te gaan maken. Ik wil een beetje trainen voor mijn aanstaande vakantie in bergachtig gebied, dus via een lange omweg loop ik naar één van mijn favourite plekjes voor macrofotografie. Na een broodje en koffie struin ik langs het poeltje en focus me in eerste instantie op een aantal spinnetjes die in de rietstengels hangen. Totdat…. mijn oog op iets heel anders valt, ik zie een libel uitsluipen en besluit dat proces gade te slaan. Tussen de eerste en de laatste foto zitten 20 minuten, wat is de natuur toch boeiend. Blij met mijn gemaakte foto’s loop ik terug richting Panneland. De terugweg duurt lang, ik zie nog meer Libellen en ook nog een mooie Zandhagedis. Wat een heerlijk ochtendje!

Bosanemoontjes 2018

Het is weer de tijd van het jaar, de Bosanemoontjes bloeien. Bij mij in de buurt kun je die het mooist fotograferen in het park rondom Landgoed-Kasteel Oud Poelgeest. Gisteren ben ik daar met een vriendin heen geweest. We waren bij lange na niet de enige fotografen, dit park is echt een hotspot. Maar gelukkig bloeien er Bosanemoontjes (en andere Stinzenplanten) genoeg en hoefden we elkaar niet in de weg te lopen. Ik moest er weer even inkomen, het is altijd even zoeken naar compositie en licht. Maar na een tijdje had ik het weer te pakken en kon ik met een paar mooie plaatjes huiswaarts. Misschien is het onderwerp Bosanemoontjes niet heel origineel, maar voor mij is het genieten om even lekker op mijn buik tussen deze fotogenieke bloemetjes te liggen.

Voorbode van de herfst

Al ruim voordat de kalender de herfst officieel aankondigde, zag je in de natuur de eerste herfst-verschijnselen: blaadjes verkleurden, bloemen raakten uitgebloeid. In de maand september ben ik een paar keer op Buitenplaats Leyduin geweest, een leuk klein natuurgebied bij mij om de hoek. Hier kun je je uitleven als je paddenstoelen wil fotograferen, maar daarover later meer. De afgelopen weken heb ik me vermaakt met libellen, juffers en vlinders. In de onderstaande fotogalerij een kleine selectie:

Mooie start van de zomer

Hoe mooi kan de zomer beginnen?

Nou de 1e dag begon nogal grijs en regenachtig, maar 's avonds klaarde het op. En dan is het heerlijk dat het zo lang licht is. Dus ik pakte mijn camera's en reed naar ingang Panneland van de Waterleidingduinen. Ik had diverse tips over bijzondere vlinders gekregen, maar daarvoor was ik te laat op de dag, of misschien waaide het nog te hard. Maar bij een poeltje vond ik iets leuks, een heleboel piepkleine Waterleliemotten. Terwijl ik mijn cameratas neer zette kwamen er twee op mijn duim zitten en besloten voor wat nageslacht te zorgen. Met de camera in één hand slaagde ik er wonder boven wonder in om ze op de foto te zetten. Hierna hing ik het verliefde stelletje aan een grasspriet en begon aan mijn pogingen om er een mooie foto van te maken. Enfin.... dertig mislukte foto's (bewogen door de wind), een paar natte voeten en een natte kont later (want ja ik wilde toch echt een mooiere achtergrond)..... tromgeroffel..... een geslaagde foto.

Onderweg naar de uitgang leekt het erop dat er een mooie zonsondergang aan zou komen. En inderdaad, het leverde dit, bijna on-Nederlandse, plaatje op:

waterleidingduinen

Na de eerste mislukte poging om een paar mooie vlinders op de foto te zetten, deed ik een paar avonden later een tweede poging. Nu was het echt een mooie, windstille en redelijk warme avond, maar op een paar vlinders na vond ik weer niets. Ik besloot terug te gaan naar het poeltje waar ik de Waterleliemotten had gefotografeerd. Wie weet kon ik die nog wat fraaier fotograferen. Terwijl ik aan kwam lopen viel het me op dat één van de planten van het Jacobskruiskruid zo raar slap hing. Ik ging kijken en zag iets wat ik nog niet eerder had gezien, een Grote Groene Sabelsprinkhaan die net verveld is. Hij (of zij) hangt nog op te drogen is zodoende wel een ideaal fotomodel. Nadat ik een aantal foto's had gemaakt liep ik rondje rond het poeltje en vond nog zo'n prachtige Sprinkhaan. Goh, mijn avond kon niet meer stuk, wat is de natuur toch altijd weer boeiend.

De aanhouder wint, de volgende zondagmiddag is het lekker warm en omdat drie maal nu eenmaal scheepsrecht is, fietste ik naar ingang Panneland en ging wederom op zoek naar de Keizersmantel. Deze prachtige grote oranje vlinder staat in Nederland op de rode lijst en werd enkele jaren niet meer gezien in de Waterleidingduinen. Vorig jaar werden ze wel weer waargenomen, ik had toen ook al het geluk om er ééntje op de foto te zetten, en kwam er pas thuis achter wat een bijzondere vlinder ik had gespot.

Dit jaar hoef je niet lang te zoeken. Al vlak voorbij de ingang is een veldje waar het Jacobskruiskruid uitbundig bloeit en waar je werkelijk door een oranje wolk van Keizersmantels loopt. Zo ook deze zondagmiddag. Na eerst een paar "gewone" foto's te hebben gemaakt, is het tijd voor wat andere poses.

Tijdens alle struinrondjes kwam er natuurlijk ook nog wel iets anders voor mijn lens. Ik kijk tevreden terug op de eerste helft van juli en ben benieuwd wat er verder nog voor moois op mijn pad komt.