Vertel de lente met drie foto’s

Nu het ‘s avonds weer lekker lang licht is, zijn de struin- en fotografierondjes verplaatst van de zaterdagochtend naar de woensdagavond. En zoals altijd, alles mag, niets moet, gewoon even lekker van de natuur genieten staat bij mij voorop. Kunnen we daarbij toevallig een paar mooie foto’s maken en wat ervaringen uitwisselen over fotografie, dan is dat natuurlijk prima.

Voor het struinrondje van afgelopen woensdagavond had ik een opdrachtje bedacht: Leg de lente vast in drie foto’s. Dat is een heel rekbaar thema en ik ben altijd benieuwd waar de deelnemers zich dan op focussen.

Het weer van afgelopen woensdagavond was trouwens alles behalve lenteachtig….. er stond een harde wind en het was ijzig koud. Macrofotografie viel af, te veel beweging en door de kou geen vlinders of andere fladderaars te bekennen. Wat dan? Bij ingang De Zilk van de Waterleidingduinen zie je altijd veel mannetjes-Damherten. Inmiddels hebben ze hun gewei afgeworpen, en onmiddelijk daarna begint een nieuw gewei te groeien, de mannetjes hebben twee licht behaarde knobbels tussen hun oren wat over een tijdje weer een mooi nieuw gewei zal worden. De Koningsvarens waren ook een echt teken van lente, met hun mooie gekrulde groei-toppen zijn ze echt fotogeniek. Als het dan te hard waait voor de details, is het altijd nog de moeite waard om een plaatje van de varens in het landschap te maken.

Zelf vind ik het voor de afwisseling altijd leuk om even te stoeien met lange sluitertijden en beweging in de foto’s. Soms denk ik “wauw” en soms gooi ik het thuis meteen weg. Maar al doende leer je en ik laat even zien wat voor leuke resultaten je er mee kunt behalen.

Uiteindelijk hadden wij een gezellige avond en wat betreft de lentefoto’s zeg ik “goed gelukt”.

 

Vroeg rondje struinen

5 mei, voor mij geen bevrijdingsfestival of andere festiviteiten. Mijn wekkertje gaat vroeg om een lekkere wandeling in de Waterleidingduinen te gaan maken. Ik wil een beetje trainen voor mijn aanstaande vakantie in bergachtig gebied, dus via een lange omweg loop ik naar één van mijn favourite plekjes voor macrofotografie. Na een broodje en koffie struin ik langs het poeltje en focus me in eerste instantie op een aantal spinnetjes die in de rietstengels hangen. Totdat…. mijn oog op iets heel anders valt, ik zie een libel uitsluipen en besluit dat proces gade te slaan. Tussen de eerste en de laatste foto zitten 20 minuten, wat is de natuur toch boeiend. Blij met mijn gemaakte foto’s loop ik terug richting Panneland. De terugweg duurt lang, ik zie nog meer Libellen en ook nog een mooie Zandhagedis. Wat een heerlijk ochtendje!

Struinen en fotograferen 07-04-2018

Op 7 april jl. waren er wederom 5 enthousiaste wandelaars/fotografen die mee gingen naar de Amsterdamse Waterleidingduinen. Het leek er op dat er een mooie zonsopgang zou komen dus ik had de deelnemers gevraagd om vroeg op te staan. Helaas was de zonsopgang toch een beetje gewoontjes, maar het was evengoed genieten zo vroeg in de ochtend. Alleen al het concert van alle vogeltjes maakte indruk.

struinen
struinen

Deze keer had ik de deelnemers een keuze laten maken uit een aantal onderwerpen, en liet ze zelf aan de slag gaan met de fotografie. Dit leverde uiteenlopende mooie foto’s op. Daarnaast was er gezelligheid en werden ervaringen uitgewisseld over fotografie.

De onderwerpen om uit te kiezen waren: chaos; minimalistisch; herhaling; landschap; wildlife; groen; spiegelingen; wolken; structuur.

De resulaten (1e foto aanklikken om de galerij te openen:

IJskoud genieten

Voor de struinronde van 3 maart had ik een bijzonder stukje Waterleidingduin in gedachten: de Van Limburg Stirumvallei. Hier was ooit een kanaal, maar dat werd later gedempt, in 1994/1995 het zuidelijk deel en in 2006 het noordelijk deel. Daarna ontstond een grootschalig gebied van stuifduinen en helmgras, en in het zuidelijk deel zijn mooie natte valleien te vinden. Het is een fotogeniek landschap. Enkele weken van tevoren ga ik even op verkenning. Het is stormachtig, ijzig koud en het licht is keihard. Een interessante foto maken is best een uitdaging.

En dan is het 3 maart, Nederland is in de ban van "De Russische Beer" of met andere woorden, het is echt super koud! Er waait een harde oostenwind, en er is een piepklein beetje sneeuw gevallen. Ik zou het niemand kwalijk hebben genomen die zou afzeggen. Maar alle deelnemers waren, dik aangekleed en gewapend met warme koffie/thee en natuurlijk de fotocamera, aanwezig! En zo gaan we op weg naar de zandvallei. Voordat we daar aankomen maken we een fotostop bij een bevroren poeltje langs de Oude Haasvelderweg. Het landschap doet bijna buitenaards aan en vraagt om foto's.

struinen
Actiefotos

 

 

waterleidingduinen
Buitenaards landschap

Deze struinronde gemist?

Kijk op de activiteitenpagina voor de volgende struinronde.

Na een kwartiertje fotograferen heeft iedereen het al wat koud gekregen en lopen we verder naar de Van Limburg Stirumvallei. Daar aangekomen kunnen de deelnemers zich helemaal uitleven, al is het voor sommige even zoeken naar lijnen, voorgrond etc. Mijn tip om het eens vanuit een ander standpunt te bekijken wordt dapper opgevolgd, ook met deze ijzige kou zie ik sommige deelnemers languit op de grond liggen. Na een half uurtje heeft iedereen zijn foto's wel gemaakt en gaan we op zoek naar een beschut plekje voor koffie en wat lekkers.

Hier onder nog wat resultaten:

Herfstperikelen

Inmiddels is de herfst al een tijdje op gang gekomen. Echt herfstweer is echter meestal nog ver te zoeken, de temperaturen zijn vaak nog hoog en de echte herfstkleuren laten hier in de duinen nog even op zich wachten. Op 7 oktober jl. had ik een grote struinronde door de Waterleidingduinen georganiseerd. Helaas liet het weer zich op deze zaterdag niet van z'n beste kant zien, al na een half uurtje konden de regenjassen aan en van fotograferen kwam in eerste instantie helemaal niets. Maar de deelnemers wilden van geen omkeren weten, en zo bereikten we redelijk nat geregend de picknicktafel die langs het ruiterpad bij de Marelberg ligt. We genoten van een korte pauze en bestudeerden de buienradar, het leek wat droger te worden. Maar helaas, niets was minder waar, ik denk dat we van de 11 km. er 9 in de regen hebben gelopen. Fotograferen werd best een uitdaging maar ik denk dat de deelnemers toch met een geslaagde serie foto's zijn thuis gekomen. Onderstaand mijn impressie van deze toch heerlijke wandeling:

boomkikker

De week voor de grote struinronde liep ik de wandeling even voor. Tot mijn grote verbazing zag ik zo laat in het seizoen nog een Boomkikker, en zomaar langs het pad. Ik erger me behoorlijk aan alle verstoring in het leefgebied van de Boomkikkers, sommige stukken zijn helemaal plat getrapt en ik wil daar niet aan mee doen. Ik heb dit jaar dan ook niet zoveel Boomkikkers op de foto staan. Maar voor deze foto's hoef ik geen moeite te doen en wat zijn het toch relaxte fotomodellen.

boomkikker
Boomkikker

damhert

Half oktober ga ik op vrijdagavond mee op excursie met Wandel het bos in. We gaan op zoek naar wat spectakel bij de Damherten, de bronsttijd is aangebroken. Maar het is misschien nog te warm, de heren liggen lekker relaxed tussen de bomen, foto's maken is een uitdaging en er is gewoon geen actie.

zonsondergang

Desalniettemin genieten we met de groep van een heerlijke avondwandeling, die een bijzonder fraaie afsluiting krijgt. Ik loop het laatste stukje even wat vooruit naar de brug bij de Zandvoortselaan en kan deze foto maken.

Op de laatste zaterdag van oktober stond eigenlijk een fotografie-activiteit gepland maar echte herfstkleuren en paddenstoelen ontbraken. En daarbij was het grijs en stormachtig weer. Het was dus helemaal niet zo erg dat niemand zich had opgegeven. Mijn zus had wel zin in een rondje struinen en weer of geen weer, we hebben genoten, een lekkere wandeling gemaakt en een laatste beetje activiteit van de damherten-bronst mee gepikt. Maar in zijn algemeenheid heerste rust en stilte. Hieronder nog een paar foto's van de damherten en daarmee sluit ik het verslagje van de herfst af.

Voorbode van de herfst

Al ruim voordat de kalender de herfst officieel aankondigde, zag je in de natuur de eerste herfst-verschijnselen: blaadjes verkleurden, bloemen raakten uitgebloeid. In de maand september ben ik een paar keer op Buitenplaats Leyduin geweest, een leuk klein natuurgebied bij mij om de hoek. Hier kun je je uitleven als je paddenstoelen wil fotograferen, maar daarover later meer. De afgelopen weken heb ik me vermaakt met libellen, juffers en vlinders. In de onderstaande fotogalerij een kleine selectie:

Mooie start van de zomer

Hoe mooi kan de zomer beginnen?

Nou de 1e dag begon nogal grijs en regenachtig, maar 's avonds klaarde het op. En dan is het heerlijk dat het zo lang licht is. Dus ik pakte mijn camera's en reed naar ingang Panneland van de Waterleidingduinen. Ik had diverse tips over bijzondere vlinders gekregen, maar daarvoor was ik te laat op de dag, of misschien waaide het nog te hard. Maar bij een poeltje vond ik iets leuks, een heleboel piepkleine Waterleliemotten. Terwijl ik mijn cameratas neer zette kwamen er twee op mijn duim zitten en besloten voor wat nageslacht te zorgen. Met de camera in één hand slaagde ik er wonder boven wonder in om ze op de foto te zetten. Hierna hing ik het verliefde stelletje aan een grasspriet en begon aan mijn pogingen om er een mooie foto van te maken. Enfin.... dertig mislukte foto's (bewogen door de wind), een paar natte voeten en een natte kont later (want ja ik wilde toch echt een mooiere achtergrond)..... tromgeroffel..... een geslaagde foto.

Onderweg naar de uitgang leekt het erop dat er een mooie zonsondergang aan zou komen. En inderdaad, het leverde dit, bijna on-Nederlandse, plaatje op:

waterleidingduinen

Na de eerste mislukte poging om een paar mooie vlinders op de foto te zetten, deed ik een paar avonden later een tweede poging. Nu was het echt een mooie, windstille en redelijk warme avond, maar op een paar vlinders na vond ik weer niets. Ik besloot terug te gaan naar het poeltje waar ik de Waterleliemotten had gefotografeerd. Wie weet kon ik die nog wat fraaier fotograferen. Terwijl ik aan kwam lopen viel het me op dat één van de planten van het Jacobskruiskruid zo raar slap hing. Ik ging kijken en zag iets wat ik nog niet eerder had gezien, een Grote Groene Sabelsprinkhaan die net verveld is. Hij (of zij) hangt nog op te drogen is zodoende wel een ideaal fotomodel. Nadat ik een aantal foto's had gemaakt liep ik rondje rond het poeltje en vond nog zo'n prachtige Sprinkhaan. Goh, mijn avond kon niet meer stuk, wat is de natuur toch altijd weer boeiend.

De aanhouder wint, de volgende zondagmiddag is het lekker warm en omdat drie maal nu eenmaal scheepsrecht is, fietste ik naar ingang Panneland en ging wederom op zoek naar de Keizersmantel. Deze prachtige grote oranje vlinder staat in Nederland op de rode lijst en werd enkele jaren niet meer gezien in de Waterleidingduinen. Vorig jaar werden ze wel weer waargenomen, ik had toen ook al het geluk om er ééntje op de foto te zetten, en kwam er pas thuis achter wat een bijzondere vlinder ik had gespot.

Dit jaar hoef je niet lang te zoeken. Al vlak voorbij de ingang is een veldje waar het Jacobskruiskruid uitbundig bloeit en waar je werkelijk door een oranje wolk van Keizersmantels loopt. Zo ook deze zondagmiddag. Na eerst een paar "gewone" foto's te hebben gemaakt, is het tijd voor wat andere poses.

Tijdens alle struinrondjes kwam er natuurlijk ook nog wel iets anders voor mijn lens. Ik kijk tevreden terug op de eerste helft van juli en ben benieuwd wat er verder nog voor moois op mijn pad komt.

Vroeg rondje struinen Hemelvaartdag 2017

Hemelvaartdag 2017, ik vind het altijd weer leuk dat mensen de moeite nemen om vroeg op te staan om met mij een rondje te gaan struinen in de mooie Waterleidingduinen.

Ook dit jaar waren de weergoden ons gunstig gezind, het was fantastisch wandelweer en er was heel veel te zien in de duinen. Mei is wat dat betreft een heerlijke maand. Met deels bekende en deels nieuwe gezichten liepen we vanaf ingang Panneland naar het mooie Zwarteveldkanaal. We genoten van het uitzicht en speurden in het riet naar Libellen, Juffers en ander klein spul. Hierna vervolgden we onze weg naar het Groot Zwarteveld, waar we speurden naar kikkers en ook even genoten van een pauze in de zon. Hierna liepen we over het Eiland van Rolvers en werden bij één van de poelen getrakteerd op een ware Kikker-orgie. Iedereen genoot van zoveel gekwaak en gespetter. Om het allemaal nog wat mooier te maken zagen we ook nog Boomkikkers. Onder het genot van koffie met wat lekkers hebben we nog even na zitten kletsen. Foto's van de deelnemers staan hier onder.

Wil je ook een keer mee struinen? Kijk dan hier

 

struinen

boomkikker

Inge: "Mijn eerste Boomkikker, ik had ze nog nooit gezien". 

viervlek

Yvonne zette deze mooie Viervleklibel op de foto.

Actie (foto Carla)

Struinen

Op zoek naar Juffers (foto Carla)

struinen

struinen

struinen

Foto's van Karin

Waterleidingduinen Mei 2017

Mei, een heerlijke maand waarin de natuur bijna uit z’n voegen barst. Er groeit en bloeit van alles. Ik heb meerdere keren genoten, mede dankzij mooi weer en lekkere lange avonden. In onderstaande fotogalerij heb ik een overzichtje gemaakt van één en ander wat ik ben tegen gekomen. Geniet maar mee, klik op de eerste foto om de foto’s op ware grootte te kunnen doorbladeren.

Samen macrofotograferen

Voor Koningsdag had ik een ochtendje macrofotografie georganiseerd. Niet zo zeer een workshop, maar gewoon even lekker de natuur in met een paar liefhebbers van macrofotografie, op zoek naar leuke onderwerpen en om wat ervaringen uit te wisselen.

Een paar dagen voor Koningsdag ben ik zelf naar de Waterleidingduinen gegaan. Want met de tot nu toe “winters frisse” lente zijn Libellen en Vlinders geen vanzelfsprekendheid, en wat zou er eigenlijk bloeien? Ik vond een mooi veldje Cipreswolfsmelk (Euphorbia Ciparissias) en probeerde zelf even hier een paar foto’s te maken. Een uitdaging, zo’n veldje vol geel spul, daar kwam ik snel achter. Hieronder wat voorbeeldjes:

En dan is Koningsdag daar. Wonder boven wonder treffen we het met het weer, het is droog en er staat niet al te veel wind. Met 3 fotografen lopen we naar het veldje met Cipreswolfsmelk. Daar treffen we behalve de bloemetjes ook de eerste Sint Jacobsvlinders aan. Met hun felrode/zwarte vleugels vormen ze een mooi contrast met de gele bloemetjes. Als we genoeg bloemen op de foto hebben gezet houden we een korte pauze. Daarna lopen we een stukje verder naar één van de vele poeltjes in de Waterleidingduinen. En zowaar….. we zien de eerste Viervleklibellen. Ze zijn nog maar net uitgeslopen en hangen aan een rietstengel in afwachting van een beetje zon. En onderweg terug naar de uitgang zien we nog Zandhagedissen, die ook wachten op de warme zon. Ze laten zich even fotograferen en kruipen dan weer snel onder de warme bladeren.

Zoals altijd, vraag ik de deelnemers om één foto uit te kiezen en aan mij op te sturen voor het verslag. Ik begrijp dat kiezen lastig is en ben altijd weer benieuwd wat de deelnemers gemaakt hebben. In onderstaande galerij zien jullie de resultaten:

Kon je deze keer niet mee? Kijk dan op de activiteitenkalender of neem even contact met mij op.