After-Christmas-Walk 2019

Vorig jaar was de After-Christmas-Walk een succes, en was het voor mij al snel zeker dat deze weer op de agenda moest komen. Het is ook heerlijk om na een paar feestdagen even lekker in de natuur rond te struinen.

Tijdens de wandeling van dit jaar was struinen en genieten belangrijk, wat mede door het aangename winterweer prima lukte. Daarbij waren er voldoende onderwerpen voor een fotomomentje.

struinen
Warme chocolademelk met slagroom tijdens de picknick, foto: Inge Hoogeveen

Waar het voor de pauze nog over relatief makkelijke paden ging, ging het na de pauze even flink berg op en berg af. Het was genieten en nog eens genieten, en weer voor herhaling vatbaar. Na zo’n 10 km. kwamen we voldaan terug bij de uitgang.

Onderstaand nog wat foto’s die onderweg gemaakt zijn.

Damherten

De dag na kerst is het heerlijk weer, en ik besluit in de middag om even een rondje Waterleidingduinen te gaan lopen. Dit is meteen een mooie gelegenheid om mijn nieuwe telelens nog eens even uit te proberen. Ik had het kunnen weten….. als ik bij ingang De Zilk de parkeerplaats op kom, zie ik dat het helemaal vol staat. Nou ja, niets aan te doen, ik loop mijn geplande rondje en merk dat de meeste watervogels rustiger plekken hebben opgezocht. Ik zal het met de Damherten moeten doen voor de foto’s.

Damherten, er zijn er meer dan genoeg en echt schuw zijn ze niet. Inspiratie krijg ik er eigenlijk ook nooit van, verder dan een registrerend plaatje kom ik meestal niet. Zo ook vandaag niet, maar het is toch een mooie test van mijn nieuwe lens. Ik zie wel dat de foto’s die met deze lens uit de camera rollen, vele malen scherper zijn, dan die met mijn oude camera en zoomlens.

Enfin, ik heb in ieder geval een lekkere frisse neus gehaald, en onderstaand uiteraard een paar plaatjes van Damherten.

 

Kleurrijke ochtend

Spontaan een dagje vrij genomen gisteren, met in mijn achterhoofd een vroeg uitstapje naar de natuur. Maar ja, wat zou het worden, weer een saaie, grijze en natte dag? Of toch de wekker vroeg zetten en hopen op wat bijzonders? Wat ben ik blij dat ik het laatste heb gedaan. Rond 07.30 parkeerde ik de auto bij Panneland. Al onderweg had ik wat vage tinten in de nog donkere lucht gezien. In plaats van direct de Waterleidingduinen in te lopen, besloot ik een paar meter terug te lopen en het pad in te slaan langs de buitengrens van het gebied. Daar heb je wat meer vrij uitzicht richting oosten.

zonsopkomst

Een goede keuze, want dit was het spektakel van de zonsopgang. Wat een intense kleurenpracht. Enige haast was wel geboden, want het duurde maar kort.

Zonsopkomst

Niet veel later werd de lucht al fletser. De bijzonder opstapeling van wolken bleef nog wel even zichtbaar. Maar even later was de betovering verbroken. De lucht werd grijzig en flets. Tijd om even richting het bos te gaan. Voorbij ingang Panneland sloeg ik rechtsaf naar de Beukenlaan. Na enig rondneuzen kwamen er toch wat leuke onderwerpen voor de lens.

herfstkleuren

De rode ochtendlucht kleurde de hele omgeving in een oranje-rode gloed.

herfst

Hoezo, een saaie grijze dag? Wat een heerlijke kleuren.

herfst

Ik keek toevallig even omhoog, wat een mooi licht viel er op deze boomtakken.

boomstam

Een gespleten boomstam, vol met mooie structuren, en deze al wat oudere zwammen.

En tenslotte nog even gespeeld met beweging en lange sluitertijd. Bij deze foto’s heb ik een lange sluitertijd gecreëerd en vervolgens tijdens het indrukken van de ontspanknop de camera rustig verticaal bewogen. En dat kan hele leuke foto’s opleveren. Sprookjesbos, of Spookbos? Het was een mooie ochtend, en ik was net voor de eerste regenbui thuis.

Oktober-gezwam 2019

Het zal velen van jullie al bekend zijn, ik hou van  de herfst, van de mooie kleuren en het frisse weer. Ik ben de afgelopen tijd behoorlijk vaak met de camera op pad geweest, waarbij paddenstoelen eigenlijk het enige onderwerp waren. Dit omdat de echte herfstkleuren in het landschap nog een beetje op zich lieten wachten.

Maar waar  de je de afgelopen twee jaar padddenstoelen met een vergrootglaasje moest zoeken, hoef je dit jaar maar een paar stappen in het bos te doen of je struikelt er over. Ik heb me er prima mee vermaakt. Soms heb  ik een mooi, registrerend plaatje gemaakt, omdat mijn vondsten interessant waren, en soms heb ik m’n creativiteit er op los gelaten en geprobeerd er echt iets moois van te maken.

Kijk mee en geniet:

Nacht van de Nachtvlinders 2019

Nachtvlinderen, het begint een beetje mijn nieuwe hobby te worden. Het laatste weekend van augustus stond landelijk in het teken van de nachtvlinders. Ik kon mij opgeven voor het nachtvlinderen in mijn favoriete gebied de Amsterdamse Waterleidingduinen. De avond/nacht werd georganiseerd door de KNNV – afdeling Haarlem. Behalve een laken met licht erop, werden op deze avond ook bomen “besmeerd” met een zoetig en ietwat stroperig mengsel. Het werd een mooie avond, met aardige mensen en we zagen een paar mooie soorten. Kijk maar mee in onderstaande fotogalerij:

 

Groene verrassing in Leyduin

Na een regenachtige zaterdagochtend besloot ik om ‘s middags even een frisse neus te gaan halen. Gewapend met camera en macrolens ging ik naar Leyduin, een niet te groot maar wel heel mooi stukje natuur bij mij om de hoek. In eerste instantie zocht ik wat vlinders en die vond ik ook wel, maar met het doorbrekende zonnetje waren ze lekker opgewarmd en bleven niet al te lang stil zitten. Een Bloedrode Heidelibel had ook al weinig geduld. Even later vond ik een andere Heidelibel, hangend aan het Zeepkruid. Dit leverde nog wel een aardig plaatje op. Ik wandelde verder en passeerde nog een lange rij Bramenstruiken. Hier vliegt en fladdert meestal wel wat rond, en zo ook nu, vlinders, zweefvliegen, libellen, vliegen en …. opeens valt mijn oog op iets groots en groens…. een Grote Groene Sabelsprinkhaan. Wat een schutkleuren!! En deze bleef stil zitten. Nou lekker makkelijk, hoor ik jullie denken, maar ik moest me behoorlijk tussen brandnetels en doorn van de bramenstruiken begeven om deze kanjer op de foto te krijgen. Het leuke is, als je oog eenmaal op een exemplaar gevallen is en je gaat nog beter kijken, dan zie je er meer. Ik telde er zo maar vijf en dan heb ik er ongetwijfeld nog een paar gemist. Mijn middag was weer goed. Onderstaand nog een paar foto’s:

 

Nachtvlinders in de Vosse- en Weerlanerpolder

Op de laatste vrijdagavond in juli ging het doek op en het licht aan in de Vosse- en Weerlaner Polder. Eerder op de dag leken de omstandigheden ideaal, nauwelijks wind en goede temperaturen. Eenmaal ter plekke trok er een kleine depressie langs, het koelde behoorlijk af en er stond in eerste instantie veel wind. Hierdoor vlogen er niet zoveel vlinders als verwacht, maar na een tijdje nam de wind wat af en kwamen er toch meer soorten. Er waren echt een paar mooie en bijzondere exemplaren bij. Ofschoon deze foto’s natuurlijk niet creatief of artistiek zijn, wil ik ze toch graag met jullie delen.

Er was eens een Anjerbladroller

Vanmiddag liep ik even door de tuin, gewoon een tuintje in een woonwijk, klein, heet en bestraat. Ik hou wel van veel kleur en zet altijd veel potten met bloemen neer. Leuk om te zien hoe daar altijd meteen insecten en vlinders op af komen. De hitte van de afgelopen dagen heeft z’n weerslag gehad op de bloemen, er is veel uitgebloeid en ik was druk bezig de dooie bloemen en blaadjes er tussen uit te peuteren. Ook bij de Fuchsia had ik mijn hand al uitgestoken om “dat bruine blaadje” weg te halen.

anjerbladroller
Anjerbladroller

Dat bruine blaadje bleek een Anjerbladroller te zijn. Ze zat rustig op een blaadje en ik besloot mijn fototoestel te gaan halen. Ze zat niet op een heel handig plekje maar ik wilde de boel niet te veel verstoren en in een ietwat onmogelijke houding wist ik er een acceptabele foto van te maken. Toen ik na het avondeten iets weg ging gooien, zat ze er nog, maar ik zag wel dat ze bewoog. Toen ik eens goed keek zag ik dat ze eitjes aan het afzetten was. Klik op de link voor het filmpje: Anjerbladroller zet eitjes af

Eitjes van Anjerbladroller

Na een tijdje vloog ze weg, het resultaat lag mooi zichtbaar op het blad van de Fuchsia.

Heideblauwtjes

Onderweg naar huis vanuit de Viroinval, besloten mijn vriendin en ik nog een kleine tussenstop te maken bij de Strijbeekse Heide. De Dopheide stond in bloei en de mooie Heideblauwtjes fladderden massaal rond. Toen wij aan het einde van de middag kwamen, verdween de zon net een beetje achter de wolken en er stond een stevige wind. We zagen meteen, langs het pad, de vele Heideblauwtjes tussen de prachtig bloeiende heide en vele grote grassprieten. Ik was eigenlijk net te laat, en misschien was de spirit er bij mij ook een beetje uit na de succesvolle ochtend in de Viroinval, om nog een vlindertje met z’n vleugels open te fotograferen. Al snel zochten de vlindertjes een hangplek op tussen de vele sprieten en heide. Wij moesten behoorlijke acrobatische toeren uithalen voor een fatsoenlijke foto en een beetje rust in de achtergrond krijgen was ook nog lastig. Uiteindelijk rolden er toch nog een paar aardige foto’s uit de camera. Volgend jaar nog maar een keer, en dan ‘s ochends vroeg.

Waterleidingduinen juli 2019

De maand juli bracht tot afwisselend slecht weer en hele hete dagen. Gelukkig was het ook een aantal ochtenden en avonden prima weer om te wandelen en te fotograferen. Ik heb mijn nieuwe camera nu een paar weken en heb er tot nu toe heel veel plezier van. Alle foto’s in onderstaande galerij zijn gemaakt met mijn Sony A7III en Sony 90mm macrolens.

Natuurlijk zie je vaak soorten die je al eerder hebt gezien. Maar eindelijk dit jaar zag ik de prachtige kleine Eikenpage. Even mocht ik genieten van het blauw bovenop de vleugeltjes, totdat een windvlaag de vlinder onder de bloem waaide. Uiteindelijk wist ik er wel één op de foto vast te leggen. Wat een mooie waarneming.

Het was hoe dan ook weer een genot om lekker rond te banjeren in de natuur, te genieten van de frisse lucht, de geluiden van de natuur en de spelende Damhertenkalfjes (waarvan helaas nog geen foto’s).