Voorbode van de herfst

Al ruim voordat de kalender de herfst officieel aankondigde, zag je in de natuur de eerste herfst-verschijnselen: blaadjes verkleurden, bloemen raakten uitgebloeid. In de maand september ben ik een paar keer op Buitenplaats Leyduin geweest, en leuk klein natuurgebied bij mij om de hoek. Hier kun je je uitleven als je paddenstoelen wil fotograferen, maar daarover later meer. De afgelopen weken heb ik me vermaakt met libellen, juffers en vlinders. In de onderstaande fotogalerij een kleine selectie:

Mooie start van de zomer

Hoe mooi kan de zomer beginnen?

Nou de 1e dag begon nogal grijs en regenachtig, maar 's avonds klaarde het op. En dan is het heerlijk dat het zo lang licht is. Dus ik pakte mijn camera's en reed naar ingang Panneland van de Waterleidingduinen. Ik had diverse tips over bijzondere vlinders gekregen, maar daarvoor was ik te laat op de dag, of misschien waaide het nog te hard. Maar bij een poeltje vond ik iets leuks, een heleboel piepkleine Waterleliemotten. Terwijl ik mijn cameratas neer zette kwamen er twee op mijn duim zitten en besloten voor wat nageslacht te zorgen. Met de camera in één hand slaagde ik er wonder boven wonder in om ze op de foto te zetten. Hierna hing ik het verliefde stelletje aan een grasspriet en begon aan mijn pogingen om er een mooie foto van te maken. Enfin.... dertig mislukte foto's (bewogen door de wind), een paar natte voeten en een natte kont later (want ja ik wilde toch echt een mooiere achtergrond)..... tromgeroffel..... een geslaagde foto.

Onderweg naar de uitgang leekt het erop dat er een mooie zonsondergang aan zou komen. En inderdaad, het leverde dit, bijna on-Nederlandse, plaatje op:

waterleidingduinen

Na de eerste mislukte poging om een paar mooie vlinders op de foto te zetten, deed ik een paar avonden later een tweede poging. Nu was het echt een mooie, windstille en redelijk warme avond, maar op een paar vlinders na vond ik weer niets. Ik besloot terug te gaan naar het poeltje waar ik de Waterleliemotten had gefotografeerd. Wie weet kon ik die nog wat fraaier fotograferen. Terwijl ik aan kwam lopen viel het me op dat één van de planten van het Jacobskruiskruid zo raar slap hing. Ik ging kijken en zag iets wat ik nog niet eerder had gezien, een Grote Groene Sabelsprinkhaan die net verveld is. Hij (of zij) hangt nog op te drogen is zodoende wel een ideaal fotomodel. Nadat ik een aantal foto's had gemaakt liep ik rondje rond het poeltje en vond nog zo'n prachtige Sprinkhaan. Goh, mijn avond kon niet meer stuk, wat is de natuur toch altijd weer boeiend.

De aanhouder wint, de volgende zondagmiddag is het lekker warm en omdat drie maal nu eenmaal scheepsrecht is, fietste ik naar ingang Panneland en ging wederom op zoek naar de Keizersmantel. Deze prachtige grote oranje vlinder staat in Nederland op de rode lijst en werd enkele jaren niet meer gezien in de Waterleidingduinen. Vorig jaar werden ze wel weer waargenomen, ik had toen ook al het geluk om er ééntje op de foto te zetten, en kwam er pas thuis achter wat een bijzondere vlinder ik had gespot.

Dit jaar hoef je niet lang te zoeken. Al vlak voorbij de ingang is een veldje waar het Jacobskruiskruid uitbundig bloeit en waar je werkelijk door een oranje wolk van Keizersmantels loopt. Zo ook deze zondagmiddag. Na eerst een paar "gewone" foto's te hebben gemaakt, is het tijd voor wat andere poses. 

Tijdens alle struinrondjes kwam er natuurlijk ook nog wel iets anders voor mijn lens. Ik kijk tevreden terug op de eerste helft van juli en ben benieuwd wat er verder nog voor moois op mijn pad komt.

Vroeg rondje struinen Hemelvaartdag 2017

Hemelvaartdag 2017, ik vind het altijd weer leuk dat mensen de moeite nemen om vroeg op te staan om met mij een rondje te gaan struinen in de mooie Waterleidingduinen.

Ook dit jaar waren de weergoden ons gunstig gezind, het was fantastisch wandelweer en er was heel veel te zien in de duinen. Mei is wat dat betreft een heerlijke maand. Met deels bekende en deels nieuwe gezichten liepen we vanaf ingang Panneland naar het mooie Zwarteveldkanaal. We genoten van het uitzicht en speurden in het riet naar Libellen, Juffers en ander klein spul. Hierna vervolgden we onze weg naar het Groot Zwarteveld, waar we speurden naar kikkers en ook even genoten van een pauze in de zon. Hierna liepen we over het Eiland van Rolvers en werden bij één van de poelen getrakteerd op een ware Kikker-orgie. Iedereen genoot van zoveel gekwaak en gespetter. Om het allemaal nog wat mooier te maken zagen we ook nog Boomkikkers. Onder het genot van koffie met wat lekkers hebben we nog even na zitten kletsen. Foto's van de deelnemers staan hier onder. 

Wil je ook een keer mee struinen? Kijk dan hier

 

struinen

boomkikker

Inge: "Mijn eerste Boomkikker, ik had ze nog nooit gezien". 

viervlek

Yvonne zette deze mooie Viervleklibel op de foto.

Actie (foto Carla)

Struinen

Op zoek naar Juffers (foto Carla)

struinen

struinen

struinen

Foto's van Karin

Waterleidingduinen Mei 2017

Mei, een heerlijke maand waarin de natuur bijna uit z’n voegen barst. Er groeit en bloeit van alles. Ik heb meerdere keren genoten, mede dankzij mooi weer en lekkere lange avonden. In onderstaande fotogalerij heb ik een overzichtje gemaakt van één en ander wat ik ben tegen gekomen. Geniet maar mee, klik op de eerste foto om de foto’s op ware grootte te kunnen doorbladeren.

Samen macrofotograferen

Voor Koningsdag had ik een ochtendje macrofotografie georganiseerd. Niet zo zeer een workshop, maar gewoon even lekker de natuur in met een paar liefhebbers van macrofotografie, op zoek naar leuke onderwerpen en om wat ervaringen uit te wisselen.

Een paar dagen voor Koningsdag ben ik zelf naar de Waterleidingduinen gegaan. Want met de tot nu toe “winters frisse” lente zijn Libellen en Vlinders geen vanzelfsprekendheid, en wat zou er eigenlijk bloeien? Ik vond een mooi veldje Cipreswolfsmelk (Euphorbia Ciparissias) en probeerde zelf even hier een paar foto’s te maken. Een uitdaging, zo’n veldje vol geel spul, daar kwam ik snel achter. Hieronder wat voorbeeldjes:

En dan is Koningsdag daar. Wonder boven wonder treffen we het met het weer, het is droog en er staat niet al te veel wind. Met 3 fotografen lopen we naar het veldje met Cipreswolfsmelk. Daar treffen we behalve de bloemetjes ook de eerste Sint Jacobsvlinders aan. Met hun felrode/zwarte vleugels vormen ze een mooi contrast met de gele bloemetjes. Als we genoeg bloemen op de foto hebben gezet houden we een korte pauze. Daarna lopen we een stukje verder naar één van de vele poeltjes in de Waterleidingduinen. En zowaar….. we zien de eerste Viervleklibellen. Ze zijn nog maar net uitgeslopen en hangen aan een rietstengel in afwachting van een beetje zon. En onderweg terug naar de uitgang zien we nog Zandhagedissen, die ook wachten op de warme zon. Ze laten zich even fotograferen en kruipen dan weer snel onder de warme bladeren.

Zoals altijd, vraag ik de deelnemers om één foto uit te kiezen en aan mij op te sturen voor het verslag. Ik begrijp dat kiezen lastig is en ben altijd weer benieuwd wat de deelnemers gemaakt hebben. In onderstaande galerij zien jullie de resultaten:

Kon je deze keer niet mee? Kijk dan op de activiteitenkalender of neem even contact met mij op.

 

 

 

 

Winterblog 2017

Winter, ik hou er van. En de afgelopen tijd mochten we niet klagen. Ik had eigenlijk best druk, maar gelukkig had ik een paar keer tijd om even door de Waterleidingduinen te struinen, uiteraard met fotocamera. De IJsvogel liet zich opvallend vaak zien, maar vogels fotograferen, dat is niet zo mijn ding, ze zijn me meestal te vlug af. Uiteindelijk lukte het me om een foto te maken die ik hier wel wil plaatsen. In onderstaande galerij een paar foto’s die ik de afgelopen tijd gemaakt heb.

Ruimte voor macro-fotografie was er ook nog, een minuut of 10 plat op mijn buik liggen leverde mij de “foto van de maand” op op de website van Waternet.

miepsan
Ruig Haarmos met een toefje rijp erop. Het juryrapport kun je hier lezen.

Behalve fotograferen, heb ik ook nagedacht over de activiteiten die ik de komende tijd ga organiseren. Inmiddels heb ik de kalender online gezet, klik hier

De wintermaanden waren ook goed voor een heleboel uitzoekwerk, mapjes met foto’s stonden onaangeroerd op mijn PC. Inmiddels is het merendeel uitgezocht en soms ook op mijn website te bekijken, zoals het album van Kopenhagen.

Kopenhagen

Meer foto’s klik hier

Winter-voorbode?

Zaterdag 3 december, mijn wekkertje gaat als het nog aardedonker is. Na een lekkere kop koffie en het krabben van de autoruitjes rijd ik bij schemerlicht richting ingang Panneland van de Amsterdamse Waterleidingduinen. Ik hoop op mist en een mooie zonsopgang. Mijn geduld word even op de proef gesteld, op het weggetje naar Panneland loopt een kudde van een stuk of 12 losgebroken koeien en ze zijn niet van plan om ook maar één hoefje aan de kant te gaan. Één koe likt de koplamp van mijn auto schoon, een andere staart nieuwsgierig naar binnen. Ik bel de politie en vind vervolgens een gaatje om tussen de koeien door te rijden.

Mooi, precies met zonsopgang wandel ik het duingebied in. Het is koud en windstil. Helaas is de zonsopgang vandaag nogal gewoontjes, en ook de hoeveelheid mist is niet waar ik op hoopte. Maar toch!! Het is heel erg mooi en als dit een voorbode van de winter is dan verheug ik mij daar op. Ik wandel het Zwarteveldkanaal rond en geniet met volle teugen. Op de terugweg zie ik nog een IJsvogeltje maar die heeft helaas geen zin om even te poseren. Inmiddels begint het ook druk te worden met hardlopers en wandelaars. Tevreden wandel ik naar de auto.

Verslag rondje struinen 5 mei 2016

Verslag

 

Hemelvaartdag 2016, voor de vroege vogels heb ik wederom een rondje struinen in de Amsterdamse Waterleidingduinen georganiseerd. Ik vind het leuk om mensen mee te nemen de natuur in, naar een gebied waar ze nooit of niet zo vaak geweest zijn, of ze kennen het gebied wel maar gaan nooit van de gemarkeerde paden af.

Het eerste wat vandaag mee werkt is het weer! Na weken van kou en wind is het nu een mooie zonnige dag. En dan zijn daar natuulijk de deelnemers. Het is altijd interessant als niet alle mensen elkaar kennen, zoals ook vandaag. Maar het is een leuke groep van 4 mensen. Carla kent het gebied en is een redelijk goede vogelkenner. Yvonne is een sportieve wandelaar en fotograaf, Hans en Gaia zijn zonder fotocamera maar vinden het wel leuk om ervaringen uit te wisselen en mee te speuren naar interessante beestjes en plantjes. 

Halverwege de wandeling houden we een pauze en genieten van koffie en thee en het concert van de natuur. Op de terugweg speuren we naar boomkikkers die zich niet laten zien, en zandhagedissen. Die vinden we wel, ze liggen heerlijk op te warmen in de zon en laten zich gemakkelijk fotograferen. 

Een drankje met gebak maakt deze vroege morgen compleet. Top, iedereen bedankt voor de gezelligheid, en ..... volgend jaar weer!

 

 

Foto's van Carla

Foto's van Yvonne

Reactie van Gaia

 

Donderdag, 7.00 uur, Hemelvaartsdag. Er verzamelt zich een kleine groep mensen bij de ingang van Pannenland om het duin in te gaan. Ik ga graag de duinen in. Maar ik ben geen flora- en faunakenner. Hoe leuk is het dan om met een aantal natuurkenners van de gebaande paden af te gaan? Heel leuk! Met Miepsan kom je op plekjes waar de doorsnee wandelaar niet komt. En met een paar natuurfotografen om je heen, ga je toch anders naar de natuur kijken. Kijk daar bij die rietkragen kun je libelles vinden! En bij dat struikgewas boomkikkers. En daar een zandhagedis. En die vogel daar hoog in de boom met een ronde lichtrode borst? Nee, het is geen roodborstje. En daar verderop vliegt een leeuwerik.

Ja het is leuk om met natuurkenners de duinen in te gaan. Als je een liefhebber van de duinen bent, verveelt het nooit. Kenner of niet.

Verslag van Hans

 

Vorige week donderdag heel vroeg was ik met Miepsan en nog drie andere "vroegops" in de Amsterdamse Waterleidingduinen voor het "dauwtrappen".

Een fijne natuurbelevenis kan ik zeggen, dat is gewoon bijzonder zo vroeg in de natuur.

Je kijkt je ogen en oren uit. Het is niet alleen de natuur die het bezoeken waard is ook al die fratsen die zo'n fotograaf uit moet uithalen om "het" plaatje te maken.

Aan het eind van onze wandeling hebben we ook nog een tweetal zandhagedissen kunnen bewonderen. Ik weet nu hoe je die kan vinden, gewoon aansluiten bij zo'n fotograaf die in een onmogelijke houding bij een struik gewas door zijn lens aan het turen is.

Volgend jaar ga ik beslist weer mee als ik toegelaten word.

Foto's van Miepsan

Dit rondje struinen gemist?

Er staan nog meer struinrondjes en fotowandelingen gepland op de activiteitenpagina van mijn  website.

Klik HIER om te kijken.

Rondje Hillegom 29 april 2016

Gisteren was het de hoogste tijd om een rondje door mijn eigen woonplaats te wandelen. Allereerst ben ik door de Weerlaner- en Vossepolder gelopen. Het waaide nog erg hard, maar toch zag ik al snel diverse paartjes Krakeenden, Wilde Eenden en enkele broedende Meerkoeten. Daarna hoorde en zag ik een Kievit en eindelijk ook een Grutto. Helaas, zoals overal in Nederland, neemt ook in mooie stukje polder het aantal Grutto’s af. Vandaag telde ik er 6, waarvan er één goed meewerkte om even mooi op de foto te gaan.

Vanuit de Weerlaner Polder ben ik door gewandeld richting Hillegom centrum. Sinds enkele weken heeft een paartje Ooievaars hier een plek uitgezocht om een gezinnetje te stichten en dat wilde ik natuurlijk ook wel even zien. Eenmaal ter plaatste was ik eerst even teleurgesteld, meneer en mevrouw waren “niet thuis”.  Maar toen ik even goed om me heen keek bleek mevrouw Ooievaar parmantig tussen de hertjes en schaapjes van de kinderboerderij rond te wandelen, en meneer is blijkbaar helemaal niet mensenschuw want hij liep in een voortuintje en stak daarna op z’n dooie gemak de straat weer over. Voor zover ik heb kunnen lezen is mevrouw Ooievaar in 2014 in Spanje geringd. Het is hoe dan ook leuk om even te kijken en ze zijn dus gemakkelijk op de foto te zetten. Ik zal hier zeker nog een paar keer gaan kijken, wie weet is er straks een gezinnetje.

Nat pak

Vanochtend besloot ik een langere wandeling en fotograferen te combineren. Bij ingang Panneland van de Amsterdamse Waterleidingduinen sloeg ik meteen linksaf richting Oosterkanaal. Wat een rust, wat een stilte, wat een lentegevoel. Na de stormachtige dag van gisteren is het nu zonnig met weinig wind, er komt steeds meer fris groen aan de bomen en de vogels fluiten het hoogste lied. Ik volg het pad langs het Oosterkanaal, en geniet van de oer-Hollandse ( alhoewel….. Noorwegen en IJsland kunnen er ook wat van) wolkenluchten. Ik heb de natuur zo ongeveer voor mij alleen, een enkele hardloper daar gelaten.

Bij de eerste brug die je vanaf Panneland tegen komt sla ik rechtsaf. Nu volg ik kort het met groene paaltjes gemarkeerde pad. Bij de Bokkenwei verlaat ik de gebaande paden en struin dwars door het open veld in de richting van het ruiterpad. Inmiddels zie ik ook wat bewolking verschijnen en ik hoop wel dat een bui nog even op zich laat wachten. Ten eerste wil ik mijn fotomomentje bij De Vellen niet door een bui laten bederven, en ten tweede, dit is heel open gebied met amper beschutting.

Enfin, aangekomen bij De Vellen is het nog wel even genieten. Ik kan nog met zonnige omstandigheden wat foto’s maken en raak aan de praat met twee ruiters. Totdat ik de wind voel opsteken en maar eens achterom kijk….. OEI! De damhertjes zoeken al beschutting in de struiken, het is de hoogste tijd om mijn regenpak aan te trekken, wat me nog net op tijd lukt. Een halve minuut later tikken de eerste regendruppels op mijn capuchon. De voorspelde buien (mogelijk met hagel en onweer)…. gelukkig in dit geval alleen hagel en dan heeft ieder nadeel toch een voordeel want van hagel wordt je een stuk minder nat. Helaas gaat de hagel na enkele minuten weer over in regen. Dit is wel natuurbeleving in optima forma! Ik vervolg mijn weg, langs het ruiterpad, in de richting van de paardenpicknickplaats bij de Marelberg. Nat geregend kom ik daar aan, maar gelukkig trekt de bui weg en kan ik mijn spullen daar even te drogen hangen.

Na een welverdiend bakkie koffie met een broodje is de lucht weer blauw en de vogeltjes fluiten gewoon weer door. Ik loop nu naar het Kromme Schusterkanaal en struin dan weer een stuk binnendoor. Hier is ook nog een mooi water met een paar berkenboompjes, dit stukje duin heeft volgens mij geen naam. Langs allerlei naamloze kanalen vervolg ik, genietend, mijn weg terug richting Panneland. Ik verbaas me nog maar eens over de rust, blijkbaar blijven veel mensen toch liever op de gebaande paden. Na 12 km. sta ik bij de klinkerweg naar Panneland, de lucht is inmiddels weer grijs en ik voel nog een paar spetters. Maar dit was een heel mooi wandelrondje. Geniet even mee van de foto’s.