Gefladder in de Viroinval

De Viroinval, een mooi stukje Ardennen, bekend om z’n vele soorten Orchideeën en vlinders, en daardoor een paradijsje voor natuur- en macrofotografen. Met één van mijn vriendinnen ging ik het avontuur aan, op zoek naar met name de Dambordjes. Na een lange weg vol files kwamen we aan in het dorpje Nismes en checkten in. Daarna gingen we meteen op een eerste verkenning. Rondom het dorpje Nismes liggen diverse kleine natuurgebieden, op korte loopafstand van de auto. Gelukkig maar in dit geval, want het was echt bloedje heet, dus lang wandelen was geen optie. Voor vlinderfotografie was het trouwens ook geen ideaal weer, want met warmte zijn de vlinders veel te fladderig. Het duurde dan ook wel even voordat we een paar Dambordjes vonden die even bleven zitten.

dambordje
Na enig geduld is er eindelijk een Dambordje die even blijft zitten.

De eerste foto’s zijn gemaakt, niet helemaal naar wens, maar dat komt vast nog wel. Als we een tikkeltje oververhit dreigen te raken, verlaten we voorlopig even de natuurgebiedjes en gaan naar het dorpje voor een drankje en om wat te eten. Na het eten gaan we terug naar de natuur en zoeken naar plekken waar de vlinders de nacht door brengen. Hier hopen we ze morgenochtend goed te kunnen fotograferen. Bij schemer gaan we naar ons hotel voor een paar uurtjes slaap.

De volgende ochtend zijn we al heel vroeg terug in de natuur. We vinden de Dambordjes die nog rustig aan een bloemsteel of grasspriet hangen, wachtend tot de zon ze opwarmt. Tot die tijd hebben wij alle tijd om ze te fotograferen. We klappen het statief uit en bepalen onze compositie.

dambordje
Hangend aan het Beemdkroon wacht dit Dambordje op de warme zonnestralen. Heb de vlinder hier iets meer in het landschap geplaatst.
En iets meer close-up

Zodra de zon op de vlinders schijnt warmen ze op. Op een gegeven moment gaan de vleugels open. Dan heb je nog net even tijd om de vlinders op de foto te zetten, en daarna fladderen ze de nieuwe dag in.

dambordje
Deze foto is tegen het licht in genomen. De zon schijnt al mooi door de vleugeltjes heen. Het zal niet lang meer duren voordat dit Dambordje de vleugels spreidt en de nieuwe dag in vliegt.
dambordje
Voor-aanzicht.
dambordje
En de vleugels zijn open, nog even wat warmte vangen en dit Dambordje is vertrokken.
dambordje
Ook het Dambordje aan het Grasklokje is opgewarmd.

En dan nog even de foto die voor mij persoonlijk de mooiste van deze ochtend is. Hier zijn heel wat foto’s aan vooraf gegaan, op zoek vooral naar de ideale achtergrond. Want het Dambordje hing hier nog in de schaduw en maakte dus geen aanstalte om te vertrekken.

 

dambordje
Zelf zeg ik “Wauw” ….

 

Het was een mooi uitstapje naar de Viroinval. Was dit dan alles? Nee… over de “bijvangst” lezen jullie in mijn volgende blog meer.

 

Fujifilm Macro Experience

Voorop gesteld, dit blogje is geen review, het is puur een verslag van een middag fotograferen.

Enkele weken geleden heb ik mee gedaan aan de Fujifilm Macro Experience, tijdens dit evenement kon je geheel vrijblijvend diverse systeemcamera’s en lenzen van het merk Fuji uitproberen. Ik overweeg al een tijdje om over te stappen van een spiegelreflex camera naar een systeemcamera, en dit leek mij een mooie gelegenheid om eens te ervaren hoe dat is. Plaats van handeling: de vlindertuin in “De Orchideeënhoeve” in Luttelgeest.

Na enig overleg kreeg ik een Fuji T-X3 met in eerste instantie een 80mm. macrolens er op. Na een korte uitleg ging ik op verkenning in de vlindertuin. Natuurlijk, het is even wennen als je opeens een ander merk camera in je handen hebt, maar de bediening was relatief eenvoudig en al snel had ik de eerste vlinders op de foto. Na een tijdje heb ik nog een 100-400mm. zoomlens uitgeprobeerd en later nog een 60mm. macrolens. De tijd vloog, ik had nog zoveel meer willen uitproberen.

Kort gezegd, ik zou deze camera best willen aanschaffen. Maar de beslissing is nog lang niet genomen. Dat hoeft ook niet, want ik heb nog twee prima camera’s. Onderstaand een kleine selectie uit de foto’s die ik tijdens deze middag gemaakt heb.

! Reacties worden zichtbaar na goedkeuring

Kleurrijk begin van juli

Juli, het is warm en droog in de natuur, dat zal niemand ontgaan zijn. Maar er is nog genoeg te zien.

Laat ik maar meteen met mijn meest bijzondere waarneming van afgelopen week beginnen: de Sint-Jansvlinders. Op zich niet bijzonder, maar ik zag er twee paren, waarvan de ene net uit de pop was gekropen en nog niet eens was opgedroogd. Dat had ik nog niet eerder gezien. De boswachters van de Amsterdamse Waterleidingduinen konden er ook niet veel zinnigs over zeggen en dus besloot ik mijn foto door te sturen naar de Vlinderstichting. Ook daar vonden ze het op zijn minst opmerkelijk, de foto komt ook bij hun op de website, en wie weet hoor ik er nog meer over.

Twee dagen na mijn bijzondere waarneming ging ik op vrijdagochtend even naar de Waterleidingduinen. Er waren vlinders, heel veel vlinders in soorten en kleuren. Natuurlijk spotte ik de Keizersmantel, deze opvallende verschijning is helemaal terug van weg geweest. Maar verder zag ik Boomblauwtjes, Distelvlinders, Dagpauwogen, Groot Koolwitjes en nog veel meer. Niet alle vlinders hadden trouwens zin om even mooi stil te blijven zitten.

Een veel geduldiger fotomodel was de voor mij tot nu toe onbekende Harkwesp, de grote vriendelijke reus onder de wespen. Deze graafwesp zie je maar zelden maar wat een prachtige wesp. Kijk naar die mooie grote ogen! En zo relaxed! Het was een mooie ochtend, in onderstaande galerij nog een klein overzichtje van alle fladderaars, èn uiteraard van de Harkwesp.