Stormachtige wandelingen

Mei 2020, we blijven nog steeds veel thuis, maar gelukkig kan ik nog steeds doen wat ik leuk vind: wandelen in de natuur en fotograferen. De afgelopen weken was ik een paar keer in de Waterleidingduinen. Iedere keer heb ik weer genoten van het concert van de vogels en de mooie natuur. Wat betreft de fotografie kwam het tot wisselende resultaten, voornamelijk dank zij de harde wind die er tijdens al mijn bezoekjes stond.

Ik had van alles in mijn hoofd om de Meidoorns mooi te fotograferen, en de settings waren er ook wel, maar zoals al gezegd, verpestte de wind het eigenlijk iedere keer.

meidoorn
Leuk natuurlijk, zo’n registrerend plaatje.
meidoorn
Het blijft een prachtig gezicht, en de geuren zijn super lente-achtig.
meidoorn
Maar ik ben op zoek naar een wat meer schilderachtige setting.
meidoorn
Hier schijnt de lage avondzon wel mooi door de bloemblaadjes heen.
meidoorn
Op weg naar de uitgang doe ik nog een laatste poging er iets van te maken.

Al wandelend kom ik het eerste (en tot nu toe enige) Icarusblauwtje van dit jaar tegen. Het is wel een super meewerkend fotomodel.

icarusblauwtje
Icarusblauwtje.
icarusblauwtje
Icarusblauwtje.
icarusblauwtje
Icarusblauwtje.

Na de foto’s heb ik dit Icarusblauwtje welterusten gewenst en ben verder gelopen. Ik moest wel de tijd een beetje in de gaten houden om voor zonsondergang terug bij de uitgang te kunnen zijn. Bij één van de poeltjes op het Groot Zwarteveld viel mijn oog op een redelijk verse Libel. Meestal bungelen ze in het riet, deze hing aan een boomtakje te balanceren boven het water. Degenen die mij op Social Media volgen hebben ongetwijfeld de filmpjes al gezien over hoe onderstaande foto’s tot stand zijn gekomen, ik hield er in ieder geval weer eens een paar natte voeten aan over.

libel
Libel, hier wat meer van de omgeving mee genomen op de foto.
libel
Libel, de vleugels mooi opgelicht door de avondzon.
libel
Libel, hangend aan een takje.
libel
De Libel bleef rustig hangen, de wind was ook hier wel spelbreker bij het maken van de foto’s.

Na deze fotoshoot werd het wel tijd om in een flink tempo terug naar de uitgang te lopen.

Enkele dagen later was ik weer in de Waterleidingduinen, en zo ook de wind. Mijn plannetje om verder te gaan met het fotograferen van de Meidoorns heb ik maar meteen uit mijn hoofd gezet. Een hert langs het Zwarteveldkanaal bleef me roerloos aanstaren. Dit werd een gemakkelijke fotoshoot. Eenmaal thuis zag ik pas dat hij allerlei verschillende bekkies had getrokken, waarvan ik er enkele in een fotocollage heb gezet. Het duurde vrij lang voordat hij twee oren netjes naar voren had, waarvan dan een grotere foto.

damhert
Pas thuis zag ik de diverse bekkies die dit Damhert trok.
damhert
En uiteindelijk stond meneer er mooi bij, je ziet ook al goed zijn beginnende nieuwe gewei.

Meer spanning zat er niet in deze avond. Ik hoopte nog op een mooie zonsondergang, maar helaas trok de lucht wat flets en grijs dicht.

Een week later besloot ik wat minder vroeg te gaan, in de hoop dat ik, met een zonnetje, wat kikkers en hagedissen zou spotten. Het begon op een andere manier al goed, ik zag diverse Argusvlinders. Maar helaas (en alweer dankzij de harde wind) kwam er geen mooi fotomomentje. Ik zag ook diverse Kleine Vuurvlinders, die gelukkig wel net lang genoeg bleven zitten.

vuurvlinder
Deze Kleine Vuurvlinder bleef wat langer zitten.
vuurvlinder
Wat zijn ze toch prachtig, deze Kleine Vuurvlinders.

Verder zag ik van alles, maar het lukte me niet om een serie te maken van één en hetzelfde beestje. Dus onderstaand maar een rijtje “Los zand”.

bruinvleugelroofvlieg
De Bruinvleugelroofvlieg.
gaasvlieg
Gewone Gaasvlieg.
glazenmaker
Voor mij een nieuwe waarneming, deze Vroege Glazenmaker.
zandhagedis
Na lang zoeken vond ik toch, goed verstopt, een Zandhagedis.

De misser van de dag wil ik jullie niet onthouden, en misschien herkennen enkelen van jullie het wel, na lang zoeken zie je daar in de verte een vlinder zitten, en het lijkt een hele bijzondere. Zo ook nu, en met de camera in de aanslag sloop ik dichterbij. Nou, onderstaand mijn “bijzondere vlinder”.

misser
Niets is wat het lijkt, mijn “bijzondere vlinder” bleek gewoon een verdroogd blaadje een een rietstengel.

Tot zo ver mijn verslaggeving uit de mooie Waterleidingduinen. Ik hoop van harte dat de wind eens wat minder wordt, en dat er een heleboel regen valt, daar wordt de natuur vast heel blij van.

Alle foto’s nog even in een galerij bekijken:

 

After-Christmas-Walk 2019

Vorig jaar was de After-Christmas-Walk een succes, en was het voor mij al snel zeker dat deze weer op de agenda moest komen. Het is ook heerlijk om na een paar feestdagen even lekker in de natuur rond te struinen.

Tijdens de wandeling van dit jaar was struinen en genieten belangrijk, wat mede door het aangename winterweer prima lukte. Daarbij waren er voldoende onderwerpen voor een fotomomentje.

struinen
Warme chocolademelk met slagroom tijdens de picknick, foto: Inge Hoogeveen

Waar het voor de pauze nog over relatief makkelijke paden ging, ging het na de pauze even flink berg op en berg af. Het was genieten en nog eens genieten, en weer voor herhaling vatbaar. Na zo’n 10 km. kwamen we voldaan terug bij de uitgang.

Onderstaand nog wat foto’s die onderweg gemaakt zijn.

Vertel de lente met drie foto’s

Nu het ‘s avonds weer lekker lang licht is, zijn de struin- en fotografierondjes verplaatst van de zaterdagochtend naar de woensdagavond. En zoals altijd, alles mag, niets moet, gewoon even lekker van de natuur genieten staat bij mij voorop. Kunnen we daarbij toevallig een paar mooie foto’s maken en wat ervaringen uitwisselen over fotografie, dan is dat natuurlijk prima.

Voor het struinrondje van afgelopen woensdagavond had ik een opdrachtje bedacht: Leg de lente vast in drie foto’s. Dat is een heel rekbaar thema en ik ben altijd benieuwd waar de deelnemers zich dan op focussen.

Het weer van afgelopen woensdagavond was trouwens alles behalve lenteachtig….. er stond een harde wind en het was ijzig koud. Macrofotografie viel af, te veel beweging en door de kou geen vlinders of andere fladderaars te bekennen. Wat dan? Bij ingang De Zilk van de Waterleidingduinen zie je altijd veel mannetjes-Damherten. Inmiddels hebben ze hun gewei afgeworpen, en onmiddelijk daarna begint een nieuw gewei te groeien, de mannetjes hebben twee licht behaarde knobbels tussen hun oren wat over een tijdje weer een mooi nieuw gewei zal worden. De Koningsvarens waren ook een echt teken van lente, met hun mooie gekrulde groei-toppen zijn ze echt fotogeniek. Als het dan te hard waait voor de details, is het altijd nog de moeite waard om een plaatje van de varens in het landschap te maken.

Zelf vind ik het voor de afwisseling altijd leuk om even te stoeien met lange sluitertijden en beweging in de foto’s. Soms denk ik “wauw” en soms gooi ik het thuis meteen weg. Maar al doende leer je en ik laat even zien wat voor leuke resultaten je er mee kunt behalen.

Uiteindelijk hadden wij een gezellige avond en wat betreft de lentefoto’s zeg ik “goed gelukt”.

 

Fotograferende Vroege Vogels

Hemelvaartsdag 2018, 6 vroege vogels verzamelen zich, samen met mij, bij Ingang Panneland. Het is grijs, miezerig en niet al te warm maar we gaan op pad en het is één groot genieten, de vogels zingen het hoogste lied, we lopen een uur door de natuur zonder ook maar een mens tegen te komen, de Meidoorn bloeit en geurt heerlijk.

Bij een poeltje houden we een lange pauze, iedereen kan hier even lekker zitten, wat eten en fotograferen. Er is in eerste instantie niet zoveel te zien, maar naar mate we langer speuren vinden we toch voldoende interessante dingen, wat is de natuur toch wonderlijk. Na de pauze lopen we terug richting Panneland en genieten onderweg van de Boomkikkers en Zandhagedissen. Bijna 5 uur na vertrek zijn we bij de uitgang.

Tijd om even gezellig na te praten onder het genot van koffie en pannenkoeken.

Meestal vraag ik de deelnemers om 2 mooie foto’s uit te kiezen, maar we hebben zoveel gezien dat ik er voor deze keer een lekkere uitgebreide fotoserie van maak.

Vroeg rondje struinen

5 mei, voor mij geen bevrijdingsfestival of andere festiviteiten. Mijn wekkertje gaat vroeg om een lekkere wandeling in de Waterleidingduinen te gaan maken. Ik wil een beetje trainen voor mijn aanstaande vakantie in bergachtig gebied, dus via een lange omweg loop ik naar één van mijn favourite plekjes voor macrofotografie. Na een broodje en koffie struin ik langs het poeltje en focus me in eerste instantie op een aantal spinnetjes die in de rietstengels hangen. Totdat…. mijn oog op iets heel anders valt, ik zie een libel uitsluipen en besluit dat proces gade te slaan. Tussen de eerste en de laatste foto zitten 20 minuten, wat is de natuur toch boeiend. Blij met mijn gemaakte foto’s loop ik terug richting Panneland. De terugweg duurt lang, ik zie nog meer Libellen en ook nog een mooie Zandhagedis. Wat een heerlijk ochtendje!

Vroeg rondje struinen Hemelvaartdag 2017

Hemelvaartdag 2017, ik vind het altijd weer leuk dat mensen de moeite nemen om vroeg op te staan om met mij een rondje te gaan struinen in de mooie Waterleidingduinen.

Ook dit jaar waren de weergoden ons gunstig gezind, het was fantastisch wandelweer en er was heel veel te zien in de duinen. Mei is wat dat betreft een heerlijke maand. Met deels bekende en deels nieuwe gezichten liepen we vanaf ingang Panneland naar het mooie Zwarteveldkanaal. We genoten van het uitzicht en speurden in het riet naar Libellen, Juffers en ander klein spul. Hierna vervolgden we onze weg naar het Groot Zwarteveld, waar we speurden naar kikkers en ook even genoten van een pauze in de zon. Hierna liepen we over het Eiland van Rolvers en werden bij één van de poelen getrakteerd op een ware Kikker-orgie. Iedereen genoot van zoveel gekwaak en gespetter. Om het allemaal nog wat mooier te maken zagen we ook nog Boomkikkers. Onder het genot van koffie met wat lekkers hebben we nog even na zitten kletsen. Foto's van de deelnemers staan hier onder.

Wil je ook een keer mee struinen? Kijk dan hier

 

struinen

boomkikker

Inge: "Mijn eerste Boomkikker, ik had ze nog nooit gezien". 

viervlek

Yvonne zette deze mooie Viervleklibel op de foto.

Actie (foto Carla)

Struinen

Op zoek naar Juffers (foto Carla)

struinen

struinen

struinen

Foto's van Karin

Gouden avond

Vrijdagmiddag half 5, waar mijn weekend normaal gesproken al lang begonnen is, ben ik nu nog razend druk op kantoor. Vanuit mijn ooghoek zie ik een berichtje van mijn vriendin op mijn telefoon verschijnen. “Hoe laat gaan we naar de hei?” Oeps, dat was ik in alle drukte eigenlijk een beetje vergeten. Maar ik zie ook dat het aan het einde van deze grijze vrijdag begint op te klaren, ik heb wel zin in een frisse neus. “Half 8” app ik terug.

En zo kan ik om half 6 kantoor verlaten, boodschappen doen, eten, zelfs nog even op de bank liggen, en dan wandelbroek en -schoenen aan en camera pakken en gaan. De hei is in dit geval het stukje hei in de Waterleidingduinen, bij ingang De Zilk. Vorig jaar bloeide het amper, nu is het mooi paars. Aangekomen weet ik eigenlijk niet goed wat ik er qua fotografie eens van zal maken. Het is altijd een beetje rommelig, en bovendien maken de wind en de vele grassprieten die er tussen staan het er niet gemakkelijker op. Ik probeer wat maar kan m’n draai niet vinden. Al snel valt mijn oog op een boom, die mooi in wat laat zonlicht tussen het wuivend gras staat.

Als we genoeg foto’s van de hei hebben, lopen we een stukje het bos in. En dan…… een Reegeit roept haar kalf ….. en verraadt hiermee hun aanwezigheid. We zijn meteen muisstil, en sluipen door het bos. Op een smal paadje spotten we het kalf. Het loopt eerst op een lastige plaats om te fotograferen, en bovendien, het is al best donker, ik heb geen statief, dus dan maar de ISO flink omhoog. Moeder ree roept nog een keer, en dan krijgt deze avond z’n eerste gouden momentje, het kalf komt uit de struiken tevoorschijn en we kunnen een paar minuten genieten. Wauw, wauw wauw!! Daarna gaat het kalf achter haar moeder aan.

Wij laten het hierbij en lopen richting zweefvliegveld. Hier kleurt onze avond dan letterlijk goud. De zon gaat onder en geeft het landschap een magisch uiterlijk. Dit levert een paar hele mooie foto’s op. Lang duurt de betovering niet, na 10 minuten is de zon weg gezakt en doet het blauwe uurtje langzaam zijn intrede. Tijd voor ons om te gaan. Een groot Damhert staart ons nog aan, maar wij zijn voldaan. Wat een avond.

Nat pak

Vanochtend besloot ik een langere wandeling en fotograferen te combineren. Bij ingang Panneland van de Amsterdamse Waterleidingduinen sloeg ik meteen linksaf richting Oosterkanaal. Wat een rust, wat een stilte, wat een lentegevoel. Na de stormachtige dag van gisteren is het nu zonnig met weinig wind, er komt steeds meer fris groen aan de bomen en de vogels fluiten het hoogste lied. Ik volg het pad langs het Oosterkanaal, en geniet van de oer-Hollandse ( alhoewel….. Noorwegen en IJsland kunnen er ook wat van) wolkenluchten. Ik heb de natuur zo ongeveer voor mij alleen, een enkele hardloper daar gelaten.

Bij de eerste brug die je vanaf Panneland tegen komt sla ik rechtsaf. Nu volg ik kort het met groene paaltjes gemarkeerde pad. Bij de Bokkenwei verlaat ik de gebaande paden en struin dwars door het open veld in de richting van het ruiterpad. Inmiddels zie ik ook wat bewolking verschijnen en ik hoop wel dat een bui nog even op zich laat wachten. Ten eerste wil ik mijn fotomomentje bij De Vellen niet door een bui laten bederven, en ten tweede, dit is heel open gebied met amper beschutting.

Enfin, aangekomen bij De Vellen is het nog wel even genieten. Ik kan nog met zonnige omstandigheden wat foto’s maken en raak aan de praat met twee ruiters. Totdat ik de wind voel opsteken en maar eens achterom kijk….. OEI! De damhertjes zoeken al beschutting in de struiken, het is de hoogste tijd om mijn regenpak aan te trekken, wat me nog net op tijd lukt. Een halve minuut later tikken de eerste regendruppels op mijn capuchon. Daar zijn de voorspelde buien (mogelijk met hagel en onweer)…. gelukkig in dit geval alleen hagel en dan heeft ieder nadeel toch een voordeel want van hagel wordt je een stuk minder nat. Helaas gaat de hagel na enkele minuten weer over in regen. Dit is wel natuurbeleving in optima forma! Ik vervolg mijn weg, langs het ruiterpad, in de richting van de paardenpicknickplaats bij de Marelberg. Nat geregend kom ik daar aan, maar gelukkig trekt de bui weg en kan ik mijn spullen even te drogen hangen.

Na een welverdiend bakkie koffie met een broodje is de lucht weer blauw en de vogeltjes fluiten gewoon weer door. Ik loop nu naar het Kromme Schusterkanaal en struin dan weer een stuk binnendoor. Hier is ook nog een mooi water met een paar berkenboompjes, dit stukje duin heeft volgens mij geen naam. Langs allerlei naamloze kanalen vervolg ik, genietend, mijn weg terug richting Panneland. Ik verbaas me nog maar eens over de rust, blijkbaar blijven veel mensen toch liever op de gebaande paden. Na 12 km. sta ik bij de klinkerweg naar Panneland, de lucht is inmiddels weer grijs en ik voel nog een paar spetters. Maar dit was een heel mooi wandelrondje. Geniet even mee van de foto’s.

 

Voorbereiding rondje struinen 5 mei

Op 5 mei aanstaande organiseer ik een wandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Vrij snel nadat ik deze activiteit online plaatste, meldden de eerste deelnemers zich aan. En dus was het gisteren de hoogste tijd om een eerste voorbereidend rondje te gaan lopen, zeker geen straf want het was best lekker weer en lekker rustig in de natuur, weinig wandelaars en hardlopers, en heel veel verschillende vogeltjes. Kortom, het was genieten.

Maar…. wat kunnen de deelnemers zoal verwachten? Ik heb onderweg een paar foto’s gemaakt die een indruk geven van het gebied. Natuurlijk kan ik niets op commando laten zien, het is en blijft de natuur.

Heb je 5 mei niets te doen, of geen zin in bevrijdingspop of andere drukke evenementen, struin dan gezellig mee. Hier vindt je alle informatie.

Geen tijd op 5 mei maar wel zin om een keer met een groepje vrienden/vriendinnen/familie of collega’s de natuur in de gaan. Neem vrijblijvend contact met mij op om de mogelijkheden te bespreken.