Kleurrijke ochtend

Spontaan een dagje vrij genomen gisteren, met in mijn achterhoofd een vroeg uitstapje naar de natuur. Maar ja, wat zou het worden, weer een saaie, grijze en natte dag? Of toch de wekker vroeg zetten en hopen op wat bijzonders? Wat ben ik blij dat ik het laatste heb gedaan. Rond 07.30 parkeerde ik de auto bij Panneland. Al onderweg had ik wat vage tinten in de nog donkere lucht gezien. In plaats van direct de Waterleidingduinen in te lopen, besloot ik een paar meter terug te lopen en het pad in te slaan langs de buitengrens van het gebied. Daar heb je wat meer vrij uitzicht richting oosten.

zonsopkomst

Een goede keuze, want dit was het spektakel van de zonsopgang. Wat een intense kleurenpracht. Enige haast was wel geboden, want het duurde maar kort.

Zonsopkomst

Niet veel later werd de lucht al fletser. De bijzonder opstapeling van wolken bleef nog wel even zichtbaar. Maar even later was de betovering verbroken. De lucht werd grijzig en flets. Tijd om even richting het bos te gaan. Voorbij ingang Panneland sloeg ik rechtsaf naar de Beukenlaan. Na enig rondneuzen kwamen er toch wat leuke onderwerpen voor de lens.

herfstkleuren

De rode ochtendlucht kleurde de hele omgeving in een oranje-rode gloed.

herfst

Hoezo, een saaie grijze dag? Wat een heerlijke kleuren.

herfst

Ik keek toevallig even omhoog, wat een mooi licht viel er op deze boomtakken.

boomstam

Een gespleten boomstam, vol met mooie structuren, en deze al wat oudere zwammen.

En tenslotte nog even gespeeld met beweging en lange sluitertijd. Bij deze foto’s heb ik een lange sluitertijd gecreëerd en vervolgens tijdens het indrukken van de ontspanknop de camera rustig verticaal bewogen. En dat kan hele leuke foto’s opleveren. Sprookjesbos, of Spookbos? Het was een mooie ochtend, en ik was net voor de eerste regenbui thuis.

Oktober-gezwam 2019

Het zal velen van jullie al bekend zijn, ik hou van  de herfst, van de mooie kleuren en het frisse weer. Ik ben de afgelopen tijd behoorlijk vaak met de camera op pad geweest, waarbij paddenstoelen eigenlijk het enige onderwerp waren. Dit omdat de echte herfstkleuren in het landschap nog een beetje op zich lieten wachten.

Maar waar  de je de afgelopen twee jaar padddenstoelen met een vergrootglaasje moest zoeken, hoef je dit jaar maar een paar stappen in het bos te doen of je struikelt er over. Ik heb me er prima mee vermaakt. Soms heb  ik een mooi, registrerend plaatje gemaakt, omdat mijn vondsten interessant waren, en soms heb ik m’n creativiteit er op los gelaten en geprobeerd er echt iets moois van te maken.

Kijk mee en geniet:

Nacht van de Nachtvlinders 2019

Nachtvlinderen, het begint een beetje mijn nieuwe hobby te worden. Het laatste weekend van augustus stond landelijk in het teken van de nachtvlinders. Ik kon mij opgeven voor het nachtvlinderen in mijn favoriete gebied de Amsterdamse Waterleidingduinen. De avond/nacht werd georganiseerd door de KNNV – afdeling Haarlem. Behalve een laken met licht erop, werden op deze avond ook bomen “besmeerd” met een zoetig en ietwat stroperig mengsel. Het werd een mooie avond, met aardige mensen en we zagen een paar mooie soorten. Kijk maar mee in onderstaande fotogalerij:

 

Vlinderfeestje

Twee weken geleden ben ik op zondagmiddag weer naar de heemtuin in Hillegom gegaan. Het is een heerlijke rustige plek om even te genieten en te fotograferen. Deze zondagmiddag was het wel een waar vlinderfeestje. Het Koninginnekruid stond volop in bloei en daar kwamen de Atalanta’s en Distelvlinders in grote getalen op af. Mooie ander waarnemingen waren de Gehakkelde Aurelia, die helaas niet even de vleugels wilde openen, en de imposante Stadsreus. Deze behoort tot de zweefvliegen, en ziet er imposant uit.

Bekijk hieronder mijn foto’s:

Heideblauwtjes

Onderweg naar huis vanuit de Viroinval, besloten mijn vriendin en ik nog een kleine tussenstop te maken bij de Strijbeekse Heide. De Dopheide stond in bloei en de mooie Heideblauwtjes fladderden massaal rond. Toen wij aan het einde van de middag kwamen, verdween de zon net een beetje achter de wolken en er stond een stevige wind. We zagen meteen, langs het pad, de vele Heideblauwtjes tussen de prachtig bloeiende heide en vele grote grassprieten. Ik was eigenlijk net te laat, en misschien was de spirit er bij mij ook een beetje uit na de succesvolle ochtend in de Viroinval, om nog een vlindertje met z’n vleugels open te fotograferen. Al snel zochten de vlindertjes een hangplek op tussen de vele sprieten en heide. Wij moesten behoorlijke acrobatische toeren uithalen voor een fatsoenlijke foto en een beetje rust in de achtergrond krijgen was ook nog lastig. Uiteindelijk rolden er toch nog een paar aardige foto’s uit de camera. Volgend jaar nog maar een keer, en dan ‘s ochends vroeg.

Waterleidingduinen juli 2019

De maand juli bracht tot afwisselend slecht weer en hele hete dagen. Gelukkig was het ook een aantal ochtenden en avonden prima weer om te wandelen en te fotograferen. Ik heb mijn nieuwe camera nu een paar weken en heb er tot nu toe heel veel plezier van. Alle foto’s in onderstaande galerij zijn gemaakt met mijn Sony A7III en Sony 90mm macrolens.

Natuurlijk zie je vaak soorten die je al eerder hebt gezien. Maar eindelijk dit jaar zag ik de prachtige kleine Eikenpage. Even mocht ik genieten van het blauw bovenop de vleugeltjes, totdat een windvlaag de vlinder onder de bloem waaide. Uiteindelijk wist ik er wel één op de foto vast te leggen. Wat een mooie waarneming.

Het was hoe dan ook weer een genot om lekker rond te banjeren in de natuur, te genieten van de frisse lucht, de geluiden van de natuur en de spelende Damhertenkalfjes (waarvan helaas nog geen foto’s).

Viroinval, wat we nog meer hebben gezien

Natuurlijk waren mijn vriendin en ik in eerste instantie naar de Viroinval gereden voor de Dambordjes. Maar er is natuurlijk altijd meer te beleven. Onderstaand nog wat foto’s van andere bloemetjes en beestjes die we gezien hebben.

viroinval
Geel Vingerhoedskruid (Dititalis Lutea).
viroinval
Eén van de vele soorten Orchideën die in dit gebied voor komt.
viroinval
De Orchidee had nog een verrassing voor ons in petto, opeens zagen wij deze Struiksprinkhaan om een hoekje gluren.
viroinval
Bruin Zandoogje
viroinval
Dikkopje
viroinval
En dit was wel het de kers op de taart, geen beste foto maar wat een mooie vlinder ontdekten wij nog: de Kleine IJsvogelvlinder.

viroinval

viroinval
De mooie opvallende Pyamaschildwantsen sluiten de rij met foto’s.

Het waren twee heerlijke (en bloedhete) dagen en zeker voor herhaling vatbaar.

Januari 2019

Januari 2019, net zoals veel andere fotografen verlang ik naar winterse omstandigheden. Het laat even op zich wachten, januari begint wat het weer betreft grijs en saai. Maar in de loop van de maand brengt Koning Winter een bliksembezoekje aan ons land.

Op zondagmiddag 20 januari vervallen onverwacht de afspraken uit mijn agenda. En, het is super mooi weer. Ik weet dat het op zondagmiddag altijd erg druk is in de Waterleidingduinen maar ik ga toch. Al fietsend op het weggetje naar Panneland verbaas ik me al over de drukte. Ik besluit om richting verboden gebied te lopen en op zoek te gaan naar de Wilde Zwanen. Voordat ik in dat gebied ben, laat ik me even verleiden tot wat macro-fotografie, alle grassprietjes, mos, takjes etc. is prachtig aangevroren, het vraagt om een paar foto’s. Helaas is wel het licht heel fel en er zijn veel irritante schaduwen. Dus ik vervolg m’n weg. Na een tijdje zie ik twee Wilde Zwanen, heel in de verte. Te ver weg voor een goede foto, en helaas, in dit stukje van de Waterleidingduinen mag je niet van de paden af. Ik moet het er maar mee doen en wacht op betere kansen.

Ik hoef niet lang te wachten, twee dagen later valt er zowaar een paar centimeter sneeuw. Ik neem de volgende ochtend vrij en ben meteen bij zonsopgang in de Waterleidingduinen. Oké het pak sneeuw had ietsje dikker mogen zijn, maar het is toch genieten. Ik loop een eindje, zoek en vind wat plekken voor een foto, en loop door richting het Zwarteveldkanaal, één van mijn favoriete plekjes in dit gebied. Oh…. ik heb echt geluk, de Wilde Zwanen, die zich normaal vanwege de rust liever verstoppen in het verboden gebied, zwemmen voor me uit in het kanaal. Ik sluip er wat stilletjes achteraan, en na een paar minuten voelen ze mij blijkbaar niet als bedreiging. Ze stappen aan de overkant aan wal en beginnen met wat rek- en strekoefeningen, om daarna te beginnen aan een dutje. Ik kan een paar aardige foto’s maken, temeer omdat de zon er even wat mooi ochtendlicht overheen laat vallen. Wauw!! Mijn ochtend kan niet meer stuk. Tevreden loop ik terug naar Panneland, net op tijd, het wordt alweer druk.

Winter, het mag van mij nog even zo blijven, maar terwijl ik dit blog schrijf zijn de temperaturen boven nul en is er van winter geen spoor meer te bekennen.

! Reacties op dit blog worden zichtbaar na goedkeuring !

Groen, groener

In de maanden mei en juni heb ik diverse struinrondjes gemaakt in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Ik vind dit heerlijke maanden, de natuur is fris en groen, je ziet alles groeien en er is veel te zien en te fotograferen.

In onderstaande fotogalerij laat ik een paar bijzondere groene verschijningen zien, zoals het mannetje Zandhagedis, die in de paartijd felgroen kleurt om maar vooral veel indruk op de dames te maken. De zandhagedissen zijn een leuk fotomodel. Meestal schieten ze eerst weg als je aan komt lopen, maar als je tijd hebt en even rustig gaat zitten, dan komen ze wel weer terug, klauteren op een takje of boomstronk en zitten je soms zelfs aan te kijken. En kijk op de foto’s naar die mooie fijne klauwtjes. Ik had ook nog het geluk dat er één voor mijn ogen een tor ving en tussen zijn kaken vermaalde. Ik hoorde het kraken. Daarna likte hij even smakelijk z’n bek af. Bijzondere tong hebben ze trouwens.

Ook prachtig groen zijn de boomkikkers. Als je een poosje goed zoekt, ontdek je er steeds meer. Ik erger me wel aan de verstoring van hun leefgebied, takjes worden weg geknipt en soms worden de kikkers verplaatst voor een betere foto. Aan die onzin wil ik niet mee doen, vandaar dat er in mijn fotogalerijen slechts een enkele boomkikker langs komt, die dan meestal gewoon langs het pad zit. Het is een kwestie van goed kijken.

De laatste bijzondere verschijning is toch wel de larve van de Bladwesp. Deze heb ik in eerste instantie voor een rups van een vlinder aangezien, en ik ging natuurlijk zoeken op de site van de Vlinderstichting, waar ik, logisch, niets vond. Na een tweet van een vriendin van mij kwam de oplossing. Bijzondere vonst, en weer wat geleerd.

Inmiddels heeft het al lange tijd niet geregend en is de natuur niet meer zo fris groen. Na een welverdiende vakantie gaan mijn struintochtjes echter gewoon weer door, en ik ben benieuwd wat voor wondertjes van de natuur ik dan weer tegen ga komen.

Vertel de lente met drie foto’s

Nu het ‘s avonds weer lekker lang licht is, zijn de struin- en fotografierondjes verplaatst van de zaterdagochtend naar de woensdagavond. En zoals altijd, alles mag, niets moet, gewoon even lekker van de natuur genieten staat bij mij voorop. Kunnen we daarbij toevallig een paar mooie foto’s maken en wat ervaringen uitwisselen over fotografie, dan is dat natuurlijk prima.

Voor het struinrondje van afgelopen woensdagavond had ik een opdrachtje bedacht: Leg de lente vast in drie foto’s. Dat is een heel rekbaar thema en ik ben altijd benieuwd waar de deelnemers zich dan op focussen.

Het weer van afgelopen woensdagavond was trouwens alles behalve lenteachtig….. er stond een harde wind en het was ijzig koud. Macrofotografie viel af, te veel beweging en door de kou geen vlinders of andere fladderaars te bekennen. Wat dan? Bij ingang De Zilk van de Waterleidingduinen zie je altijd veel mannetjes-Damherten. Inmiddels hebben ze hun gewei afgeworpen, en onmiddelijk daarna begint een nieuw gewei te groeien, de mannetjes hebben twee licht behaarde knobbels tussen hun oren wat over een tijdje weer een mooi nieuw gewei zal worden. De Koningsvarens waren ook een echt teken van lente, met hun mooie gekrulde groei-toppen zijn ze echt fotogeniek. Als het dan te hard waait voor de details, is het altijd nog de moeite waard om een plaatje van de varens in het landschap te maken.

Zelf vind ik het voor de afwisseling altijd leuk om even te stoeien met lange sluitertijden en beweging in de foto’s. Soms denk ik “wauw” en soms gooi ik het thuis meteen weg. Maar al doende leer je en ik laat even zien wat voor leuke resultaten je er mee kunt behalen.

Uiteindelijk hadden wij een gezellige avond en wat betreft de lentefoto’s zeg ik “goed gelukt”.