Hittestress

Hittestress, hèt woord van 2018. Ik moet eerlijk toegeven, van mij hoeft het niet zo warm, ik ben toch meer een liefhebber van mooie frisse herfst-ochtenden of een beetje echte winter. Maar ja, je kunt het niet altijd helemaal naar wens hebben, en de hele bloedhete zomer binnen blijven zitten, daar wordt een mens ook niet vrolijk van. Tussen mijn drukke werkzaamheden door ben ik dus toch een paar keer even de natuur in geweest. In eerste instantie waren er nog voldoende onderwerpen te vinden voor macrofotografie. Zo spotte ik op een warme vrijdagochtend het mooie Bonte Zandoogje, de Wespspin en tot mijn vreugde een Heivlinder. De laatste zat met gesloten vleugels op een boomstam, wat een schutkleuren !! Mijn eerste foto was gelukkig een goede foto, en meteen de laatste…… ik wilde natuurlijk heel graag deze vlinder met de vleugels open fotograferen, maar na de eerste foto werd de vlinder verjaagd door twee Hoornaars, en toen ik de boom nog eens goed bekeek, bleken er in totaal vijf!! Hoornaars op te zitten, En dat op vrijdag de 13e. Ik heb mijn tas gepakt en ben verder gegaan, ik heb het niet zo op al die Wesp-achtigen.

Behalve in de Waterleidingduinen heb ik ook een paar keer in de Voss- en Weerlanerpolder gelopen, een klein stukje natuur bij mij om de hoek. Eind juli en begin augustus waren er veel Icarusblauwtjes, altijd een leuk onderwerp om te fotograferen. Maar inmiddels zijn alle bermen in de polder gemaaid en valt er niet zoveel meer te fotograferen.

Vorige week was ik, op een ietwat aangenamere avond dan we de laatste tijd gewend zijn, nog een keer in de Waterleidingduinen. Het was heerlijk om een rondje te struinen. Bloemetjes en kleine fladderaars zag ik nauwelijks. Het was wel genieten van de vele jonge Damhertjes die even speelkwartier hadden, en soms zie je opeens een stukje landschap dat vraagt om een foto.

Het waren mooie momentjes maar nu snak ik naar wat frissere lucht en gun ik de natuur een flinke regenbui. Wie weet….. later vanavond.

 

Kleurrijk begin van juli

Juli, het is warm en droog in de natuur, dat zal niemand ontgaan zijn. Maar er is nog genoeg te zien.

Laat ik maar meteen met mijn meest bijzondere waarneming van afgelopen week beginnen: de Sint-Jansvlinders. Op zich niet bijzonder, maar ik zag er twee paren, waarvan de ene net uit de pop was gekropen en nog niet eens was opgedroogd. Dat had ik nog niet eerder gezien. De boswachters van de Amsterdamse Waterleidingduinen konden er ook niet veel zinnigs over zeggen en dus besloot ik mijn foto door te sturen naar de Vlinderstichting. Ook daar vonden ze het op zijn minst opmerkelijk, de foto komt ook bij hun op de website, en wie weet hoor ik er nog meer over.

Twee dagen na mijn bijzondere waarneming ging ik op vrijdagochtend even naar de Waterleidingduinen. Er waren vlinders, heel veel vlinders in soorten en kleuren. Natuurlijk spotte ik de Keizersmantel, deze opvallende verschijning is helemaal terug van weg geweest. Maar verder zag ik Boomblauwtjes, Distelvlinders, Dagpauwogen, Groot Koolwitjes en nog veel meer. Niet alle vlinders hadden trouwens zin om even mooi stil te blijven zitten.

Een veel geduldiger fotomodel was de voor mij tot nu toe onbekende Harkwesp, de grote vriendelijke reus onder de wespen. Deze graafwesp zie je maar zelden maar wat een prachtige wesp. Kijk naar die mooie grote ogen! En zo relaxed! Het was een mooie ochtend, in onderstaande galerij nog een klein overzichtje van alle fladderaars, èn uiteraard van de Harkwesp.