Nat pak

Vanochtend besloot ik een langere wandeling en fotograferen te combineren. Bij ingang Panneland van de Amsterdamse Waterleidingduinen sloeg ik meteen linksaf richting Oosterkanaal. Wat een rust, wat een stilte, wat een lentegevoel. Na de stormachtige dag van gisteren is het nu zonnig met weinig wind, er komt steeds meer fris groen aan de bomen en de vogels fluiten het hoogste lied. Ik volg het pad langs het Oosterkanaal, en geniet van de oer-Hollandse ( alhoewel….. Noorwegen en IJsland kunnen er ook wat van) wolkenluchten. Ik heb de natuur zo ongeveer voor mij alleen, een enkele hardloper daar gelaten.

Bij de eerste brug die je vanaf Panneland tegen komt sla ik rechtsaf. Nu volg ik kort het met groene paaltjes gemarkeerde pad. Bij de Bokkenwei verlaat ik de gebaande paden en struin dwars door het open veld in de richting van het ruiterpad. Inmiddels zie ik ook wat bewolking verschijnen en ik hoop wel dat een bui nog even op zich laat wachten. Ten eerste wil ik mijn fotomomentje bij De Vellen niet door een bui laten bederven, en ten tweede, dit is heel open gebied met amper beschutting.

Enfin, aangekomen bij De Vellen is het nog wel even genieten. Ik kan nog met zonnige omstandigheden wat foto’s maken en raak aan de praat met twee ruiters. Totdat ik de wind voel opsteken en maar eens achterom kijk….. OEI! De damhertjes zoeken al beschutting in de struiken, het is de hoogste tijd om mijn regenpak aan te trekken, wat me nog net op tijd lukt. Een halve minuut later tikken de eerste regendruppels op mijn capuchon. De voorspelde buien (mogelijk met hagel en onweer)…. gelukkig in dit geval alleen hagel en dan heeft ieder nadeel toch een voordeel want van hagel wordt je een stuk minder nat. Helaas gaat de hagel na enkele minuten weer over in regen. Dit is wel natuurbeleving in optima forma! Ik vervolg mijn weg, langs het ruiterpad, in de richting van de paardenpicknickplaats bij de Marelberg. Nat geregend kom ik daar aan, maar gelukkig trekt de bui weg en kan ik mijn spullen daar even te drogen hangen.

Na een welverdiend bakkie koffie met een broodje is de lucht weer blauw en de vogeltjes fluiten gewoon weer door. Ik loop nu naar het Kromme Schusterkanaal en struin dan weer een stuk binnendoor. Hier is ook nog een mooi water met een paar berkenboompjes, dit stukje duin heeft volgens mij geen naam. Langs allerlei naamloze kanalen vervolg ik, genietend, mijn weg terug richting Panneland. Ik verbaas me nog maar eens over de rust, blijkbaar blijven veel mensen toch liever op de gebaande paden. Na 12 km. sta ik bij de klinkerweg naar Panneland, de lucht is inmiddels weer grijs en ik voel nog een paar spetters. Maar dit was een heel mooi wandelrondje. Geniet even mee van de foto’s.

 

6 gedachten over “Nat pak

  1. Wat een mooi verslag in woord en beeld,omdat ik het gebied een beetje ken weet ik ongeveer hoe je bent gelopen.
    De Vellen, daar ben ik vanaf De Zilk wel eens heen gelopen maar vond dat toen zo’n eind wandelen.
    Misschien is het vanaf Pannenland beter te doen, zeker als je via het kromme Schuster weer terug loopt. Het is namelijk zo mooi daar met die boompjes in het water.
    Als ik dat nog wil zien moet ik niet te lang wachten.

    Heel mooi foto verslag ook, die wolkenluchten hebben wel wat he.
    groetjes Ghita

  2. Wat een mooi gebied is het toch en van alles wat, ik heb er ook één keer rondgestruind en keek mn ogen uit ! Je hebt alles heel mooi vastgelegd met mooie contrasten in de lucht. Een mooie blog om te lezen en te bekijken, groetjes Adria

  3. Hoi Annemarie,
    Jij hebt een flinke wandeling gemaakt. Het mooie ervan is niet alleen de natuur, maar ook de rust die je gelukkig daar ook nog volop kunt vinden. Het zwerven door een dergelijke natuur werkt enorm ontspannend. Daarnaast is de natuur natuurlijk ook bijzonder genoeg, want je kunt regelmatig verrast worden door bijzondere fauna en flora. Een buitje meer of minder stoort dan inderdaad niet echt, want daar kan je je op voorbereiden.
    Groet, Kees

  4. Mooi verslag van een wandeling langs bekende plekken. Die nieuwe natte duinvalleien hebben wel wat, hè? Benieuwd hoe lang dat zo blijft…
    Groet, Dick

Een reactie plaatsen